Komt een man bij de kapper

brandlezz-huisstijl

”Er wordt veel gelachen, enthousiast gesproken, geknipt en gewassen waarbij menig klant zowat geheel onstpannen in slaap valt, pal boven de wasbak.”

De column van deze week schrijf ik in opdracht van ”Brandlezz” (http://brandlezz.nl/), zij zijn een zeer gespecialiseerde kapsalon maar het is niet alleen maar haren wat de klok slaat (of wat de schaar knipt). Nee ze beschikken ook over een heuse beauty- en massagesalon. Sinds kort hebben ze zelfs een apparaat in huis om tanden op een natuurlijke manier witter te maken. ”Nou Tim, hoe kom jij hier nu terecht dan”? zullen velen zich afvragen. En ja inderdaad, ik zie er ook echt niet uit alsof ik net van een beautysalon ben gekomen maar het gaat mij dan ook om het deel kapsalon 😉 En net zoals veel mannen beschik ik over een zeer grote (over)dosis haar van tijd tot tijd en om nu niet meteen als een guerillasrijder uit te zien is het bij mij iedere 5 weken noodzakelijk dat de schaar er doorheen wordt gehaald. De kapsalon ken ik nu al een jaartje of 5 schat ik en ik ben nooit meer weggeweest. Ooit begonnen als kapsalon in het loon, verhuist naar Chévremont om zich later definitief te vestigen in Kerkrade, op de 2e verdieping van het Golden Tulip hotel. Hun 2e locatie bevindt zich in Orbis ziekenhuis te Sittard.

Enfin, zover de intro, tijd voor het verhaaltje vinden jullie niet? Het is me gevraagd om mijn inspiratie te gebruiken bij de ervaringen van een man die bij dit gemotiveerde team Brandlezz over de vloer komt. ”Schrijf maar gewoon over je ervaringen, hoe je het ervaart, omdat het voor mannen nog altijd anders is dan voor vrouwen om naar een kapsalon te gaan” aldus Mandy’s woorden afgelopen vrijdag.

Komt een man bij de kapper is de titel van deze week en afgelopen vrijdag was ik dat. Nu zie ik mezelf niet als man maar eerder als ”nooit ouder wordende puberale adolescent met kinderachtige trekjes”. Nouja ouder worden wel in uiterlijk maar zo vader zo zoon: we blijven jong van geest 😛 Toen ik ook deze vrijdag weer achteloos bij Brandlezz naar binnen stapte speelde zich weer de typerende sfeer van deze zaak af. Er wordt veel gelachen, enthousiast gesproken, geknipt en gewassen waarbij menig klant zowat geheel onstpannen in slaap valt, pal boven de wasbak. Het is niet alleen de professionele houding en technieken die deze zaak tot een succes maakt, het is ook zeker, en misschien nog wel meer, de altijd vrolijke houding en persoonlijke aandacht die het team uitstraalt. De laatste jaren merk je zowieso een ommeslag in het hele kapperswezen en moet ik zeggen dat ook de mannen steeds meer en meer hier naartoe komen. Het gehele kappers- en beautysalon is in die zin helemaal geen taboe meer bij de man van tegenwoordig. Ik zie ook stelletjes komen waarbij de vrouw een geheel beauty arrangement krijgt inclusief haren, nagels en make-up terwijl de man zich gewoon laat knippen ondertussen. Je ziet het in die zin steeds normaler worden dat ook ”de man” zijn weg naar de zaak vindt.

