Loenerhof familiedag 29-06-2014

10463043_683623431707507_2441137281182132213_n

Filmpje Loenerhof familiedag 2014:

http://www.youtube.com/watch?v=rGJQSzJoR08

Goedenavond lieve lezers, de column van deze zondag zal helemaal in het teken staan van de Loenerhof familiedag 2014. Dit is ten eerste iets wat totaal anders is dan de andere columns en ten tweede heb ik een of ander vreemd zwart lettertype dat ik niet gewijzigd krijg, waarvoor mijn excuses 😉

Op moment van schrijven hebben we net met een zéér hoge bloeddruk naar het WK voetbal gekeken. Enige buren hadden al hun vlaggetjes naar beneden gehaald, hun auto’s weer blauw gespoten in plaats van oranje en ook Louis van Gaal zat even onder de grasmat verscholen. Maar op het allerlaatste moment wist Nederland (zij het op ”Duitse” wijze) op het nippertje een 0-1 achterstand om te buigen naar een 2-1 winst. Maar genoeg over voetbal, we gingen het over de familiedag hebben.

Omstreeks 09:00u ging hier in huize Hendriks de wekker (en waarschijnlijk voor vele andere huishoudens nog véél vroeger). Vroeg op op een zondag? jazeker! Het was tijd voor het jaarlijks terugkerend evenement van de fokker bij ”van Loenerhof heidewachtels” te Merselo namelijk: de Loenerhof familiedag. Een uitgewezen mogelijkheid voor alle pups, maar ook zeker de oudere honden en baasjes, een heuse reünie te houden. Al vroeg stond de koffie klaar en de eerste gasten druppelden binnen. Binnen een half uur was het al hoog tijd om extra stoelen en tafels bij te zetten want deze bikkels lieten zich niet uit het veld slaan door het wisselvallige weer (later ”honden”weer) als je begrijpt wat ik bedoel 😉
Een vreetzak als ik ben was natuurlijk het eerste wat mij opviel de grote glazenpot met koekjes. HONDEN koekjes welteverstaan. De bedoeling van deze pot was om te raden hoeveel koekjes zich hierin bevinden. De antwoorden liepen uiteen van 85 tot 140 en zoals altijd ligt de waarheid meestal ergens in het midden. Het bleken later (geloof ik) 120 koekjes te zijn geweest. Bon appetit voor de hond die deze koekjes heeft gewonnen, laat het smaken! 😀

Hierna was het tijd voor de speurtocht, een tocht door de bossen waarbij deelnemers en honden 23 vragen moesten beantwoorden over de heidewachtelwereld. Pap, mams en ik liepen samen met Ivan door de bossen waarbij we bij vraag 17 voor een verrassing kwamen te staan. Nee, het was niet de vraag die lastig was. Het was ook niet ineens een hindernisbaan die opdoemde. Nee, Ivan kwam een heuse ree op het spoor en wild blaffend rende hij er achteraan. Pap houdt nog altijd steevast vol dat het een op afstand bestuurbare ree was die diende als afleiding 😉 Na 20 minuten werd onze hond doodmoe aangetroffen op het pad door een team dat 3 teams na ons kwam. Gelukkig maar, Ivan weer terecht maar zo moe dat hij niet eens meer kon kwispelen. Die had zijn beweging wel weer gehad voor vandaag (en voor de rest van de week zo te zien).

Toen alle teams terug waren genoten we van versgebakken wafels met suiker, slagroom of beide 😉 En niet 1 wafel per persoon, nee hoor. Je kon pakken wat je pakken kon en dat laat ik me natuurlijk nooit 2x zeggen. Na het vullen van de buikjes (honden- en mensenbuikjes) was het tijd voor het spellenpasrcours (zie filmpje bovenaan deze column). Spellen met de leuke namen als: ”ballen vissen”, ”als een haas naar de baas” de ”de eier- lepelrace” en meer zorgden voor veel plezier voor baas, hond en toeschouwer. Hierna werden nog 2 demonstraties van A proeven gehouden op het grasveld door Scott en (inmiddels weer op adem gekomen) Ivan. Het betrof vandaag een dirigeerproef en een sleep, die beide met succes werden afgerond. Onder applaus brachten de honden de apporten weer terug naar de eigenaars.

