Oude zool

Een steeds vaker voorkomend probleem in Nederland: Demente ouderen die door de straten van de stad zwerven zondat dat iemand er erg in heeft. Met de toenemende vergrijzing en de afname in zorg wordt deze groep steeds kwetsbaarder. Afname in zorg daarmee doel ik uiteraard weer eens op de bezuinigingen in thuiszorg en het niet functioneren van een systeem van mantelzorgers. Er bestaan steeds meer ouderen die hun eigen boontjes moeten doppen terwijl dit al gedurende lange tijd erg problematisch verloopt. Ze hebben vaak geen mantelzorg, de kinderen wonen heel ver weg of ze hebben simpelweg geen kinderen Γ³f contact met hun kinderen.

Bij onze lieve regering in Den Haag staat dit heikel punt niet hoog op hun agenda, want voor anderen zorgen dat is voor de regering natuurlijk veel te duur en overbodig. πŸ˜‰Β  Zelf hebben ze hun eigen opa’s en oma’s waarschijnlijk lekker warm en veilig ondergebracht voor tig euro’s per maand maar de rest van het land kan ondertussen kapot vallen! Onze ouderen zijn hun probleem niet en dus zien ze het alleen maar als de zoveelste kostenpost bij hun schatkistje met gouden eurotekens. Jammer want zo hoeft het niet te zijn. Gezien het feit dat het wel zo gaat, en dat we dus met zijn allen verantwoordelijk worden geacht voor onze ouderen, zie je steeds ingenieuzere systemen op de markt komen. Ik praat hier niet over de safe-hips, de alarmeringssystemen maar iets veel kleiners namelijk: GPS technologie.

Deze techniek (voor nerds: Global Positioning System) wordt al lange tijd gebruikt zoals bijvoorbeeld bij bergbeklimmers en andere avontuurlijke lieden. Tenminste ik vergelijk het altijd graag met dit soort avonturiers die met zware bepakking door de bossen trekken op zoek naar het ruige terrein. Zij kunnen dan via hun GPS apparaat veel gemakkelijker hun positie bepalen dan vroeger met de stand van de zon en kompas πŸ˜‰ Anyhow, deze techniek werd onlangs ook ondergebracht in schoenen, en dan specifieker in steunzolen!

aaaabbbb

In het voorbeeld van de oudere met dementie is het de bedoeling dat er een klein GPS apparaat in de zool van oma of opa wordt gedaan. Het bedrijf wat ik vond heette ”smart sole” en dat past weer lekker bij smartPHONE. En daar voel je hem al aankomen: via je smartphone of laptop kun je dan volgen waar de zool (en dus de oudere) zich bevindt. Dit gaat zelfs nog veel verder: je kunt zelfs instellen dat wanneer de oudere zich buiten een bepaalde regio treedt, je een alarmmelding krijgt op je telefoon πŸ˜‰ step2Aflsuitend nog wat gedachten van mijn kant: Je moet bij dit systeem er dan wel van uit gaan dat de zool opgeladen is en deze daadwerkelijk in de schoen zit πŸ˜‰ Stel je voor dat je zool wordt weggegooid en deze met het vuilnis wordt weggebracht naar de stort. Je zit dan op je schermpje te kijken en ziet dan ineens oma of opa met een snelheid van meer dan 50km per uur buiten de bebouwde kom racen. Of stel je voor dat je een relatie hebt en je toch twijfelt over de trouw van iemand. Je kan dan lekker de GPS-chip in de schoen van je partner leggen en kijken waar hij of zij uithangt. Goed nieuws voor alle stalkerige malloten dus πŸ˜›