Deze vrijdag stapte ik dus binnen en werd zoals altijd weer aardig begroet met: ”hej Tim, leuk dat je er weer bent”. Ik nam plaats aan de tafel waarbij ik dan altijd door een automagazine blader waarbij ik allemaal mooie wagens de revue zie passeren, maar die ik toch allemaal niet kan betalen. Nee, dan steek ik liever geld in onderhoud van mijn haar, dat is stukken goedkoper 😉 Meestal zit ik hier met een glas water maar ik moet ook bekennen dat de koffie en cappucino ook altijd goed van smaak is. Als het team het knippen beu is dan kunnen ze nog altijd aan de slag als echte barista’s in een koffielounge maar dit zie ik niet gebeuren. Puur omdat het team zo geniet van het hele reilen en zeilen van de zaak, nieuwe ideeën blijft ontwikkelen en met veel passie de scharen ter hand neemt. Toen ik aan de beurt was werd ik nog verrast met een stuk vlaai ook, het is uiteraard Limburg waar we ons bevinden toch? Al bekroop me het gevoel dat er vandaag een vraag zou volgen en ja hoor, Rob (we noemen hem eigenlijk altijd Robbie) kwam met de vraag of ik niet een column/stukje aan Brandlezz kon besteden. Mandy, Ginny en Margaretha waren al even enthousiast en er was totaal geen uitweg mogelijk, ik moest en zal het stukje schrijven 😉 Niet dat ik het erg vond maar wel spannend om nu eens voor een ”opdrachtgever” te werk te gaan. Enfin, het idee was geboren, nu de uitvoering nog maar daaraan ben ik op dit moment dus met een grote lach op mijn gezicht aan het typen 🙂

Mandy kwam ondertussen achter me staan met de typerende gouden schaar (bekend uit een van mijn eerdere schrijfsels over het geluk brengen van deze schaar) en had alweer een goed idee gemaakt om deze keer mijn kapsel te veranderen in ”lekker wild en kort”. Dat staat wel zo gemakkelijk bij deze zomerse temperaturen en ja, het klint gewoon goed. Mijn kapsel had zich namelijk gedurende de afgelopen weken weer ontwikkeld tot een coupe waar de plofkippen nog jaloers op zouden zijn, het stond letterlijk alle kanten uit. 😛 Met de snelheid van het licht werd de schaar ter hand genomen om mij weer te fatsoeneren en zoals altijd was ik weer zeer tevreden met het resultaat (ik ken ook geen betere kapsalon, anders zou ik er niet zo over schrijven). Erna besloot ik om zelf eens proefpersoon te worden van dat nieuwe apparaat om tanden witter te maken, het zou ook wel leuk staan bij de column van deze week luidde mijn gedachten. Ik werd omgetoverd tot iemand die niet zou misstaan in de nieuwe Star Trek, je krijgt namelijk zo’n rood brilletje op (UV brilletje of hoe heet dat ding?) terwijl je in een gebitje met een pasta/vloeistof bijt. Het deed me denken aan die fluoride behandelingen die je als kind bij de tandarts kreeg. Met je tanden bijtend in dat gebitje word je dan voor een felblauwe lamp gezet en 15 minuten later is de behandeling klaar en kun je weer lachen met de felle uitstraling van een opgevoerde TL-buis. Nee geintje, dat valt wel mee, het geeft gewoon een heel natuurlijke, wittere kleur aan de tanden. En als je nu denkt dat je nooit meer hoeft te poetsen: nee. Gewoon wel netjes je tanden blijven onderhouden en dan heb je ook het langst plezier van dit effect.

Namens het team wil ik jullie allemaal bedanken voor het lezen van deze speciale column. Dank aan mijn eigen lezers die ineens een heel ander onderwerp voorgeschoteld krijgen 😛 Tja, variatie, that’s me. Verder dank aan alle mensen die mij niet kennen maar die dit stukje te lezen krijgen via de Brandlezz facebook, site of waar dit stukje dan ook tevoorschijn komt 🙂

Fijne zomer allemaal, en tot ziens bij Brandlezz,
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014
(Fysiotim.wordpress.com)

1259b889-fcc4-4ec6-b903-e84cd01a5f20

Advertisements

Over zoenen en uitkleden

Schattig en onwennig staan ze tegenover mekaar. Ze weten allemaal wat de bedoeling is. We zien veel gelach, spanning, onwennigheid tegenover mekaar. We zien homo’s, lesbiennes en man-vrouw combinaties. Ik heb het natuurlijk over de video en tevens experiment van Tatia Pilieva. In maart dit jaar bracht zij een video op internet waarbij aan 20 vreemden gevraagd werd voor het eerst te zoenen.