We kunnen niet anders dan constateren dat het een enorm geslaagde dag was. Judith, Lina, Gerard, Mia en de rest van de organisatie ontzettend bedankt voor alles, we hebben genoten 😀 Volgend jaar weer!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Schrijfsels – De laatste loodjes

Voor mijn zusje:

De laatste loodjes – Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Nog even zwoegen nog even buigen
over het werk dat nog voor je ligt
Weet wel dat dit het bijna einde is, het diploma zo dichtbij
dat je het met je vingertoppen al kunt aanraken
Nog even en ik kan zeggen:
‘’ Die studie gedaan, de toekomst is klaar voor jou,
nu snel dat vliegtuig in, op naar je leven in Curacao’’

Succes met de laatste loodjes, je bent een topper van een zus
You can do it !!!

WK gekte

oranje-fan-getty-146299464

Quote van de dag:
”ik als voetbalcommentator zou hetzelfde zijn als een verziende vakkenvuller die een 8-uur durende hersenoperatie uitvoert met 2 linkerhanden”

De column van deze zondag gaat over de WK gekte in ons land, enjoy 😀

Voor de komende weken maakt het voor het land niet meer uit wie Limburger, Fries of Amsterdammer is. Het is weer 1 Nederland. Gezamenlijk voor de buis of op het plein voor een megascherm zullen we onze landgenoten en grootgeldverdienende (leuk woord voor Scrabble) sportmannen naar de overwinning schreeuwen. Nouja schreeuwen, eerder brullen op een manier die zelfs de meest stoere leeuw zijn wenkbrauwen zal doen optrekken. Nederland is weer 1, Nederland kleurt weer oranje. Ook de gehele Heerlense binnenstad is op dit moment nog meer oranje gekleurd dan dat dit het geval was tijdens de eerste koningsdag. Waarschijnlijk voelen we ons veel meer een met het oranje legioen dan dat we ons verbonden voelen met het koningshuis, wanneer heb je namelijk voor het laatst koning Willem-Alexander achter een bal aan zien rennen? (even de ballen van Maxima buiten beschouwing gelaten). 😛

Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat ik zelf ook niet zo zeer een voorbeeld ben van een oranje supporter. Ik zal het nooit in mijn hoofd halen om mijn auto met vlaggetjes vol te hangen, die lelijke oranje spiegelkap”sokken” om de spiegels heen zal binden of rond zal lopen in een kopie van het wedstrijdshirt. Nee dan blijf ik liever op de achtergrond en loop ik geheel stiekem gniffelend rond in een knaloranje onderbroek die verder toch niemand te zien krijgt. (Iets met het zekere gevoel dat oranje de ”ballen” wel weet te vinden gnagnagna)
Er gaan trouwens zowieso erg veel vreemde oranje attributen rond in het land. Ik trap meteen een open deur in door te beginnen over die foeilelijke Albert Heijn hamsters, i mean come on! Hoe lang duurt het nog tot wij Nederlanders een gezamenlijk nee uitbrengen tegen deze kleine gedrochten aan een touwtje? Ik bedoel, die dingen zijn toch niet om aan te zien? Daar waar de eerste voetbalhamsters nog degelijke knuffelbeesten waren zijn ze nu inmiddels gereduceerd tot een prul waarbij duidelijk te zien is dat de ontwerper van deze dingen er ook geen zin meer in had. Nee wat mij nog wel handige dingen lijken voor tijdens het WK: oranje condooms! Dan kun je bij winst én verlies tenminste nog wat plezier beleven aan de hele oranjegekte. Wat ik al helemaal zie zitten (en wat een ”diepgaand” artikel zou kunnen worden) dat zijn de WK vibrators. Knaloranje zullen deze attributen zelfs de meest voetbalhatende vrouwen toch een leuke avond kunnen bezorgen en het is altijd stukken beter dan de dingen die je met zo’n lelijke Albert Heijn hamster kunt uitspoken. Oké dat zijn beelden die ik even niet voor me wil zien maar whatever, het is al getypt en omdat ik me voorneem niets te wissen uit deze column, blijft het lekker staan 😉

