Over koele vaders en hete koffie

Gisteren was het weer een typisch zomerse zaterdag in Nederland: het regende de hele dag 😉 Ideaal moment om wakker te worden met koffie zó heet dat ‘ie door het glas breekt en nog idealer om een heuse koffie masterclass te volgen bij mijn buddies @Nespresso in Maastricht. Voor deze interactieve masterclass mocht ik iemand meenemen, en wie kun je dan beter meenemen dan een vriendin die de nacht vantevoren nog flink stond te feesten en ‘s ochtends dus wel behoefte had aan wat oppeppers! (GHB en MDMA even daargelaten, ik spreek nu over caffëine.) ? Te Maastricht aangekomen was het nog zo vroeg dat we eerst een bakker bart overvielen. Deze zaak had nog een vreemde muzieksmaak ook: van Michael Jackson tot rock, tot jazz en dan weer terug naar nederlandstalig. Achteraf is het waarschijnlijk gewoon Q-music’s foute uur geweest maar hilarisch was het wel. Bij de bakker bart uiteraard geen koffie genuttigd want daarvan zouden we nog genoeg krijgen @Nespresso. De masterclass werd een heuse privé masterclass gezien wij de enige 2 genodigden waren op deze regenachtige zaterdagochtend in het fraaie Maastricht. We begonnen met een geschiedenis over het ontstaan van koffie, een ”opfriscursus” over je tong en je smaakpapillen en de verschillende bonen. Hilariteit alom uiteraard toen we zuur en zout gingen proeven, ik kan me voorstellen dat dit voor mijn metgezel niet zo prettig was die met koppijn van het stappen naast me stond hahahaha 🙂 Verder gingen we de verschillende koffies herkennen en proeven, tevens nog een hersenkrakende quiz om landen te raden waar Nespresso hun koffie vandaan haalt. Uiteindelijk wisten we ze alle dertien te benoemen, very impressive voor 2 niet-zo-wakkere mensen 😉 Hierna namen we het praatje van de beste man een beetje over en spraken we ineens over whisky en het koffie zetten hiermee hahaha. George Clooney hebben we niet gezien maar voor de rest was het een hele gave masterclass. Daarna ben ik naar een bikkel van jewelste op visite gegaan. Een man die alles met de borst vooruit trotseert, zich niet laat kisten en altijd beschikt over een dosis humor van jewelste. Mijn vader! Daar lag hij op de bank te chillen, de folie van zijn knie af en een rits van 24 hechtingen zichtbaar. De wond zag er goed uit, de knie deed goed zijn werk en werd alleen nog wat afgeremd door de hechtingen uiteraard. Wat ben ik toch trots op deze ouwe reus, dinsdag gaan de hechtingen eruit en zeker weten dat vaderlief binnenkort weer alle hondentrainingen en hobby’s kan hervatten. En omdat ik weet dat je meeleest: Blijf rustig aan doen  😉 Liever alles op zijn tijd dan de revalidatie overhaasten en straks met een flink gezwollen kniegewricht rondlopen. As spoken by a therapist. Mams ging die middag werken waarna paps en ik de tour de france halte Alpe d’huez hebben gezien. Die beelden had ik zelf nog nooit gezien omdat ik nu eenmaal wereldvreemd ben 😛 Het intrigeert me dan met name om te zien hoe gestoord wij Nederlanders weer zijn en met alle maffe uitdossingen en op die berg in de bochten staan te wachten op de wielrenners. Sommigen kampeerden er al een week om een glimp op te vangen van de tour wanneer deze zal passeren. Verder is het ziek om te zien hoe smal het ”fietspad” raakt zodra alle fans zich naar de wielrenners opdringen om aan te moedigen. Je zag nog bijna geen fietsen meer en het stuur raakte aan weerszijden nagenoeg nét geen toeschouwers, een wonder! Al met al dus weer heel wat wijzer geworden deze zaterdag. Enerzijds in koffieland, anderzijds met de tour de france. Al snap ik nog altijd geen ene snars van de ”strategische” keuzes bij het wielrennen. Voor mij is het nog ”gewoon bergje opfietsen” en zie ik geen strategie daar in. Maar wie ben ik? Ik zal zelf die berg nooit op zijn gekomen! 😛 Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015

Onrechtelijk onrecht dat onrechtvaardig kan zijn

Onrecht dus, een actueel onderwerp in een land, en ook wel een wereld, waarin iedereen bezig is om eigen rechter te spelen.