Wat ontstaat is heel mooi om te zien. Heel schattig eigenlijk. Daar waarbij in het begin de nervositeit overheerst kan binnen enkele minuten transformeren in innig gezoen. Een aantal mannen zie je flink draaien op hun voeten, met hun schouders en niet te weten waar ze hun handen moeten laten. Uiteraard speelt hier ook mee dat ze weten dat er gefilmd wordt op de achtergrond en dat ieder woord, ieder non-verbale prikkel op de gevoelige plaat wordt vastgelegd 😉 We zien veelal de mensen bevestiging zoeken bij de opdrachtgever aan de zijlijn: ”are you filming?” , ”Can we start now?”. Een zekere ”angst voor het onbekende” maar ook zeker een verlangen of nieuwsgierigheid naar het onbekende zou ik zeggen. Het is dit non-verbale, ongefilterde, misschien wel ongeremde gedrag wat mij zo fascineert. Want als mekaar zoenen zo’n verschrikking zou zijn waarom vinden we het dan allemaal zo leuk om te doen? Ik zie ook liever op deze manier, liefkozend, een zoen ontstaan dan dat je op een stapavond eerst 2 liter wodka in iemand moet gooien. Ik kan een boek open doen over deze ”drunk kisses” maar dat is in mijn ogen veel minder speciaal dan alle emoties en reacties die je krijgt in nuchtere staat. En dat weerspiegelt deze video.

”Maar Tim nu heb je nog niet gesproken over uitkleden?” Nee dat klopt, en op dat punt kom ik nu. Deze zelfde filmmakeres (is dat een woord?) heeft anderhalve week geleden een 2e experiment op een andere groep onbekenden losgelaten. Namelijk de video en tevens experiment ”Undress me” waarbij 20 onbekenden mekaar alleen maar 1 opdracht wordt gegeven: ”kleed mekaar uit”. Toevallig staat er een bed in de ruimte maar daar wordt de mensen eigenlijk niets over verteld. Wat er gebeurt zie je hier, in haar 2e video, Undress me:


”It’s nerve wrecking” zegt de oudere man in het begin van de video. Sommige mensen nemen al meteen plaats op het bed, anderen blijven staan. Een van de dames vraagt (wederom naar de opdrachtgever aan de zijlijn) ”Do we discuss anything before?”. Er wordt wat gestunteld met knoopjes, er wordt weer wat gegeneerd gelachen en ik denk wederom: SWEET! Dit is alweer zó puur natuur, wel passende bij een camera die op je gericht staat. Een scenario dat waarschijnlijk niet veel mensen hoeven te ondergaan in hun leven. By the way, die gast die finaal die broek naar de klote helpt, dat had ik zelf kunnen zijn gezien mijn tactheid met vrouwenkleding 😛 Geinig om te zien is toch dat iedereen in het bed gaat liggen en dit schept weer een heel andere laag aan deze video. De een lacht zich rot, de ander weet niet waar hij/zij moet kijken en een aantal beginnen toch mekaar lief te hebben 😉 Een stel gaat op het einde zover dat de cameravrouw ”cut” moet roepen hahahaha (Cut met een C hè jongens!).

Wat is nou eigenlijk het doel geweest van de column van deze week, wat is de boodschap aan jullie? Nou allereerst kwam ik tijdens mijn youtube surfing terecht bij die nieuwe video van Tatia en ik moet zeggen dat die undress me video nog leuker is om te kijken dan de first kiss video. Puur omdat er daar weer op een heel ander level een opdracht voor de camera wordt gegeven en alweer een sterke, niet gespeelde, emotie vrijkomt bij alle deelnemers. Het laat maar zien dat we vanbinnen altijd nog dierlijke driften hebben en ook dat we voor een camera ons geen houding weten te geven. Bottom line is: Als je mekaar liefhebt, doe het dan teder en met gevoel 😀 Dat is mijn zondagse tip voor jullie allemaal.

