Hoor de wind waait door je baard… of niet meer ?

In mijn baard wegscheren kreeg ik zin
de koude wind weer te voelen op mijn kin
en over straat weer glad en blij
en natuurlijk is konijn er weer bij

Jaaaaaaaa lieve, mooie lezers hier zijn we weer voor een nieuwe column, het is mooi om te zien dat het lezersaantal maar blijft stijgen en de column al meer dan 2.300 keer gelezen is (waarschijnlijk zijn een aantal honderd van mezelf wanneer ik op zoek ben naar spelfouten 😉 )
Het was me het weekje wel zeg, dat allereerst. Vanochtend voor het eerst na 30 dagen weer mogen scheren, wat een opluchting was dat. (ik vertypte me en er stond hier eerst 30 WEKEN… dat zou wel heeeel erg lang worden dan 😛 ) Bedankt Karin voor het opletten hahaha.
Hieronder zie je een voor en na situatie:

20131128_12180220131130_112554

Ik voel me ineens jaren jonger en de kans dat ik nu nog mensen afschrik midden in de nacht in Heerlen is weer drastisch afgenomen. Dit brengt uiteraard ook een daling in het aantal hartinfarcten in onze kliniek met zich mee, gezien de oudjes nu niet meer schrikken wanneer de lift open gaat en er een bijna 2 meter hoge baardmans uitstapt 😛 (Al was het wel grappig om een maandje als een soort ” Hagrid ” door het leven te gaan, Harry Potter fans zullen dit personage vast kennen. )

Maar baardhaar was niet het enige wat de klok sloeg, ik deel met gepaste trots mede dat mijn 1e stagiaire haar stage bij ons gehaald heeft, proficiat Tamara met deze puike prestatie. Verder ook alle lof aan Roel en Sarah voor hun goede werkzaamheden en leerproces. Toen ik het gezicht van eerstgenoemde zag herkende ik mezelf er wel in hoe ik zo’n 3,5 jaar eerder zelf had gestaan. Die verlossende gezichtsuitdrukking bij het zien van de behaalde score, die kilo’s last die van je schouders glijden, het blijft een mooi verschijnsel in het leven van de begeleider en ook zeker de stagiaire. Nu resteert hen nog 1 week stage en dan zal spoedig de nieuwe lading fysiostudenten weer komen. Ik ben in ieder geval blij dat ik als begeleider mocht dienen deze periode 🙂 Zoals altijd zal de 1e stagiaire een onuitwisbare indruk achterlaten. Zo besloot ik deze groep stagiaires en verdere vrienden en kennissen mee naar de pub te nemen afgelopen vrijdag. Dit om de stage een feestelijk einde te geven. Nou eigenlijk ging het totaal niet zo. Nee, ik gaf aan collega Helen te kennen dat ik zou gaan zingen in de pub en dat ik haar wel eens even over de streep zou trekken om te gaan zingen (And it worked, yeahhh !!!) en al met al druppelden de aanmeldingen binnen en voor we het wisten zaten we met een ruim gevulde bank en 3 tafels vol enthousiaste lui. Mijn oprechte dank voor deze supergezellige avond.

Karaoke is iets wat ik al jaren met plezier doe maar bij vlagen laat ik het nog weleens een half jaar achterwege om dan weer heel enthousiast terug te keren naar die microfoon en de teksten op het scherm. Nu heb ik niet de beste stem die een ” zanger ” wensen kan, dat absoluut niet. Maar ik geniet des te meer intens van dit soort momenten voor de microfoon. Ik herinner me nog toppers als Fiona, Danny en Anke die alles konden zingen zo leek het. Zij waren en zij blijven de echte sterren ook al heb ik de laatste jaren ook bijvoorbeeld Hugo verwelkomd in mijn elitegroep van karaokehelden. Voor wie geïnteresseerd is kom gerust een keertje kijken op de 2e en laatste vrijdag van de maand in onze irish pub Erin’s Isle dat altijd garant staat voor plezier 🙂

Het is wel eens tijd dat ik jullie  mijn columngeheim prijs ga geven. Het is namelijk zo, mensen vragen me waar ik de inspiratie vandaan haal en hoe ik zo heb leren typen. Nou ik heb echt geen flauw idee. Ik begin namelijk met een lege pagina en dan ratel ik wat op het toetsenbord en 9 van de 10 keer heb ik geen flauw benul waar het verhaal over zal gaan en al helemaal niet waar het eindigen zal. ‘t is ook maar een hobby van me maar ik vind het wel fijn om te zien dat er wekelijks interesse in blijft, thanks a lot guys and girls. Ik denk dat ik voor deze zondag weer genoeg gebazeld heb en nu weer lekker met mijn konijn ga spelen, ga gitaren en de was eens van het rek ga halen. Ja een lazy sunday met natuurlijk ook huishoudelijke taken die deze huisman op zich gaat nemen. Ideale partner ? nee dat denk ik niet, tenzij je een vrouw bent die tegen een rondrennend konijn kan, houtsnippers die overal rondslingeren door de kamer en wil leven met een partner die verslaafd is aan Nespresso koffie 😉

Bedankt voor alle reacties, support en inspiratie de afgelopen week. Ook alles omtrent het No-Shave november gebeuren was niet mogelijk zonder jullie. Tot lezens volgende week weer en veel liefs van mij en Lucky :

20131130_13163420131130_131734

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2013

Advertisements

2 Replies to “Hoor de wind waait door je baard… of niet meer ?”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s