Verslag Bundes-VGP 2014

Verslag Bundes-VGP 2014 en andere wetenswaardigheden    (Voorpublicatie voor het blad ”de heidewachtel”)
door: Tim en Lei Hendriks

Na een jaar van redelijke stilte (het after-nimrod jaar) was het hoog tijd om weer met Ivan ten tonele te verschijnen. Dit jaar was ons plan om een VGP (meisterprüfung in Duitsland) te behalen. Omdat dit jaar ook een Bundes-VGP werd uitgeschreven zou behalen van een VGP ook deelname aan de Bundes-VGP betekenen. Dit was ons doel voor 2014 en dat hebben we geweten…

Allereerst petje af voor iedereen in Nederland die een VGP met zijn hond weet te behalen. Echt klasse wat een hond en voorjager in 2 dagen moet laten zien. 29 onderdelen uiteenlopend van waterwerk tot bosvakken, zweetarbeid en apporteren van vos. Alles wordt doorlopen in een rap tempo en omschakelen van steadiness tot zelfstandig bosvakken uitkammen wordt van de hond gevraagd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Allereerst de VGP
Training werd begonnen bij Mart Lochs (ja alweer hij als grote aanjager). Uiteindelijk bleven 2 honden over waarvan hij dacht dat ze wel een kansje zouden maken om een VGP te halen bij onze oosterburen. Het zweetwerk was meteen mijn grote struikelblok. Ivan had de grootste moeite om concentratie vast te houden en aan het lijntje met mij door het bos te lopen. Iedere verleiding van wat dan ook werd aangegrepen om van het spoor af te gaan. Uiteindelijk hebben we dit goed onder de knie gekregen maar ik heb soms gedacht: ‘’Dit leert ‘ie echt nooit’’. Maar dan was er gelukkig altijd nog Mart die de hond (en mij) wist te motiveren. Ook het veldwerk was een struikelblok. Ivan had zo’n apporteerdrang dat hij bij het voorstaan, als ik niet dichtbij genoeg was, hij dacht ‘’wacht maar Lei, dit beestje vang ik zelf wel even en breng het jou, hoef je niet zo ver te lopen’’. Ook dit is uiteindelijk goed gekomen. Tijdens de VGP proef bij de grote Münsterländer in Köningswinter werd door allebei de honden de VGP ‘’Sehr gut bestanden (SG) ’’. Ivan met 309 punten en een fraaie 2e prijs. Hoogste kwalificatie in het waterwerk werd nog extra vermeld. Zweetwerk zeer goed.

Dan de Bundes-VGP
Na nog een beetje training aan de steadiness in het veldwerk (de rest zat wel goed volgens Mart) werd de lange reis naar Bayern aanvaardt. De 1e dag van de Bundes-VGP ging voortvarend, Cor Bottenheft, die de hele dag aanwezig was, heeft mooi werk van alle honden gezien. Een mooie opsteker was dat Ivan zowel steady op de fazant als op de haas en zelfs op een ree was. De extra uren training had dus zijn vruchten afgeworpen. De punten van de 1e dag logen er niet om. Alles volle bak met een goed voor ´´Ruhe am stand´´ (drijfjacht) en een goed voor steadiness fazant (trillerfluit gebruikt). Na een leuk samenzijn de 1e dag en avond (een kleintje pils is daar een halve liter) zijn we maar vroeg gaan slapen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De 2e dag stond ’s morgens vroeg in het teken van het zweetwerk. En daar hebben zowel hond als voorjager ook flink zweet gelaten met uiteindelijk 3 afroepen en uit de wedstrijd. Nu waren we vantevoren al gewaarschuwd voor de moeilijkheid van het zweetwerk op een Bundes-VGP door Marjo Hagoort. En ik moet zeggen, ze heeft gelijk gehad. Ieder foutje wordt onherroepelijk afgestraft en de lat ligt hier ontzettend hoog, verleidingen enzovoort.