Volgende week weer zelfde tijd, zelfde column voor weer een nieuwe Tim’s Talk. PEACE
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Lichtpunt

In de editie ”schrijfsels” van 15-07-2014 vandaag een gedicht:

Lichtpunt

Zo te drijven en blijven
als wolken op
die eindeloze stroom voorwaarts
Wat er gaat komen weet niemand
wat rest is vooruit te gaan
zonder terug te kijken naar
dat stuk film, die thriller
want dat is het niet waard
Met geheven hoofd weer verder
daar waar het om draait
Om in blijdschap en humor
jezelf weer te vinden

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Olé olé, brons gaat mee

m1mxqbpanm9j_wd640

”Die match tegen Argentinië, dat was ook eigenlijk geen voetbal”

Wat was het weer een spannend WK. En dat zeg ik terwijl het niet eens afgelopen is met het toernooi, vanavond om 21:00u komt Duitsland nog in actie tegen Argentinië. Voor Nederland is het nu wel definitief voorbij, uiteraard was het afgelopen woensdag eigenlijk al zover na verlies tegen Argentinië maar de ploeg heeft nog de moed en inzet verzameld om er gisteren nog een mooie match van te maken. Die match tegen Argentinië, dat was ook eigenlijk geen voetbal. De blauwe muur van verdedigers die vanaf minuut 1 al uit waren op een strafschoppenreeks, daar kan ik maar weinig respect voor opbrengen. Deed me meteen denken aan Costa Rica met hun 9-1-1 opstelling. En laat dat nou net het amerikaanse alarmnummer zijn en dan weet je genoeg. Nee het was goed om te zien dat de ploeg gisteren weer lekker voetbal kon spelen.

Als we nu naar Brazilië kijken, die hebben niets als een emmer ellende over zich heen gekregen. Terecht, in mijn optiek, voor hun uitspraken alvorens het WK begon: ”We kunnen niet anders dan kampioen worden” en meer van deze bla-bla-bla. Het is dan ook altijd een lust voor het oog om zo’n ploeg te zien verliezen en al helemaal wanneer ”die mannschaft” de man met de hamer speelt om de Brazilianen van het veld te spelen met een 7-1 overwinning. Maar het drama van Brazilië ging nog een stuk verder. Namelijk de Westerburen van die mannschaft, ons kikkerlandje, mocht de overbodige troostwedstrijd spelen om de 3e plek te bepalen. Nu moet ik bekennen dat ik het bestaan van deze wedstrijd inderdaad onzin vind maar na het zien van het spel gisteren, ben ik blij dat deze wedstrijd er was.

Over de match zelf kan ik kort zijn:
1 Nederland voerde de boventoon en won terecht
2 De scheidsrechter is zonder enige opleiding op het veld toegelaten
3 Dirk Kuyt is een held omdat hij na een paar nietjes in zijn hoofd (na een bloederige elleboogstoot) weer gewoon verder speelt
4 De scheidsrechter was een stuk verdriet
5 Louis van Gaal verdiend respect nadat hij alle 23 spelers in de ploeg speelminuten heeft gegund
6 De scheidsrechter zou nog niet kunnen werken binnen een Mc Donalds waar hij augurkjes op het vlees zou moeten leggen
7 De scheidsrechter bleek al voor de wedstrijd hersendood te zijn

