Nog minder dan een week

20131122_10353320131123_115339
Het moet weg. Hét moet gewoon weg. Eerlijk waar. Wat moet weg? nou die baard en snor natuurlijk. Maar uiteraard zal ik pas na de 30e november het mes erin gaan zetten. Ondertussen ben ik al getransformeerd tot zwerver en voelt het af en toe ook zo. Ik wist niet eens dat een man zoveel ” jeukzenuwen ” had in zijn baardhaar. Gelukkig zijn er veel goeie reacties deze kant op gekomen wat de lijdensweg natuurlijk wel ietwat verzacht. Plus de foto’s van André die er nu uitziet als de nieuwe Hitler met zijn snor maken ook veel goed. Zó’n vieze snor heb ik dan tenminste nog niet ;). De mooiste quote deze week is van Michael waarbij hij mij een hart onder de riem steekt met zijn uitgebreide uitleg :

” een baard is pure awesomeheid, een welbekend feit is dat mannen met baarden exponentieel beter worden in houthakken, 10 keer stoerder uitzien en vrouwen er enorm van opgewonden raken, hoewel ze het vaak niet toegeven….”
(Met dat laatste ben ik het níet mee eens Michael hahah 😛  maar dat heeft misschien ook meer met mijn mallotige gedrag te maken, meer info hieromtrent volgt later)

Zoals jullie weten ben ik sinds een paar maanden ook bezig als stagebegeleider. Nu is dit op het eerste gezicht natuurlijk niets bijzonders maar stel je het volgende eens voor: Je gaat met je medestudenten fysiotherapie zoals gewoonlijk naar het ” fysiofeest ” dat een aantal dinsdagen per jaar wordt gehouden. Allereerst is er niets bijzonders bij binnenkomst, de zaal is nog redelijk leeg en er wordt nog weinig gedanst en gesprongen. Maar dan valt je oog op de bar (een van de belangrijkste plekken die avond, dat weet je) en daar zie je een bekend persoon. Nouja bekend, je weet zeker dat hij niet in je klas zit maar toch is het een bekend gezicht. Je herkent meteen de baard die al 3 weken aan het rijpen is, je loopt naar hem toen en je ziet het : het is een van de stagebegeleiders van je stageplek. Je kan je ogen niet geloven maar al snel drink je wat drankjes met deze ”oudere” persoon en dans je zo gek als maar kan.

Dit overkwam onze Roel nadat hij nietsvermoedend het feest binnenwandelde, alleen om mij daar aan te treffen aan de bar met een glas pils in mijn hand. En natuurlijk weer braaf om 07:00u op de volgende dag hoor 😉 Zo vaak gaan we uiteraard niet meer uit als werknemer dus wil ik van die unieke kansen volledig uit mijn dak gaan. En dat lukte. Deze begeleider bevond zich al snel dansend in de zaal, liep erna rond met een meter aan biertjes en gaf erna les aan zijn studenten in de kunst van het bierviltjes werpen 🙂 We kunnen zeggen dat de avond goed geslaagd was en dat we natuurlijk in lachen uitbarsten de volgende werkdag, na al de  geinige momenten van dit feest. Ik mag me toch nog wel weer eens jong voelen of niet ? Gewoon genieten van iedere dag zoals ik me al lange tijd geleden heb voorgenomen en nog altijd volledig tot uitvoer breng. Beetje trots op mezelf ? jazeker ! En al helemaal toen ik op het hoogste podium klom om volledig uit mijn dak te gaan op de plaat van held ” Deorro ”, zie hier :
http://youtu.be/_TdBFUSWS_E?t=2m17s (hij is nog werkgerelateerd ook , oudjes, rollators, pillen, zusters en dikke BASS)

En dan is het ineens weer zondag, een luie zondag welteverstaan want buiten zijn alleen nog maar duistere en saaie wolken te zien. Vandaar dat ik alle tijd heb om deze column te schrijven, wat ook mooi meegenomen is. Verder kan ik nog wel kort uit gaan wijden over de nieuwsflitsen van deze week:

De miljoenenjacht rechtzaak : ”tja beste man, waarom blijf je dan niet met je poten van die knop af ? je weet dondersgoed waar die voor dient. En dan nu niet lopen miepen om dat geld, je betaalt ook niets om mee te doen dus elke winst is mooi meegenomen, althans zo zou ik redeneren. Je komt met niets en gaat met wel iets weg, man dan was ik al blij met een tientje en een goed verhaal 😉
De vrouw in Rotterdam die al 10 jaar dood was : hoe slecht ben je dan als buren ? ” mevrouw zal wel verhuisd zijn ”. Ja okej, maar die stapels post dan, rekeningen die niet betaald worden, familie die haar kwijt is. Ergens in 10 jaar moet er toch iemand ontwaken die denkt : ” wow van haar heb ik al heel lang niets meer gehoord”. Tenzij die mevrouw natuurlijk een undercover CIA agent was en dat huis een safehouse was en haar hele identiteit niet bestaat. Misschien was ze wel een top van een crime syndicate uit verweggistan? We zullen het misschien wel nooit weten maar het blijft een bizar verhaal.

En een bizar verhaal dat is ook de wekelijkse column van mezelf iedere week weer. Het raakt dan misschien kant noch wal maar het leest vaak wel lekker weg. Ik hoop dat iedereen weer genoten heeft van deze zondag editie en graag tot volgende week. Dan ben ik weer helemaal glad geschoren en fris voor een nieuwe column.

Be happy and laugh ! 😀
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2013

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s