En toch vind ik het mooi om te zien hoe ons land geheel eensgezind lijkt tijdens de oranje wedstrijden. Als je dan midden op het plein staat voor een groot scherm dan zie je overal om je heen de gekte, de drang om te winnen en vooral de hoop dat die bal er in vliegt (die voetbal welteverstaan, die andere bal is pas voor de ”aftermatch/derde helft”). Het fenomeen ”oergevoel” dat hierbij past wil ik even nader omschrijven. Er vinden op zo’n wedstrijd/supportersmoment allerlei processen plaats in ons brein die automatisch alle informatie filteren ten gunste van ons. Een voorbeeld: Wanneer we met 3-0 in de pan gehakt zouden worden dan zet het brein automatisch een verdedigingsmechanisme in gang en filtert het deze negatieve informatie om tot iets goeds. We spreken dan van: ”liever goed spelen en verliezen dan slecht spelen en winnen”. Typisch nederlands. Verder is het oergevoel in al zijn pracht en praal het beste te herkennen tijdens het vallen van een doelpunt. Gezamenlijk bundelen al onze kelen een massale uitbarsting van oergebrul en geschreeuw waardoor we allemaal alle energie uit ons lichaam persen tot we flauwvallen, we zijn een kort moment hersendood, om erna te worden wedergeboren om verder te gaan met het massal omhelzen van iedereen binnen een radius van 2 meter. Echte supportersliefde 🙂
Maar hoeveel echte supporters hebben we nu nog in Nederland? In mijn ogen zijn de échte echte supporters die mensen die met ieder WK of EK alle wedstrijden meereizen met het legioen. En geloof me, die mensen bestaan echt en daar uit ik ook mijn diepe respect voor als je deze liefde voor het oranje legioen kan opbrengen. HELDEN!

Op het moment van schrijven heeft Nederland zijn eerste 2 wedstrijden gewonnen maar pessimistisch als ons land kan zijn wordt nú al gevreesd voor een nederlaag tegen het almachtige Brazilië in de volgende fase. Het is nog niet eens zeker of we volgende ronde al meteen tegen Brazilië moeten spelen en het is eerst nog een wedstrijd tegen Chili voordat we pas verder moeten kijken. Maar het zit ons nu eenmaal in het bloed om pessimistisch te zijn tegenover het elftal. ”Weet je nog die finale tegen Spanje 4 jaar geleden, die we verloren in de verlenging, vlak voor de penalty’s”? Ja natuurlijk weet ik dit nog maar het heeft geen enkele zin om op deze manier te denken. Voetbal blijft een spel en zoals je nu al zag heeft Spanje dit WK nog geen wedstrijd gewonnen, dus het blijft altijd onvoorspelbaar. Stiekem vind ik het ook altijd leuk wanneer kleinere gekke ploegjes winnen van de reuzen. Zoals nu Uruguay verraste tegen Engeland, dat vond ik bijvoorbeeld veel mooier om naar te kijken dan Nederland-Australië. Natuurlijk je blijft een Nederlander maar het viel me tegen hoe de communicatie onder onze spelers verliep. Die was er gewoonweg niet goed genoeg om echt een team te vormen. Hopelijk verandert dit en kunnen we al lekker spelen tegen Chili om dan in de volgende ronde helemaal te gaan knallen 😀

Al met al is mijn voetbalkennis te beperkt om verder nog zinnige uitspraken neer te kalken over het elftal. Nee echt, ik als voetbalcommentator zou hetzelfde zijn als een verziende vakkenvuller die een 8-uur durende hersenoperatie uitvoert met 2 linkerhanden. Wel hoop ik uiteraard dat we de finale halen, hier de beker binnenhalen en eindelijk de vloek van de finales of halve finales kunnen doorbreken. Mijn droomscenario? Nederland VS Duitsland in de finale, gewoon omdat het kan. Weet dan wel dat ik niet op de Nieuwstraat in Kerkrade wil zijn. Maar dat jongens en meisjes, dat is weer een heel ander verhaal.