Ja het is duidelijk, vreselijke scheidsrechter ofwel schijtrechter! Ik ga al zijn foute beslissingen niet noemen, daardoor wordt deze column veel te lang. Terug naar het verhaal: Het was een genot om te zien hoe ons elftal na 90 minuten die bronzen medaille mocht omhangen. De kater van woensdag was op dat moment misschien even iets minder heftig al ben ik ook iemand die alleen maar 1e wil worden en ik goed kan begrijpen dat mensen niet zaten te wachten op deze poppenkastwedstrijd. Het mooiste moment van de wedstrijd vond ik eigenlijk het ererondje van ons Oranje. Ze liepen na het krijgen van de medailles een rondje stadion waar zowat de helft van de aanwezige Brazilianen eer betoonden aan het legioen. Klappend, juichend stonden ze naar de Nederlanders te zwaaien, hun eigen rampzalige ploeg allang vergeten te zijn. Einde bondscoach Brazilië dus: 10 doelpunten tegen in eigen land, in 2 wedstrijden. En eigenlijk zeilig als je gisteren zag hoe hij instructies het veld in slingerde maar dat er geen enkele Braziliaan luisterde. Dan is de band tussen van Gaal en de spelers gelukkig vele malen beter.

”Nederlands legioen: BEDANKT!”

2404380_big-lnd

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Extra:

Dingen die je wel kan zeggen tegen je konijn maar niet tegen je vrouw

baby_bunny_rabbit_stickers-rb1228ce678384c80ab4518affbaef1d8_v9waf_8byvr_324

Howdy daar,

Vandaag weer een snel tussendoortje in de column, een nieuw schrijfseltje en heel erg kort want ik moet me zo klaar maken voor de wedstrijd. Niet om het veld op te gaan maar om mee te juichen en te genieten van wat hopelijk (en ik geloof er in) een sensationele overwinning wordt voor Nederland 😀

Vandaag presenteer ik: ”Dingen die je wel kan zeggen tegen je konijn maar niet tegen je vrouw”

– En nú je hok in, anders geen eten voor jou
– Als je nu braaf gaat spelen, krijg je straks een lekkere knabbelstaaf
– Je bent wel weer erg in de rui hè?
– Ik zal je even borstelen want dat is alweer een week geleden
– Kom, dan vul ik je fles even
– Blijf nou staan anders kan ik je nooit pakken
– Zit je nou alweer onder het bed?
– Je doet ook niets anders dan liggen en eten zeg!

Zo, dat was weer even genoeg, deze zondag weer de gebruikelijke uitgebreide column. Het onderwerp is nog zeer geheim, zelfs ik weet niet waar het over zal gaan 😉 Geniet van het voetbal en WIN WIN WIN voor ons oranje! Jullie kunnen het!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Communiceer gewoon weer

Trainingskamp Hoenderloo

En *PATS* meteen heb ik jullie aandacht bij de column van deze week. Puur en alleen al doordat ik een plaatje van onze heilige coach dhr. docterandus, maestro, weledele heer van Gaal als plaatje kies. Want o, o, o wat was het weer verdomde spannend gisteren. Iets met ogen en naalden en er doorheen kruipen wellicht. Nadat ik om 02:00u pas in mijn nest lag wist ik waar de column over zou gaan: Communicatie. Iets wat van onmisbaar belang is tijdens je leven en ook zeker tijdens de voetbalwedstrijd, dus dat slaat weer een leuk bruggetje naar elkaar.

