Dat geheugen ook

brain

Als je definities van ” geheugen ” opzoekt kom je tig uitleggen tegen. Zelf vond ik dit de beste:
” De verstandelijke gave of het vermogen tot het kunnen vasthouden en herinneren van feiten, gebeurtenissen, indrukken of het herkennen van eerdere ervaringen. ” Een hele mond vol en ook geheugen vol, want het gaat me wat tijd kosten om deze hele definitie te onthouden, enfin ik mag het ook best vergeten, we hebben google toch 😉

Dat het geheugen ons in de steek laat, daar hebben meer mensen wel last van. Tuurlijk, ook jullie columnist hierzo. Gisteren nog, bij het terugbladeren in de agenda, zag ik vetgedrukt ” Karin jarig ” staan op maandag. Helaas voor mij was het al zaterdag dus ik was natuurlijk weer ultiem laat. Om mezelf te straffen en gezien de humorvolle situatie besloot ik haar maar op te bellen met een heel gedicht over de vergeten verjaardag, hope you liked it Karin 🙂 Verjaardagen, daar ben ik überhaupt een ramp in, ik kan net de verjaardagen van mijn ouders en zusje onthouden en de rest van de wereld ontgaat mij totaal. Mijn eigen verjaardag, ja die weet ik wel maar ook puur omdat het de meest idiote dag van het jaar is: 25 december, wie heeft dat nu weer gepland? Ik zelf blijkbaar want ik ben 2 weken te vroeg geboren 😛 (toen was ik al ongeduldig zo blijkt)

Nee, wat ik het leukste vind aan ons geheugen, ook wel grijze massa of koppie, dat vind ik toch echt wel het opslaan van herinneringen. Zelf betrap ik me er vaak genoeg op dat ik weer herinneringen zit op te halen en deze zo scherp in beeld verschijnen dat ik rondloop met een glimlach alsof ik de zoveelste gedrogeerde persoon in Heerlen ben. Maar niets is minder waar, ik geniet intens van de herinnering aan al het leuke in het verleden. Tuurlijk, we slaan ook slechte of vervelende herinneringen op, dat is ook niet meer dan normaal, maar het is goed om deze trend soms te doorbreken met wat meer vrolijke momenten 😀

Zo ook mijn herinneringen aan de tijd dat ik intensief bezig was met  muziek. En gelukkig dankzij het bestaan van foto’s, camera’s en laptops kan ik nu anno 2014 een aantal momenten met jullie delen. De onderstaande foto’s zijn genomen van ons bandje ” Äover datum ” tijdens het kerstoptreden in Roggel, December 2007. Het was de zogeheten kerstsessie waar ik voor het eerst voor een groot publiek stond met een microfoon voor mijn toeter. Ik neem jullie nu mee in mijn herinnering, zie hier:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Kerstsessie 2007 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat waren we nog een jonge puppies hier 😉 Cute… Ja, foto’s daar heb ik altijd van gehouden en nadat de band uit mekaar ging besloot ik in oktober 2008 de muziek weer op te pakken en bij het zingen nu ook gitaar te gaan spelen. Dit is iets wat ik nog altijd bijna dagelijks met plezier uitvoer. We hebben inmiddels ook een grote groep van enthousiaste zangers en zangeressen om ons heen, met name voor de karoakeavonden in de pub. Vanbinnen weet ik maar al te goed dat ik altijd een soort van entertainende factor heb gehad, een soort tweede ik, iemand die het niet interesseert om op te treden voor tig mensen. In die jaren zijn we ook met een aantal andere vrienden een filmgroepje begonnen om parodies te maken op bijvoorbeeld silence of the lambs, bassie en adriaan en meer 😉 (kijken of ik hier nog wat foto’s van heb liggen…) en ja hoor:

Behind the scenes (Eye of the tiger+B100 strikes back) (4) Behind the scenes (Eye of the tiger+B100 strikes back) (7) Behind the scenes (Eye of the tiger+B100 strikes back) (13) John En Vledder