Bedankt voor het lezen van de column, ik wens jullie veel plezier met alle wedstrijden, geniet van de zondag 😀
(c) Tim Theo Martin Nelson Hendriks 2014

Schrijfsels – Licht

Hij kijkt omhoog starend
naar daar waar het licht weer schijnt
wachtende op de dag
De dag die weer is zoals die moet zijn
en dit leven weer mijn leven zal zijn
Verlangend naar de tijd hoe het was
de tijd als in vrolijkheid en zonder spijt
weer het genot wint van de drama
De dag die spoedig weer lacht

(c) Tim Theo Martin Nelson Hendriks – 20-06-2014

Mededeling

Wegens omstandigheden zal de column weer definitief terugkeren op de zondagen, waarbij deze eerst tijdelijk op dinsdag uit kwam. Sorry voor al het geschuif maar het gaat er deze week niet meer van komen en de zondag wordt nu weer een prettigere dag voor het schrijfwerk. Alle trouwe fans, bedankt voor de mailtjes en sorry to keep you waiting. Tot zondag, tot schrijfs 😀

Rotzooi

rommelmarkt

Rommelmarkt: Een plek waarbij je per  1 vierkante meter meer zooi probeert uit te stallen dan je buurman. – Tim Hendriks (c) 2014

Om mij heen zie ik ze staan: kraampjes met spullen. Ik besluit om nog wat verder in te zoomen op het gebeuren en lees nu ook dat het om heuse straatfeesten gaat hier in dat dorp. Feest? Welk feest? of is het soms een feest om van je oude bij elkaar geraapte zooi af te komen? Voor mij doemt een tafeltje op met “te koop: volledige uitstalling 70 , 60 , 50 euro”  ,  met exact in die volgorde de doorgestreepte cijfers. Ik stel me in gedachten voor hoe dit tafeltje er over een uur uit zal zien: 50 , 30 , neem het alstublieft mee dan doe ik er nog een krat bier bij ook nog  , ik laat het staan : dieven ga uw gang. Nee, ook ik loop verder met de menigte om naar volgende kraampjes te loeren. Het zijn bepaalde gradaties: je hebt ”de rijke kitsch toestanden” ,  de ” kijk mij en mijn cd verzameling ” , de  ”geen idee of de spelletjes het nog doen maar koop gerust” en mijn persoonlijke favoriet : de ” ja, het ziet er uit als een leeggeruimde zolder, maar mijn vrouw ziet me aankomen als ik weer met al die zooi terug kom” kraam. Nee, wat mij meer interesseert op een snikhete zaterdag als deze, dat is een lekker fris ijsje voor tijdens het lopen. Dan kunnen we nog onze smaakpapillen koelen en beschermen tegen de warme winden van het land. (Het is notabene het enige lichaamsdeel dat je dan nog van koelte kunt voorzien op een dag als deze maar dat terzijde). Bij gebrek aan een ijskraam werd het een hamburger met ajuinen zoals ze het daar graag noemen en dit was tevens mijn ontbijt. Heerlijk dat weekendgevoel: fastfood 24/u per dag. Snel verder naar de volgende uitstalling van rotzooi die geen hond koopt. Een klassieker van de mensen is hier: ”ja ik loop nog even wat rond en kom dan later nog wel terug”. Met andere woorden: ”hou je rotzooi, ik maak dat ik halsoverkop richting de auto vlucht” 😛

Ja, straatfeest ofwel verkapte rommelmart dingen, dat is echt niets voor mij. Al die hopeloze blikken van mensen die maar al te graag een zonnesteek oplopen bij het de hele dag voor heen kraampje zitten gedoe. En als ze nou eens iets verkochten, dan zei ik nog nouja mooi, een goed initiatief. Maar ik zag niemand wat kopen, ja ik zag mensen babbelen over prijzen die ze nooit eens werden waarna ze dan maar weer verder liepen. Voor meer dan 90% van de massa durf ik te zeggen dat ze weer met zowat de gehele inventaris rotzooi terug de auto in gaan, de oprit naar hun huis naderen en moeder de vrouw die naar buiten komt: ” en hoe is het gegaan, nog wat verkocht?”  De huisman in kwestie zal dan zonder pardon een paar kubieke meter verhuisdozen de voortuin in flikkeren en zweren nooit meer naar een rommelmarkt te gaan. Enkele minuten later staan alle dozen echter weer op zolder te wachten op het volgend jaar. Het is immers maar 1 keer per jaar rommelmarkt in het dorpje en tja je moet toch van je rommel af hè? Succes…