Waar het om draait tegenwoordig is… nouja, waar draait het eigenlijk om tegenwoordig? Is dat de hoeveelheid ”likes” in je leven op facebook, het aantal ”tags”, het respect van de inernetwereld??? Laten we eens kijken naar de wereld van vele jaren geleden. Man komt thuis van het werk, vrouw heeft het eten klaar, ze hebben 2 kinderen en zij gaan gezamenlijk aan tafel, bij aardappelen met rode kool en braadworst, de dag doornemen. Er wordt over en weer gesproken over school, vader’s werk en het naderende proefwerk van de jongste. Al met al een vredig gezinnetje wat lekker naar mekaar luistert. Nu spoelen we vooruit naar een gezin anno nu, de huidige situatie. Ondertussen werken in dit soort gezinssituatie vader en moeder beide en de kinderen gaan naar school. Het ene kind whatsappt al vanaf de fiets dat het wat later thuis is want het heeft een platte band. Moeder reageert hierop dat ze dat al gezien had via haar facebook status: ”OMG nee, FML een platte band” die ze enkele minuten geleden voorbij zag komen op haar ”nieuwsoverzicht van de app”. Het andere kind is wel op tijd thuis, ploft neer op de bank en gaat meteen achter de I-pad zitten voor wat updates op Twitter. Vader komt thuis, roept even hallo tegen het kind en moet ”eerst nog even iets mailen” wat hij op het werk vergeten is. Kind reageert met: ”whatever, LOL” en meer geluid zou daar voorlopig niet uit voortkomen. Een tijd later zitten ze dan toch allemaal aan tafel en wordt de dag doorgenomen: ”Heb je de status van Miriam gezien? die is ineens weer vrijgezel, heeft ook meteen haar profielfoto gewijzigd”. En natuurlijk had iedereen dat al gezien want iedereen LEEFT op facebook.

2

”Maar waak er voor mensen, waak er alsjeblieft voor, dat dit middel niet de huidige communicatie gaat vervangen.”

Oké stop, halt. Ik verlies mezelf even in de negatieve spiraal die facebook en dergelijke teweeg kunnen brengen. Het punt is dat de algehele communicatieskills en spelling ”der Nederlandsche taal” 😉 enorm achteruit gegaan is de laatste jaren. Ik kom zelf al stagiaires tegen van een jaar of 19 die nog hulp moeten hebben met D, T en met name DT fouten achter hun woordenschat. Waar o waar is het mis gegaan? Mensen praten veel minder openlijk met mekaar gezien een ”appje” snel is gestuurd. Ja nou én. Ik ben zelf iemand die juist weinig op whatsapp zit en als ik er al op zit dan is het meer voor onnozele berichten, onnozele foto’s of een groep aanmaken om met een aantal uit te gaan eten. Ja dankjewel makers van whatsapp, daar is jullie programma fijn voor. Maar waak er voor mensen, waak er alsjeblieft voor, dat dit middel niet de huidige communicatie gaat vervangen. Ik praat nog altijd liever met mensen recht in hun gezicht met, zo blijkt, vaak een erg zwart-witte of recht-voor-de-raap benadering. Ik zal dan ook zeker niet gekroond zijn tot de koning van de communicatie of de voorloper van de subtiliteit. Sterker nog: mijn subtiliteit komt eerder in de buurt van een olifant in een porseleinkast, en dit is al meermaals bevestigd door mijn vriendengroep. 😛

Enfin 😉 Even alle gelach daargelaten, het is gewoon een feit dat de media, social media (door mij gedoopt Anti-Social media) en internet een heel nieuwe vorm van communicatie mogelijk maken. Ik hoop gewoon dat mensen inzien dat dit op een ander niveau en doel ligt dan het met mekaar spreken in het echte leven. Ik ken genoeg mensen bijvoorbeeld die heel, heel erg sterk zijn met hun toetsenbord en op achterstallige zolderkamertjes denken de hele wereld aan te kunnen. In het echte leven stelt 90% van deze lui geen ene sodemieter voor omdat ze daar gewoon de vaardigheden niet voor ontwikkeld hebben. Dus ja ik ben van mening dat facebook en dergelijke wel een gevaar voor de communicatie oplevert, ik gebruik het dan meer als entertainment middel (publicaties van de column, geinige stukjes, gekke foto’s en om af te spreken met mensen in real life). Facebook gaat me nooit zover krijgen dat ik eindig als iemand die meer achter de laptop zit dan buitenshuis, no way!

Lieve mensen, laat maar horen wat jullie mening is over deze communicaitemiddelen en de achteruitgang van onze nederlandse taal, communicatieskills, real-life vaardigheden en meer. Fijne zondag nog en bedankt voor het lezen 😀

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014
3