En zo wordt deze column meer een fotoboek dan een verhaal over mijn herinneringen van rond 2004 tot 2007/8 schat ik. Dat weet ik wel niet meer exact want zo nauwkeurig is mijn geheugen natuurlijk ook niet meer 😛 Wat ik wil zeggen is dat we allemaal herinneringen opslaan en het is niet slecht om er af en toe specifiek bij stil te staan. We maken ook allemaal slechte dingen mee, alle mensen in de wereld hebben dat maar we mogen dit niet de positieve herinneringen laten overschaduwen. Dus geniet van de mooie momenten die je bewust en onbewust opslaat in die grijze massa van je en zorg ook zeker voor nieuwe herinneringen. Dan heb je tegen de tijd dat je 90 wordt, net als ik, een fotoboek met het formaat van 200 laptops zó in je geheugen gegrift. Neem de tijd om weer bij te kletsen met de mensen wie je graag bent, niet alleen maar via de digitale weg maar zeker in het echte leven waarbij onze interactie tenminste weer iets menselijkers heeft dan nu met alle whatsappers en facebookers.

IMG_5680

Dus trek er samen op uit, geniet van de mooie momenten en koester ze. Bewaar ze voor later en kijk er samen, of alleen, weer lachend op terug. Niemand pakt je deze herinneringen meer af dus: Happy memory hunting everybody, love you all 😀

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Verliefd

En dan schrijf je nog met alle macht over de commerciële muggenzifterij achter valentijnsdag. Dan maak je een lollig verhaaltje, je spreekt er met wat mensen over die de column lezen en boort de gehele valentijnsdag gezamenlijk de grond in, HEERLIJK. Dan wordt het zaterdag, geen wolkje aan de lucht, je laat wat vrienden over de vloer komen en jullie gaan mekaar tijdens een zes uur durende partij Risk van het spelbord vegen. Tijden zijn mooi, tijden zijn ontspannen en dan uit de meest onverwachte hoek overvalt het je. Vanbinnen die warmte, die onverklaarbare drang waar je niet aan toe wilt geven. Maar je moet en je zal. Uiteindelijk ga je weer aan je column werken en je hebt je onderwerp, je ontkent het niet langer meer. Je bent verliefd!

En nu zijn jullie natuurlijk heel nieuwsgierig geworden naar het hoe en wat toch? Ik ken mijn lezers inmiddels wel. Nou ik ben verliefd en niet een beetje maar ik ben gigantisch verliefd:

Ik ben verliefd op de mensen om me heen. Op het feit dat ze er altijd voor je zijn, dat je samen leuk kunt vertellen, karaoke kunt zingen of lange wandelingen kunt maken. Onder de mensen om me heen valt ook mijn familie. Ook zeker de mooie momenten en weekenden die we beleven. De keren die we uit gaan eten of gewoon relaxt thuis rondhangen, het samenzijn door weer en wind, dát spreekt me aan. Een stoer zusje dat in de nabije toekomst gewoon haar Nederlandse bestaan achter zich laat en een leven in Curacao gaat leiden. Een vader die overal bekendstaat als graag geziene, humoristische en aardige man, de man waar ik jaarlijks mee naar de optredens en festivals ga. Een moeder die altijd zorg draagt voor de mensen om haar heen, iemand met een mening en een ongezouten kijk op de zaken. Een blik op inrichtingen van kamers en huizen waarbij ik me telkens afvraag hoe het kan dat deze vrouw geen kamer stylist is geworden?

Ik ben verliefd op mijn huisdier, dat gekke, harige en beetje dik beest dat altijd komt aanhuppelen wanneer ik thuis kom van m’n werk. Het beestje zeurt bijna nooit en zorgt altijd wel voor een glimlach gedurende de dagen. Zoals een vriendin laatst al zei: ” je haalt zo’n beestje in huis en binnen enkele dagen weet je al dat je niet meer zonder kan ”. En ze had gelijk. Lucky en ik zijn nu zo op mekaar ingespeeld dat het moeilijk voor te stellen is hoe het eerder was. Je kon niet thuiskomen en ineens verwachten dat de gitaren tegen je aan begonnen te lullen. Je kon niet thuiskomen en een heel gesprek met een plant beginnen (hoewel sommige mensen onder invloed van bepaalde middelen dit misschien wel doen, geen idee). Nee, dan is zo’n konijntje wel een uitkomst. En het neemt niet eens veel plaats in ook nog. Zou wat anders worden als ik een boa constrictor rond had kruipen maar dat idee sprak me überhaupt niet zo aan 😉

