De moderne jonge man

austin-powers-man-baby

Waar komt die titel vandaan zult u zich afvragen? Nou ik vroeg dat mezelf ook af toen ik deze titel in de ideeënbus voorbij zag komen. Zo’n halve maand geleden werd dit onderwerp voorgesteld door Mirjam en zoals het mij betaamt zal ik met dit onderwerp aan de haal gaan, er werd humor overheen gieten, dan 20 minuten op 180 graden in de oven en we hebben weer een heerlijk shrijfseltje klaar. (En als het zou mislukken dan kunnen we altijd nog een pizza halen.) Waarschijnlijk wordt het dus pizza maargoed 😛

Hoe dan ook, de moderne jonge man. In mijn ogen een man in de bloei van zijn leven, oxytocine- en testosteronwaarden die zowat zijn oren uit spuiten bij het zien van korte rokken op straat en zich eindelijk bewust van het feit dat een pakketje spieren op zijn buik er aantrekkelijker uitziet dan een buik à la biervat. Nu zijn er uiteraard ook mannen die daar schijt aan hebben, veelal onder het motto: ”dikke mensen zijn gezellige mensen” en vaak is dit gelukkig ook waar maar laten we daar voor het gemak van mijn column even niet de streep trekken. Het verschil wil ik vandaag stellen tussen de categorieën: mannen met baby’s en mannen zonder baby’s. Een leuke vergelijking in mijn ogen welke zodra meer duidelijk zal worden.

Om mijn gemakzuchtige ego verder te strelen zal ik uitgaan van de jongvolwassen man van een jaar of 25, de ene kant mét en de andere kant zónder baby. Want dit is een GIGANTISCH verschil. Nu kom ik zelf van een opleiding waarin de mensen blijkbaar snel volwassen worden, snel samen gaan wonen en snel baby’s verwekken in hun studentenbed. 😉 Hierin blijk ik al meteen een lekker buitenbeentje te zijn, volwassen ben ik nog niet echt, samen wonen lijkt me een nachtmerrie, een baby lijkt me een grotere last dan 10 konijnen op een bakon van 3 meter om maar een voorbeeld te geven…

Maar terug naar de verschillen. Onderzoek wijst namelijk uit dat  mannen met een baby een drastische daling in testosteron laten zien:
_____________________________________________________________________________
”De mannen die de meeste testosteron in hun bloed hadden, hadden de grootste kans om een toegewijde partner en vader te worden. Maar wanneer het zover was, daalde die hoeveelheid testosteron sterk. Jonge vaders zagen hun testosteron ‘s ochtends met 26 procent teruglopen en ‘s avonds met 34 procent. De mannen die de meeste tijd met hun kinderen doorbrachten, hadden de laagste hoeveelheid testosteron. Ook bleek er een verband te zijn tussen de leeftijd van een kind en testosteron: het hormoon daalde het sterkst bij mannen met kinderen jonger dan een maand oud. Mannen die geen vader waren, zagen hun testosteron ook dalen (omdat ze ouder werden), maar die daling was niet zo sterk: 12 procent in de ochtend en 14 procent in de avond. Andere experimenten toonden aan dat mannen met veel testosteron in het lichaam minder de behoefte voelen om te reageren op een huilende baby. De onderzoekers kunnen de resultaten wel verklaren. “De daling in testosteron is een biologische aanpassing die mannen helpt om hun prioriteiten te veranderen wanneer er kinderen komen,” legt onderzoeker Christopher Kuwaza uit. Het onderzoek bewijst dat mannen ‘gemaakt’ zijn om bij de opvoeding van kinderen te helpen en dus niet alleen maar bedoeld zijn om in de materiële behoeften van het gezin te voorzien.”
Bron: http://www.scientias.nl/testosteronniveau-van-man-keldert-door-kind/
___________________________________________________________________________

Ik zie dit zelf niet echt als een verrassing. Stel je voor, je bent een jaar of 24/25 in de bloei van je leven en je bent dan al gedwongen door je vrouw om achter zo’n kinderwagen te moeten lopen. Ik zou me kapot schamen, zo erg dat mijn testeronniveau zover daalt dat het nooit meer teruggevonden wordt en zelfs omgezet wordt in vrouwelijke oestrogenen. En dan ben ik nog maar een paar procent verwijderd van make-up dragen en te douchen met een roze badmuts op 😉 Maar dat zegt waarschijnlijk meer over mij dan over de gemiddelde man.

Nu die andere groep. De man-mannen, mannelijke man, of hoe we het beestje dan ook willen noemen. De mannen van rond de 24/25 zonder kinderen. Hier in is echter wel een groot verchil waarneembaar of deze man wel of niet een partner heeft. Want diegene met partner neigen meer naar het testosteronloze verhaal van hierboven, zijn vaker geneigd te antwoorden met: ”ja schat” en zijn vanuit de vrouw gezien waarschijnlijk wat gemakkelijker in de omgang. De mannen van rond de 25 zónder kinderen en zónder partner daar ligt mijn eigen ervaring. Nu ben ik wel het soort halfzachte man, dat prototype dat wel emoties kan tonen, zich geen reet interesseert hoe hij erbij loopt en geboren is zonder schaamte. Dit zijn waarschijnlijk wat meer afwijkingen op de regel, ook het feit dat ik samenwoon met een konijn in plaats van met een vrouw is nogal a-typisch in de mainstream populatie van afgestudeerde fysiotherapeuten in het werkveld. Ochja, ook evolutie heeft zijn doodlopende wegen.