Fijne zondag allemaal!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015

De H is van hypotheek

20150308_125142

Bovenstaande foto was mijn meest voorkomende gezichtsuitdrukking de afgelopen maand. Hell, wat komt er veel kijken bij het regelen van een hypotheek voor je droomhuissie. Zoals jullie konden lezen op facebook was ik een tijdje bezig om mijn vleugels uit te slaan naar iets anders dan het vertrouwde studentenhuis. Iets wat in November 2012 gerealiseerd kon worden wilde ik toen nog niet. Een eigen huis? ik? Nee, laat me dan nog maar even zitten waar ik zit. Nu, een dikke 2 jaar later heb ik dan toch de knoop doorgehakt, en in een gunstige tijd want blijkbaar is de hypotheekrente historisch laag. Tja, ik mag toch ook wel weer een keertje geluk hebben of niet? πŸ˜‰

Hoe dan ook, er komt veel bij kijken, woorden als risico-analyse, persoonlijk adviseur, voorlopig koopcontract etc waren geheel nieuw voor me. De laatste maanden waren voor mij een hele reis van gesprek naar gesprek met vrienden, collega’s en uiteraard hypotheekverstrekkers want ik heb niet even cashgeld liggen dat hoog genoeg is om een appartement aan te schaffen πŸ˜› (Nee, zo goed poker ik nou ook niet hahaha). Poker zit trouwens op een laag pitje, zo laag, dat het pitje niet eens meer echt aan staat. Tuurlijk zal ik nog wel af en toe de casinotoernooitjes bezoeken maar het online gebeuren kan me even gestolen worden. Afgelopen weken ben ik dagelijks alleen nog maar online geweest op jacht naar informatie. Zaken als makelaars, alle kleine lettertjes in alle contracten napluizen, en je bent zo weer een dag of 2 verder. Heb hier een koopcontract naast me liggen van een pagina of 200 dus dat zegt genoeg πŸ˜›

Maar afgelopen dinsdag was het momΓͺnt suprΓͺme dan eindelijk daar, ik kon samen met de verkoopster, mijn en haar krabbel onder iedere pagina (auw mijn handen, arme balpen) van het contract zetten. Daarbij verliep vrijdagavond mijn bedenktijd waardoor nu mooi de letters ”verkocht onder voorbehoud” pronken op de diverse woningsites πŸ™‚ Dan besef je pas echt hoe definitief al deze stappen zijn maar ik geniet met volle teugen. En dan heb ik het niet puur over het teugen aan een glas alcohol ook al gebeurde dat afgelopen donderdag wel nog bij wijze van viering πŸ˜‰ Daar moet op gedronken en ”so we did”.

Een bijzonder positieve ontwikkeling in dit alles is dat ik in veel zaken weer op een nulpunt begin. Wat ik bedoel is een soort van nieuwe start. Je richt weer geheel opnieuw je woning in (waarbij familie uiteraard optreedt als pro deo interieurstylisten). Verder wordt je gedwongen, en met de neus op de feiten gedrukt, over hoe je er financiΓ«el voorstaat. Iets waar ik niet altijd even graag mee bezig ben en vaker eerst leef en dan denk πŸ˜‰ Maar ook hierin ben ik enorm veranderd de afgelopen jaren. Ik heb voor mezelf diverse excel overzichten van uitgaven en besteedboekjes waarin ik kan zien waar mijn geld naar toe gaat. Huishoudboekjes noemen we die toch?

34124623_136728

Anyways, ik kijk er enorm naar uit, een heel appartement voor mij alleen, met alle moderne woongemakken zoals een vaatwasser en wasmachine en droger. Ik hoef me dan geen zorgen meer te maken dat de wasmachine zoals nu constant bezet is, het bestek constant op miraculeuze verdwijnt en dat we stapels afwas op de aanrecht laten staan totdat het wegrent πŸ˜‰

Heb er zin in! Laat die verhuizing maar komen, dan zorg ik ervoor dat ik voor het eerst in mijn leven een fatsoenlijke keuken heb. En dan mogen jullie allemaal komen eten πŸ˜€

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015

Humor en lachen is het beste medicijn

aaaa

Een pure lach, niets is beter
om de zon weer te doen schijnen
te genieten van alles wat er is
om iets wat je hebt gemist

Een pure lach, het brengt mensen samen
om weer te genieten
weer te delen
over de vloer te rollen van de krampen