Je moet wel bedenken, je staat hier tussen de beste specialisten van alle Bundesstaten van Duitsland en omliggende landen. En ik had het idee dat ik hier toch wel wat te kort kwam. Niet in het algemeen maar wel in specialistisch werk zoals zweetwerk. Afsluitend wil ik iedereen bedanken voor de medewerking hoe dan ook, en de heidewachtelvereniging in het bijzonder, die het mogelijk heeft gemaakt voor mij om aan de wedstrijd deel te nemen. Het waren hoe dan ook leerzame dagen en als ik ooit nog zover met een hond kom heb ik mijn strijdplan klaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Advertisements

When good stuff happens

il_570xN.446923576_rgp7

”Luck is what happens when experience meets opportunity” , ”Believe and you can achieve” en ”Good things happen when you get your priorities straight” en zo zijn er nog tig van dit soort positieve uitspraken. Voor vandaag ook de moraal van dit verhaal en niet op zijn minst in deze column. Wat opvalt is hoe gemakkelijk het zich in de mens afspeelt om van een ervaring meteen een negatieve te maken. Wat als we nou alle negatieve gedachtes uit een situatie filteren en er iets positiefs van maken? ”Kan dat dan Tim?” , Ja lieve lezers, dat kan.

Onlangs heb ik (mede door mijn longtime pokerbuddy) weer een terugkeer gemaakt naar de pokertafels, zowel online als in het live circuit en gezien mijn ervaringen uit het verleden ben ik er eigenlijk weer lekker ingerold. Dit keer wel met een substantieel verschil: een über positivisme. Daar waar ik vroeger dacht in termen als: ”wat straks?, wat over een uur? en vooral: wat als het mis gaat?” De waarheid is dat je met dergelijke mindset (om dat woord er eens in te gooien) je de resultaten ook ombuigt. Het zou mogelijk moeten zijn om alle ervaringen in positiviteit om te zetten en eureka daar hebben we het al: stay positive! 🙂 Als running gag hebben mijn pokerbuddy en ik het pokerduo ”#Team El Positivo” opgericht wat ons altijd blijft herinneren aan het meest essentiële onderdeel van het kaartspel: PLEZIER. Daar waar ik op jammerlijke wijze uit het Valkenburgse WPTN toernooi vloog eerder deze maand kon ik op dat moment alles lekker relativeren naar: ”Och ja, het is maar een spelletje”, tot verbazing van alle medespelers. Daar waar ik voorheen misschien met braakneigingen van tafel liep over hoe ”ongelukkig” die laatste kaart wel niet was ben ik nu de nuchterheid zelve. Het mooie van deze nuchterheid ofwel positief denken is dat het je resultaten echt omhoog slingert. Positieve gedachten en gevoel dragen helemaal bij aan een positief spel. Verder zorg ik uiteraard voor voldoende beweging, goede voeding (iedere dag groenten en fruit met mijn vriend ”de blender”) en veel lol. 🙂

Maar ik kom hier niet puur over poker schrijven, gelukkig, want de meeste trouwe lezers komen hier toch voor mijn ”no nonsense approach” over allerhande onderwerpen. Nu gaan veel onderwerpen over de mens, puur omdat deze interessanter is dan bijvoorbeeld een schutting (al heb je ook mooie houten schuttingen, aanpasbaar met verf en houtsoort) maar daar hebben we het nu dan even niet over 😉 Positief zijn, positief voelen hangt allemaal samen in een mega-verbonden spiraal. (Niet te verwarren met een spiraaltje, google dat alsjeblieft niet nu). Een gedachtenspiraal laten we het dan maar noemen, de ene positieve gedachte of ervaring staat onlosmakelijk in verbintenis met de andere positieve gedachte en tilt ons lichaam en geest naar een hoger niveau. Want wie blij is heeft ineens meer (strijd)lust, blijheid, concentratie en ook geluk. En dan niet het soort geluk van een kansspel maar het betere innerlijke geluk waar je van gaat glimlachen. 🙂