Ik ben ook een beetje verliefd op mijn auto, dat gevoel kent menig man (en vrouw?) wel. Voor velen een kleine roestbak, voor velen maar een vervoersmiddel maar voor mij en voor vele andere mensen een soort van kindje. (Remember? wij mannen worden niet zwanger, wij máken zwanger da’s wel een wezenlijk verschil lijkt me 😛 ) Soms een zorgenkindje dat zeker en net als studerende kinderen kost ook een auto meer geld dan het opbrengt. Maar je krijgt er wat voor terug, vrijheid, een stuk staal dat je naar eigen smaak kan aanpassen, dat zich helemaal door jou laat sturen, prachtig! Nu klink ik weer een beetje als een controlfreak merk ik haha

En dan nog eten. Oe jongens eten eten eten. Daar kan ik geen genoeg van krijgen, ik weet dat jullie het niet aan me zien en dat ik (nog) niet uitzie als een tonnetje rond maar ik kan vreten als een gorilla. (de eetlust van een gorilla, niet de spieren, alhoewel misschien een beetje 😛 ) Nee, eten dat professioneel is klaar gemaakt, daar doe ik een moord voor. Uiteten, ook een topic waar ik graag mee bezig ben, want hoe goed ik ook oefen of gerechten bereid en ontdek, niets gaat boven een goed restaurant. Anders was ik heus zelf wel chefkok geworden maar helaas, die vaardigheid ontbreekt me.

En last but not least ben ik ook verliefd op mijn optrekje. Mijn eigen ” casa del wow ” zoals Marty de zebra uit de Madagascar film zijn hutje op het strand een naam gaf. Een leuke anekdote die ik al weken in een column probeer te schuiven maar waarvoor ik nog geen gepast moment had gevonden: Now’s the time! Laatst kreeg ik bezoek en kreeg een compliment over de lekkere geur die door mijn casa heen hing. ” Meen je dat nou? ” vroeg ik. ” Ja hoor ” , zei ze, ” het ruikt erg aangenaam ”. Ik, eerlijk als ik was antwoordde: ” dat wat je ruikt, dat is wc-eend ”. Dus beste makers van WC eend, jullie opzet is geslaagd, met zijn ” verbeterde formule ” ((quote quote quote)), ruikt ‘ie inderdaad een stuk beter.

Het verhaal van deze week gaat zo te zien helemaal nergens naar toe dus het lijkt me slim om er voor deze week een punt achter te zetten. Een punt achter zetten, haha grappig, dat doe ik natuurlijk na iedere zin. Tenzij er een vraagteken achter de zin komt toch? Of een uitroepteken! Anyways, weer bedankt voor het lezen en kortom:

Ik ben verliefd, verliefd op het leven!

200573103-001

Fijne week allemaal 😀
en voor wie de winterspelen volgt, veel kijkplezier!!!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Een bosje rode rozen

Happy valentine's day ofwel ''Fappy'' valentine's day

Het moment nadert. Hier heeft ze weken naar uit zitten kijken, eindelijk dat boeket bloemen dat haar ongetwijfeld op gaat peppen. De geur van rode rozen heeft zij enkele dagen geleden nog in haar hoofd geprent om maximaal te kunnen genieten van het moment dat komen gaat. Dan is die dag aangebroken, vrijdag 14 februari 2014, wow de romantiek spat alleen al van de datum af. Er klinkt een sleutel in het slot en met een luid gekraak gaat de voordeur open. ” Verdomme, die deur moet nodig eens gesmeerd worden ” hoort ze haar liefje mopperen. Niet erg, denkt ze, zometeen spring ik hem om de hals en neem die rode rozen in ontvangst. Zij hoort hem z’n jas ophangen aan de kapstok en er volgen voetstappen vanuit de hal richting de woonkamer. Hij kijkt haar aan vanuit de hal en in zijn handen ziet ze… niets… geen bloemen, geen chocolaatjes? ” Hij zal het vast verstopt hebben in de auto ”, denkt ze. ” Schat ”, ” welke dag is het vandaag? ” ” Vrijdag hoezo? ” ” Het is valentijnsdag gekkie ”. Even kijkt hij diep in haar ogen, te lang, te diep. Hij kijkt net lang genoeg om haar gezichtsuitdrukking te zien veranderen naar een wat minder blije variant dan wat er eerst op haar gezicht af te lezen viel. ” Schatje, we zouden dit jaar toch niets met valentijnsdag doen hadden we afgesproken? ” ” Het was allemaal toch maar commercieel geneuzel? ” ” Ja maar ”, roept ze, ” dat zeg ik juist zodat je me er mee kunt verrassen door ze dan toch mee te nemen! ” Het bloed trekt weg uit zijn gezicht en hij voelt zich langzaam heel klein worden. De pas gewitte muren van de kamer komen op hem af en in een blinde vlaag van paniek neemt een andere emotie over: woede. ‘‘ Én zo gaat het ieder jaar, dan zeggen we dat we geen valentijnsdag vieren en dan verwacht je alsnog iets. Vrouwen ik snap er niets van! ”. Er klinken zware stappen in de hal, de deur door richting de auto. Met een knal valt de autodeur in het slot en met piepende banden wordt er gas gegeven richting de snackbar, dat ze maar stikt met haar valentijnsdag…