Weet dat je dan,
niet met alles alleen hoeft te kampen

Gewoon een gedicht – Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015

Lachen is gezond, we zeggen het zoveel maar volgens mij doen we het te weinig. Ik ben daar zelf ook schuldig aan geweest, zeker de laatste tijd. Het is goed om vanuit onverwachte hoek dan eens een wake-up call te krijgen, een glimlach uit het verleden die je doet inzien dat de tijd zΓ³ snel voorbij gaat. Voor je er erg in hebt ben je weken of maanden verder en heb je veel mensen niet meer zo vaak gezien als je zou willen. ”Connecting with people is so important these days” heb ik eerder al eens geschreven. Hierbij ging het er om dat in de huidige wereld van social media en internet het leven voorbij raast als een hoge-snelheidstrein. Zo snel dat we met veel mensen contact verliezen of juist alleen maar oppervlakking contact houden. Het is juist goed om in deze hektiek veel meer te praten met elkaar, in levende lijve en zonder die elektronische toestanden.

Met name eind vorig jaar waren nou niet echt de fijnste perioden voor me, wie weet lag het wel aan al die duistere dagen of i don’t know, je hebt je dag (of je maand) gewoon eens niet. Kan gebeuren. Maar hoe belangrijk is het dan om je juist niet voor anderen af te sluiten? Het wordt een proces waarbij je er zelf niet altijd erg in hebt dat het gebeurd. Tijd voor actie dus moest ik gedacht hebben toen ik besloot weer met wat vrienden af te spreken die ik in sommige gevallen echt al maanden niet had gesproken.En misschien hadden deze vrienden het ook zelf door en wilden ze me een hand aanreiken om weer wat zonlicht binnen te laten schijnen. Hoe dan ook: bedankt! πŸ™‚

En juist dit soort mensen heb je nodig. Het soort mensen waarmee je dezelfde soort bizarre humor deelt, waarmee je eens een hapje kunt gaan eten of waarmee je muziek kunt luisteren. Ik zou bijna vergeten zijn hoe goed het is om dingen samen te delen, samen te ervaren. In tijden had ik niet meer zo gelachen om de meest willekeurige gekte. Ik liep zelfs met een goede vriendin door het centrum en ik zou zweren dat de binnenstad van Heerlen dacht dat we knetterstoned waren. Alleen maar ge-schaterlach, onkul en proestgeluiden vulden de straten. En alles wat me maar hadden gehad was 1 klein glaasje wijn. Daar moet om de een of andere reden iets in gezeten hebben of waren wij het zelf die ons lichaam en hersenen vulden met een opwekkende stof? Het moet haast wel het geval zijn geweest. ZΓ³ erg zelfs dat we een andere twist aan het woord druggs gaven. Juist ja, druggs met 2 g’s! In onze lachbui spraken we over dat de jonge puberende vrouwen nu alleen nog maar interesse hadden in Drank en Uggs. Druggs dus πŸ˜› Het klinkt nu totaal niet hoe ik het hier schrijf maar ik kan jullie vertellen: it sure was funny as hell when we discovered this joke πŸ˜€

Op dat soort momenten besef je je wie de juiste mensen om je heen zijn. Een goed teken: die mensen die je soms weken of maanden niet ziet, en wanneer het dan wel zover is, het lijkt alsof jullie elkaar gisteren nog gezien hebben. Wonderful! Het mooie is dat al deze ontmoetingen, al deze interacties blijvende herinneringen achter laten wat weer gespreksvoer oplevert voor een volgende keer. Hoeveel geinige gesprekken beginnen niet met ”Weet je nog, die keer dat we…?”

bbb

Hoeveel medicijnen er ook op de markt zijn, humor is het beste medicijn! Juist wanneer je weer kunt lachen, interactie met mensen hebt, pas dan kun je weer echt genieten van alles om je heen. En dan komen die schaterlachen en proestbuien weer vanzelf!

Be happy people! En geef om de mensen om je heen. Want samen is het veel leuker vertoeven dan alleen πŸ˜€
Blijf wie je bent.

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015