Vandaag was ik op mijn eerste schietwedstrijd in de discipline luchtpistool op 10 meter. Samen met onze schietsportvereniging reisden we af naar de wedstrijdlocatie en sinds gisteren kon ik maar aan 1 ding denken: ”have fun!”. Daar waar ik misschien jaren geleden nog diep in de nacht doemscenario’s ging bedenken over wat niet goed zou kunnen gaan, daar maakten vandaag deze gedachten plaats voor 1 simpel klein doel: Doe je best! That’s it. Kun je het ook nooit fout doen. En naarmate de wedstrijd vorderde ging het me steeds beter af 🙂 Ik begon met de proefschoten nogal trillerig, alsof alle ogen op me gericht stonden. Dat was niet zo maar een klein deel van je hersens geeft deze signalen af in zo’n situatie. Na de proefschoten en naarmate de eerste kaarten voorbij kwamen wist ik mooier en mooier te schieten. Zichtbaar genoot ik hiervan door op willekeurige momenten, vlak voor een schot, een grote grijns op mijn gezicht te toveren. Het ging bijna vanzelf en wat me opviel was dat de ”happyface” of ”blije schoten” allemaal goed richting doel gingen. Zie hier ineens de inspiratie voor de column van vandaag.

1921182_731171330287027_8583054011185360917_o

Kortom: Doe wat je leuk vindt, beleef het positief en zet op deze manier een positieve spiraal op voor jezelf waarbij je keer op keer geniet van het moment. Happiness is key!

Namens #Team El Positivo was dit jullie blije Tim. Fijne zondag nog, love you all 🙂

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

De ondergang van de zorg

thema-pleyade1302

”Handen die ratelen over een toetsenbord of schuiven over een I-pad dat is wat het beeld zorg belichaamt vandaag de dag”

Het is middag in het zorgcentrum. Nouja het woord zorgcentrum is ook groter dan het is. Ja vroeger, vroeger werd er tenminste nog gezorgd nu hebben ze alleen maar kopzorgen. De patiënten, de medewerkers, allemaal dikke, vette kopzorgen. Puur omdat ze iedere dag weer wat meer afgeknepen worden. Ooit was er in Den Haag de geniale belofte om meer handen aan het bed te zien maar daar is tot de dag van vandaag nog geen actie in ondernomen. Als ik een rondje over de afdeling maak dan zie ik helemaal geen handen. Laat staan aan patiënten! Handen die ratelen over een toetsenbord of schuiven over een I-pad dat is wat het beeld zorg belichaamt vandaag de dag. Ik zeg niet dat het de schuld van personeel is, no way. Ze worden gewoon veelal verplicht om iedere scheet te rapporteren waardoor ze in 8 uur werken ongeveer 6 uur aan het typen zijn. Die andere 2 uur blijft dan over om met 2 maar meestal 1 persoon 30 patiënten te verzorgen. Klinkt onmogelijk hè? Nou dat is het ook. Of dachten jullie dat de patiënten voor de lol tot 11:00u in bed weg liggen te kwijnen totdat zij eindelijk aan de beurt zijn voor de ochtendzorg. “Sorry mevrouw maar uw kamer was vandaag als laatste aan de beurt”. Zorg in Nederland? waar dan? 😦

Ook de andere beroepen in deze sector zijn flink afgeknepen, ook de fysio’s, ergo’s, artsen etc. krijgen nog maar een paar seconden per week om hun patiënten te helpen, en dan hoop je maar dat iemand niet hardhorend is want dan red je het al helemaal niet. Daar waar wij als therapeut een aantal jaar geleden nog tijd voor de mensen hebben, waar we een band konden opbouwen met onze mensjes, daar zitten we nu 3/4 van de dag aan het toetsenbord gekluisterd als een overbetaalde typemachine. Ooit heb ik de opleiding fysiotherapie gedaan om mensen te helpen, te revalideren, omdat ik van mensen hou. Ik ben er in die zin helemaal niet happy mee dat het nu om een administratief beroep gaat i.p.v. een menselijk beroep. Daar waar in het verleden therapiepraktijken als paddenstoelen uit de grond rezen daar vallen ze nu met tientallen per week om omdat ze niet meer rond kunnen komen.