Gelukkig is het niet bij iedereen zo’n valentijnsdrama 🙂 Nee, bovenstaand verhaaltje was er puur omdat ik zin had om weer eens een verhaaltje te typen. Inderdaad de volgende week vrijdag is het weer tijd voor valentijnsdag, iets waar ik zelf wel een hekel aan had. Ik deed er wel aan mee, natuurlijk, maar ik vond het toch meestal maar commercieel geneuzel. De prijs van rozen stijgt die week stiekem enkele euro’s en de achteloze valentijnsshopper let hier niet op om zo toch met een boeket rode rozen voor zijn geliefde thuis te komen. Ik vind dat je in liefde en relaties elkaar iedere dag liefhebt en voor mij hoef je er niet persé op 1 bepaalde dag bij stil te staan. In goede relaties denk je constant aan de liefde die je samen deelt en voor mij hoeft dit geen speciale dag te zijn. Hoe dan ook, de meeste stelletjes maken er toch wel een memorabel dagje van, ze gaan uiteten, kopen bloemen en chocolade voor elkaar en genieten van de liefde. Ik? ik zit vrijdag met mijn konijn op schoot voor de TV 😉 Mijn beste herinneringen aan valentijnsdag? Het waren de weken dat bij mij de meeste relaties juist tot een einde kwamen. Zonder gein, 2 relaties zijn een week vóór valentijnsdag door haar beëindigd. Achteraf slim natuurlijk want dat scheelde de dame in kwestie weer wat euro’s voor chocolade of bloemen 😉 Dus het is niet al te gek dat ik niet zo’n goede herinneringen aan die datum heb. Het is voor een vrijgezel natuurlijk ook echt een week om van te kotsen. Alles is roze, alles is hartjes, alles is liefde,bleeeghhhhh.

Nee, dan heb ik een beter voorstel. Wat als we nu allemaal afspreken dat we deze valentijnsdag anders gaan vormgeven? De mannen gaan met al hun vrienden een avond gratis op stap in een club of kroeg naar keuze. Dit terwijl de meiden met al hun vriendinnen gratis worden verwend in een sauna of beautysalon en terug komen als ware filmsterren. Uiteraard geeft dit mooie effeten voor de valentijnsnacht wanneer de tortelduifjes zich weer treffen. De vrouw in haar allermooiste verschijning en sexy kleding betreedt laat in de nacht ontspannen de slaapkamer van haar partner. De partner, allang onder zeil vanwege het hoge promillage in zijn lijf, wordt al snurkend wakker, kijkt zijn schat aan en zegt met glazige ogen: ” wow liefje, wat zie je er toch goed uit ” waarna hij als een speer naar het toilet kruipt om zich van alle afvalstoffen te ontdoen. Zijn vriendin brengt hem dan een glaasje water, begeleidt hem naar het bed en samen vallen ze als een ware Romeo en Julia in slaap. Als dit voorbeeld echt plaats kan vinden dan zeg ik: ” wow, er is nog hoop voor ware liefde ”. 😉

Fijne valentijnsdag allemaal en vergeet niet te lachen en terug te blikken op alle mooie momenten samen 🙂
Heel veel liefs van jullie gekke columnist, met zijn onsamenhangende verhalen,