Het moge duidelijk zijn, ik begrijp ze niet die rommelmarkten. Een goed alternatief waar ik een tijdje in rondgedoold heb dat zijn de marktplaats achtige toestanden of zelfs gratis weggeef pagina’s op facebook. Hier kunnen de mensen wat afspreken en dan voor een bepaald artikel langskomen. Kijk daar zie ik nu meerwaarde in, niemand hoeft meer het straatbeeld te terroriseren met overvolle kraapmpjes troep, niemand loopt meer de kans op een zonnesteek en al helemaal niemand begint meer een echtscheiding omdat perongeluk de teddybeer die je vrouw als kind had wél de verkoop in is gegaan. (Mocht dit gebeuren dan garandeer ik jullie dat de vrouw van dit verhaal, of de man, even later op Marktplaats te koop aangeboden staat, sterker nog: gratis af te halen).

Eigenlijk is het hele concept rommelmarkt wat verouderd met opkomst van de computertechniek, mooi zo dan kunnen wij weer rustig door een dorpje wandelen, zonder dat ze de enige hoofdstraat die het dorp heeft moeten afzetten ten behoeve van een rommelmarkt of straatfeest of whatever.

I have spoken 😀
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Schrijfsels van vroeger – Daarom hebben opscheppers succes

Vandaag een stukje uit de oude doos, Januari 2009 en tot de dag van vandaag nog altijd relevant 😉

Er is tegenwoordig zoveel informatie dat we alles alleen nog maar op een zap-manier kunnen verwerken, door snel kennis te nemen van kleine, korte stukjes en beetjes. Uit onderzoek weten we al dat mensen die snel en vluchtig informatie verwerken, er eerder instinken wanneer iemand aan zelfpromotie doet. Als iemand bijvoorbeeld opschept dat hij ergens heel goed in is, zal een oplettende luisteraar zich afvragen of er sprake is van bluf of zelfoverschatting, maar iemand die maar half luistert neemt het gewoon aan. Hetzelfde kan gebeuren via lichaamstaal: iemand die zelfverzekerd en stellig overkomt, zal bij oppervlakkige waarneming overtuigender zijn dan iemand die meer aarzelend en bedachtzaam overkomt. Bij een grondige verwerking van de informatie zou je eerder kunnen concluderen dat de bedachtzame persoon misschien beter heeft nagedacht. Van belang is dat er feitelijk geen enkel verband is tussen hoe zelfverzekerd iemand overkomt en hoeveel capaciteiten of kennis hij in huis heeft. Als je daarover wilt oordelen, móet je dus wel op de inhoud letten.

Maar ik vrees dat in onze samenleving snelle beelden en soundbites juist steeds meer invloed krijgen. En dat, als gevolg hiervan, extraverte, zelfverzekerde mensen in het voordeel zijn: zij komen beter over dan mensen die minder bijdehand zijn, terwijl die juist sterker kunnen zijn als het gaat om verdieping, nuance en toewijding. Ook mensen die zich ergens vol zelfvertrouwen doorheen bluffen (‘Tuurlijk, daar heb ik veel ervaring mee en dat gaat me uitstekend af’ zeggen ze, en ze denken: ‘Dat zien we dan wel als ik de baan eenmaal heb’) hebben in een zap-wereld meer succes dan eerlijke en bescheiden mensen. Zo creëren we met z’n allen een samenleving waarin alleen bepaalde – eenzijdige – kwaliteiten je vooruit helpen.

Voorbeeldje uit een recent onderzoek bij forellen: Onderzoekers zagen dat sommige forellen meteen op een nieuw object afstevenen, terwijl andere zich juist verschuilen en contact vermijden. In een kweektank groeiden de brutale forellen het snelst, maar in de natuur doen de schuwe forellen het beter. Ik vermoed dat mensen ook lang hebben geleefd onder omstandigheden waarin het vaak nuttig was om voorzichtig te zijn en je gedeisd te houden. Maar nu leven we met z’n allen in een soort kweektank, een snelkookpan, waarin de uitspraak ‘de brutalen hebben de halve wereld’ een understatement is geworden…