En waarom komen zij niet rond? Zelfde reden als dat de mensheid niet meer rondkomt: geld! Patiënten krijgen steeds minder voor hun verzekeringscenten. En je moet maar niet meer denken dat je nog, net als vroeger, zomaar naar een therapeut kan stappen: ”ej Tim, ik heb weleens wat pijn hier en daar, kun je eens kijken”. Dacht het niet. Bedoel, ik zou graag willen maar als we geen harde oorzaak vinden dan krijg je van meneer verzekeraar gewoon geen cent vergoed. Daar waar we vroeger therapie konden geven en nog wat konden onderzoeken daar is nu gewoon geen geld meer voor. En denk maar helemaal niet dat je nog een chronische indicatie krijgt voor onbeperkte therapie, hell no! Reuma? jammer dan, leer er maar mee leven. Ouderdom? nope, oefen maar met je mantelzorger. Hartproblemen? ook niet, geen geld voor. Lekker dan Nederland, lekker dan! Ik vertrek!

strip 18-03

Maar als jullie denken dat het de verzekeraar interesseert, echt geen ene snars. Die maatschappijen harken miljoenen binnen met het leveren van zorg. Vroeger tenminste want nu leveren ze niks en rijden de directeuren rond in de dikste auto’s die ze maar kunnen vinden. En dan het liefst nog 1 winter- en 1 zomerauto voor de variatie. Bloedzuigers! Vampieren van de samenleving. Leven jullie maar lekker door met jullie rijke zooi en laat de rest van het land maar in armoede en zorgloosheid vervallen. Top land dit! 😦 Het grootste probleem gaat zelfs nog komen. Daar waar de regering eist dat per 2015 de zorg en WMO zaken per verschillende gemeente op eigen initiatief geregeld worden. Dus geen overzichtelijke afspraken meer, geen snel proces meer en eigenlijk ook totaal niks meer want dit gaat gigantisch mislukken. Ze willen ouderen langer thuis laten wonen in hun eigen omgeving maar faciliteren op geen enkele manier iets om dit mogelijk te maken. ”Regel maar een mantelzorger”. Nou beste briljante geesten van de regering: veel ouderen hebben geen mantelzorg, zijn de laatste in hun generatie of hebben nooit kinderen gehad. De meesten hebben nog maar amper euro’s om een brood te kopen en dan wilt u dat ze zoiets regelen gaan? Nee ik weet dat jullie familie er warmpjes bij zit, dat jullie ouders geen geldzorgen hebben want anders waren jullie niet in de regering ingekocht met een flinke smak geld.

Laat het volgend jaar alsjeblieft gigantisch mislukken, alsjeblieft! Laat ouderen langer thuis wonen, laat ze omkomen in hun versloeberde appartementjes waar ze eenzaam en alleen op een nacht vallen waarna ze pas 3 dagen later gevonden worden. Laat het maar gebeuren want het gáát gebeuren daar steek ik mijn hand voor in het vuur. Het hellevuur na het schrijven van dit stuk maar het zou me worst zijn want o o Den Haag, zo kan het niet langer. Verdien maar geld achter de rug van jullie ouderen om, maar weet dat ze dag in dag uit lijden door u.

Hoogachtend,
Voorheen met mensen en niet met een computer werkende therapeut:

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Geen column zondag 05-10

WPTN edit

In verband met de WPTN te Valkenburg dit weekend geen Tim’s Talk column. Volgende week zijn we er wel weer gewoon. Morgen speel ik het Big Stack toernooi (WPTN event #6). Updates via facebook.

”Here’s all i know about lady luck: she likes to hang out with the guys who practice the hardest”
#Team El Positivo

ff