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Jongensdroom

imagesXH5X7CYP

Iedere jonge knul van mijn leeftijd, zover ik me nog een jonge knul wil noemen, kan zich waarschijnlijk nog de ”Need for speed” spellen herinneren. Het was rond de tijd dat we naar de middelbare school gingen en alle jochies van de klas speelden dat spel. Hoe verder je kwam hoe verder je auto ”gepimpt” kon worden naar je eigen smaak en natuurlijk droomden we er allemaal van om ooit zo’n auto te bezitten. Zo ook Ruud en ik. We konden honderden uren vullen met het oneindig aanpassen van de digitale wagens en wilden zelfs al sparen voor een eigen bolide. We waren nog ver weg van een legale leeftijd om rijlessen te kunnen volgen en ook waren we ver weg van enige inkomsten (behalve dan het augurken plukken of prei poten voor een kleine 3 euro per uur). Die euro’s gingen dan veel vaker op aan broodjes döner in het weekend na het uitgaan in de enige uitgaansgelegenheid die Reuver te bieden had. Wat waren we jong, wat konden we dromen.

Enfin, die jongensdroom is recent weer aangewakkerd door het besef dat ik nu wel inkomsten heb en wel een rijbewijs heb. Ik wil niet zeggen dat ik kán rijden, ik zeg alleen dat ik mág rijden, in mijn geval een groot verschil. Dit kunnen verschillende collega’s beamen die ooit met mij op cursus zijn geweest en het nog kunnen navertellen. Nee, zo erg is het ook weer niet maar ik rij stukken beter wanneer ik alleen rij en niet een aantal kakelkippen ergens naartoe rijd. Waar was ik? oja die droom. Die jongensdroom van een gepimpte auto. Mijn zoektocht begon vorige week op het internet naar onderdelen voor mijn blauwe monster, een leuke, sportieve renault Twingo II. Hier zie je ‘m:
Renault-Twingo-Hatchback-Benzine-Blauw-001--22292483-MediumRenault-Twingo-Hatchback-Benzine-Blauw-006--22292448-Medium
En ja, ik ben zeker al blij met z’n bescheiden sportieve voorkant (i love the lights) en zeker de leuke cockpit van binnen maar nu ik hem wat jaartjes heb is het tijd voor een upgrade. Omdat ik geen rijke oliemagnaat ben kan ik nou niet bepaald meteen een nieuwe auto kopen, wat ik ook niet wil want deze rijdt fantastisch. Nee, in plaats daarvan wil ik de achterkant opleuken met een spoiler en wat stripings op motorkap en dak aanbrengen. Dit project zal de gehele maand Februari gaan duren gezien er amper pasklare materialen te vinden zijn voor een spoiler, wat blijkt, de auto heeft daar gewoonweg een te kleine achterkant voor. Hier kwam ik achter nadat ik een door mij bestelde spoiler wilde uittesten op de bolide maar dat dit gevaarte teveel uitstak en te groot was voor dit model auto. Dus wie dit monsterachtige formaat strijkplank van me over wil nemen, laat maar wat horen 😉 Hoe dan ook, ik gaf niet op en besloot vorige week naar wat tuningprofessionals te gaan. Met hen wordt nu gekeken naar een unieke variant spoiler die wél op deze auto zal passen. Uniek, i like it, ik ben ook uniek. En jullie beste lezers, zijn ook uniek dus waarom niet 🙂 Verder kan ik jullie wel al vol vreugde bestellen dat de striping wel al gepland is voor eind Februari, dat geeft de auto in zijn looks weer een heel fris voorkomen.

Zoals jullie merken kan ik nog uren door ouwehoeren over het aanpassen van auto’s en mijn ideetjes maar de werkelijkheid zal binnenkort van zich laten horen. We zullen zien of droom werkelijkheid gaat worden maar ik ga het vol goede moed tegemoet (o dat rijmt zo lekker). De boodschap voor deze zondag is: ”Leef je dromen na en laat het niet gewoon maar dromen zijn”. Een van mijn oudere vrienden (ik zal zeggen echt al 70-plus) sprak de wijze woorden: ”Tim, je moet dat gewoon doen met die auto. Anders blijft die droom maar een droom en je dromen zijn er om te verwezenlijken. In andere woorden, het is goed een droom te hebben maar je hebt er niets aan als deze niet wordt uitgevoerd.”

En met deze wijze woorden sluiten we af en ik gooi er nog een plaatje in (tuurlijk waarom niet) van mijn droomauto. Maar dat mensen, is én wat voor de toekomst én weer een totaal andere droom 😉
m1nybkcb4kij_600

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014
LIEFS 😀 , keep on dreaming en voer ze uit!