Wokvolk

nordic wok

Daar zijn we weer, ja het is weer zondag en ik zit weer vol inspiratie, wat natuurlijk handig is wanneer je je voorneemt om iedere zondag een stukje te publiceren 😉
De afgelopen week is bijzonder geëindigd voor mij, het was namelijk een einde aan mijn eerste periode als stagebegeleider. Ik schreef op facebook :
”Ik heb de afgelopen maanden geleerd dat ook de stagebegeleider veel van zijn studenten kan oppikken.
Het betekende voor mij veel om een van de toekomstige therapeuten te kunnen begeleiden,
laat me zeggen, je leert ook veel over jezelf en hoe je zelf op anderen overkomt.”

Zoals veel van jullie al weten ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in de mens, en in het bijzonder het gedrag van de mens. Zijn onze bedoelingen vaak oprecht ? Of vormen we voor bepaalde situaties bepaalde gedragingen ? Wat mij daarbij fascineert is het non-verbale aspect van communicatie, hierin zitten vaak veel meer waarheden dan in iemands verbale reacties. Denk daar maar eens over na 😉

Anyways, denk daar nu maar niet over na, nee, nu is het tijd om even te ontspannen voor weer een wekelijks stukje van deze ” FysioTim ”.
Gisteren was namelijk een van mijn favoriete eetmomenten, wokken. Bij wokken is het de bedoeling dat je er sport van maakt zoveel mogelijk borden heetgebrand voedsel naar binnen te schuiven waarbij je je ook nog een doorgang vecht door zeeën van mensen. (want ja, die calorieën moet je toch ook op de een of andere manier weer kwijt raken).
Want het staat er rijen dik van de mensen, allemaal hongerig en vaak ietwat ongeduldig op wat komen, en vooral, smaken gaat. In zeker opzicht lijkt het hele wokken een beetje op een uitstapje naar Disney Land. Zo ook gisteren stond het weer stampensvol met mensen. En veel verschillende types. En dat maakt het natuurlijk interessant voor mij als columnist. Observeren, rapporteren, toevallig ook de skills die een fysiotherapeut moet hebben dus ik ben ook nog vakinhoudelijk bezig geweest.

Ik herinner me nog een moment dat mijn tafelgenoot Judith me wees op een vrouw achter mij. En wat voor een vrouw ?! Het was iemand met benen als twin towers (o slecht voorbeeld, die zijn omver gekiept) en dat boezemt me altijd angst in. Ik heb namelijk een angst voor lange vrouwen. Het zit in ons DNA, onze evolutie, dat de man al vanaf de oertijd als alfa-mannetje moet fungeren. Misschien hebben we inmiddels emancipatie en meer gelijkheid maar ik stam nog echt af van de oermens (zie de foto’s van No-Shave November). Dit maakt het voor mij natuurlijk een inbreuk op mijn presentie wanneer een vrouw zomaar 2 koppen groter dan mij is. Wég mannelijk overwicht… brrrrrrr
Het waren natuurlijk niet alleen de vrouwen die de klok sloegen, er liep ook ergens een verdwaalde homo rond met een echte ” man purse ” . (ik stond achter hem in de rij voor de wokattractie, wat natuurlijk veiliger is dan vóór hem staan 😉 ) Een andere man van een jaar of 55 liep rond op zijn zondagse sloffen, volgens mij om op die manier geruisloos richting het goddelijke voedsel te shuifelen en toe te slaan wanneer niemand het aan ziet komen.

Ik sloeg dit allemaal gade (wat mijn oud-nederlands docent heel netjes taalgebruik zou vinden) terwijl ik op mijn bord een slagveld van visgraten aanrichtte. Het leek wel op een vijver nadat er een ton radioactief afval in gedumpt wordt. Geen vis bleef heel onder mijn vreet-regime 😛
Maar het ergste moest nog komen. Nee mensen, niet de verassing die op je wacht bij je eerste toiletbezoek thuis. Nee er kwam een vrouw die geen moeite had met de rijen. Nee, deze mevrouw kon gewoonweg geen moeite hebben met de rijen, puur vanwege het feit dat zij niet eens in de rij pastte. Iedereen week voor haar want deze ”real life” godzilla was niet te stoppen. Felblauw gekleed stampte zij rond, waarbij ze BH-banden als distributieriemen droeg om alles maar op zijn plaats te houden. Ik twijfelde er nog aan om Greenpeace te bellen, even informeren of er geen grote zeerobben vermist waren, maar ingetogen als ik ben ( 😛 ) liet ik het hierbij.

Ik had weer genoeg gezien en genoeg schrijfvoer verzameld voor mijn verhaaltje. Buik vol, goed gezelschap en een goed verhaal. Beter kon de zaterdag niet worden 🙂
Ik ben er trouwens ook achter waarom de chinezen zo’n spleetogen hebben, dit is van het wokken. Kijk maar op de foto hoe zij hun ogen dichtknijpen om zich te beschermen tegen de vlammen en pittige sausjes :

Chinese-kok

Dat was het weer voor deze zondag. Ik hoop dat jullie, net als ik, weer gelachen hebben en een fijne zondag tegemoet gaan 😀

Groetjes en tot schrijfs,
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2013
” Be happy and laugh ”

Advertisements

2 Replies to “Wokvolk”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s