Toch zien we meer en meer dat ”de moderne man” als zoiets al bestaat, wat meer geneigd is om op emotioneel vlak met vrouwen te communiceren. Er zijn oprecht veel vrouwen geïnteresseerd in een man die zijn emoties toont. Hierin is wel een verschil te noteren dat een man allesbehalve soft moet zijn voor deze vrouwen. Want soft is dan weer ”niet cool” en cool zijn dat is zo’n beetje het hedendaagse Walhalla voor velen. Het is vanuit vrouwelijk oogpunt veelal aantrekkelijker wanneer een ”macho-man” zijn emoties toont dan dat een nerdachtig type diezelfde emotie toont. In het eerste geval is het dan ”schattig en aantrekkelijk”, in het tweede geval wordt het al gauw ”zielig”, een ”crybaby”.
6a2eca96a81660787af196e45dec7299Om deze zondag toch een boodschap mee te geven: wat voor type man je ook bent, welke emoties je dan wel of niet toont, zorg ervoor dat je emoties en bedoelingen oprecht zijn. Zo oprecht dat de vrouwen weten wat ze aan je hebben, op je kunnen bouwen en ze je in de nabije toekomst erop uit kunnen sturen, lopend achter een kinderwagen. 😉

Good luck,
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015

Vele handen maken licht werk

safe-house-moving
Verhuizen

Soms snap ik echt niet hoe mijn ouders een zoon hebben gekregen die zo onhandig en lomp is als ik. Aan de ene kant hebben we mam: zij heeft meer oog voor detail dan een cellen splitsende biochemicus op zondag. En aan de andere kant hebben we pap: hij is handiger en nauwkeuriger met duimstok en potlood dan menig operatierobot in handen van een volledig gediplomeerd chirurg. Je zou wellicht denken dat er dan ook een toch wel handig zoontje uit deze combinatie zou komen maar niets is minder waar. 😉 Vlak na mijn geboorte bleek ik al snel een over zijn eigen voeten struikelende lange slungel te worden. Die lengte is op een gegeven moment gestopt, het over de eigen voeten struikelen niet… Om over deze tekortkoming in het verhuisteam heen te komen schakelde mams de hulp in van haar trouwe familielid, annex poetshulp, annex meedenker, annex meeplanner, annex humoristische noot om ons te versterken.

Na een zeer strenge en uiterst geheime teambespreking van planmatigheidsjunk Tim: (”Wat willen jullie in de koffie als jullie morgen komen?” en ”Moet ik nog voor broodjes zorgen?”) was het dus tijd om vandaag de handen uit de mouwen te steken. Daar waar het gisteren 34 graden was in het centrum van Heerlen en je lichaam versmolt met de binnenvoering van je autostoel, daar was het vandaag een prettigere temperatuur van rond de 22 graden. Voor het eerst in de geschiedenis had het weerbericht van Nederland 1 zowaar gelijk gisteren (toevalstreffer…).

Er werd begonnen met een paar kopjes koffie per persoon, koffiekoekjes en een taakverdeling waarna we meteen begonnen met het oppimpen van de vensterbanken. Vader en zoon hielden zich bezig met de meest mannelijke taken die ze konden vinden namelijk het losschroeven van lampen en het op maat maken/demonteren van allerhande zaken onder het genot van een cirkelzaag op de vroege ochtend. Dit alles zonder geëlektrocuteerd te worden of vingers te verliezen. Het damesteam ging gewapend met chirurgische handschoenen en emmers op pad om deuren, tegels en radiatoren te lijf gegaan met hun heilig water: een combinatie van Saint Marc schoonmaakmiddel en nog allerhande wemelende geuren. Een paar uur in het appartement en het rook zo overheersend fris dat je dacht dat je in je nakie door een veld bloemen liep. Of eigenlijk een veld citroenen gezien de friszure citroengeur, of misschien wel een dennenbos, gezien de dennengeur of misschien wel…. *zucht*

Zoals jullie merken beste lezers hebben mijn hersenen nog altijd de neiging om van de hak op de tak te springen. Dat doen ze zowieso al maar al helemaal wanneer mijn hersenpan functioneert terwijl het nog bedwelmd wordt door een cocktal van citroen- en dennenappelgeur. Getting high on our cleaning supply zeggen we maar 😉 Hoe dan ook, we zijn vandaag lekker gestart met de eerste poetszaken in het appartement en het gereedmaken van de ruimtes voordat volgende week de schilder het appartement gaat voorzien van een nieuw likje verf. Ik kan niet wachten! Het project is goed begonnen 😀

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015