Over vliegende panters en diploma’s

Daar sta je dan… Zowat 5 jaar geleden sinds je voor het laatst in het doel hebt gestaan. Vol enthousiasme op je nieuwe blauwe-met-roze-noppen-voetbalschoenen, klaar om ontzagwekkende duikvluchten te maken. Je bent er klaar voor toch? Want jij bent lang, jíj bent de vliegende panter 😛 (En jij bent ook wat jaartjes ouder nu).

panther

Anyways, het is zo dat we sinds een aantal maanden een voetbalteam hebben binnen onze werkorganisatie van Sevagram (#sluikreclame). Een van de grootste RODA fans, Pascal, heeft dit initiatief op poten gezet en zo een amateurteaum opgetrommeld om tegen allerlei Limburgse ploegen te spelen. Ik zeg amateurteam maar eigenlijk zitten er ook genoeg ”echte” voetballers tussen. Vergeleken met mij als oud-keeper al helemaal 😉 Hoe dan ook, ik vond het een eer om weer eens in het doel te kunnen staan met mijn blakend enthousiasme, scheve poten en grote keepershandschoenen. De wedstrijd speelde zich af tegen Simpelveld 4 en ondanks dat het een vriendschappelijk potje zou worden ging het hard tegen hard. We verloren met 5-2 maar desondanks hebben we een mooi showtje weggegeven 🙂 Applaus mannen! Het was leuk en daar gaat het tenminste allemaal om. Verder was mijn nickname als ”vliegende panter” weer in ere hersteld en ditmaal zonder botbreuken of hersenschuddingen op te lopen. Insiders weten waarom…

Verder was het niet alleen maar voetbal wat de klok sloeg, gelukkig niet want dan zou dit een zeer eenzijdige column worden en dat wil ik natuurlijk niet. Zelf ben ik namelijk ook niet eenzijdig, nouja wel eenslachtig gelukkig, denk ik, maar da’s weer een heel andere insteek haha. 🙂 Nee, zonder dollen, het was ook de week waar mijn zussie in het zonnetje stond, op moment van schrijven zelfs letterlijk omdat ze zich nu in Curacao bevindt maar meer hierover zometeen. Zuslief behaalde namelijk haar diploma voor maatschappelijk werk in Nijmegen en afgelopen woensdag was de uitreiking hiervan. Wat bleek? Ze had zelfs nog een cum laude aantekening op haar diploma, iets wat we helemaal niet in de gaten hadden maar wauw, wat een prestatie van zussie 🙂 Toppie toppie sis!

graduation_silhouette

Daar waar het meestal diploma’s voor hondenwedstrijden regent is het weer eens mooi te zien dat ook een menselijk wezen goed in de papieren komt in huize Hendriks. Denk dat de honden bij elkaar misschien wel meer dan 50 diploma’s hebben, als het er niet meer zijn, en dan kunnen de kinderen natuurlijk niet achterblijven.
Al met al was het dus een mooi weekje en inmiddels zit zuslief op de witte stranden van Curacao met haar geliefde. Afgelopen vrijdag is zij geëmigreerd naar dit bounty eiland en heeft ze een sprong gemaakt naar haar nieuwe droomleven. Ik wens haar in ieder geval het allerbeste en heb veel respect voor deze grote stap. Volgend jaar komen we zeker op bezoek 😀

Bedankt voor het lezen weer allemaal en tot schrijfs,

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s