Waarom deze column? Ten eerste omdat ik zin heb om een stukje te typen en ten tweede omdat ”onrecht” een heel actueel onderwerp van discussie is.

We omschrijven onrecht als volgt: ”iets dat volgens de wet of je gevoel niet eerlijk is”. En hierin bevindt zich meteen een dilemma. Want iets dat volgens je (jouw) gevoel niet eerlijk is, in hoeverre is dit realistisch? Zoals we weten zijn gevoelens nou niet echt meetbaar en verschillen ze van persoon tot persoon. Onlangs ontplofte de mensheid nog toen er een stapel agenten zich boven op een Arubaanse man stortten en deze later overleed aan zijn verwondingen. Groot onrecht vonden velen, verkeerd handelen door politie, misschien? Wie zal het zeggen? Gezien ik geen juridische achtergrond heb en er niet in persoon bij was is het voor mij ook moeilijk oordelen of er hier sprake was van een onrecht. De meeste reacties die rondvlogen kwamen uiteraard weer van het internet. Het genereerde mensen die zich (terecht of niet) boos maakten om de beelden en moord en brand schreeuwden en het liefst de schilderswijk in vlammen zouden zien opgaan. Maar of dit gedrag nog enig invloed heeft op de zaak? In mijn neutraal opzicht niet, de man is al overleden en met al deze hektiek krijg je hem ook niet meer terug. Zo ook de woorden van de familie van de man, laten we hem eerst begraven en dan gaan we erna pas juridische mogelijkheden bekijken. Ik zie in bovenstaande situatie eigenlijk vooral mensen de straten op gaan die er gewoon van houden om rotzooi te trappen, gerechtigheid of niet, ze zoeken altijd wel een reden om te plunderen in de maatschappij.

Een ander zeer recent incident is dat van de ”terrasmeisjes”. Voor wie het niet kent, google er even op en zoek youtube af en dumpert en je weet snel wat ik bedoel. In een van de eerste video’s zien we een meid getrapt worden door een man, zij valt op de grond en (klaarblijkelijk) haar vriendin grijpt in door een glas richting de man te smijten. Een van de terrasgangers filmde dit hele voorval en het kwam natuurlijk op internet terecht. In de tweede video, die meer bekendheid genoot, zien we dezelfde meiden (nog niet altijd 100% bewezen) stampij maken op een terras omdat er een haar in hun broodje zit. Kan gebeuren zou ik denken en ik zou zelf de haar verwijderen en verder gaan met mijn maaltijd en mij leven 😉 . Maar deze popi-jopi Paris Hilton wannabes razen en tieren het hele terras bij elkaar waardoor ook dit geheel werd vastgelegd en op internet werd geplaatst. Volgens de dames, die een interview kregen van RTV Noord-Holland vinden ze dat er hen een groot onrecht is aangedaan. In gebrekkig aso-Nederlands, dat te belachelijk is om te horen en suggereert dat de dames een gezamenlijk IQ hebben dat niet boven kamertemperatuur uitkomt, vertellen zij in een paar minuten dat het onrechtvaardig is dat ze op internet zijn geplaatst. Nouja, eigenlijk zegt de linkerdame vooral veel, de blonde zonnebril dragende bimbo aan de rechterkant zit vooral voor zich uit te staren en wat te knikken.

Onrechtvaardig dat je gefilmd wordt? misschien. Onrechtvaardig dat er rot reacties over komen? misschien. Feit is dat we in een maatschappij leven waarin iedereen een mobiele camera bij zich heeft. Jazeker loopt dit de spuigaten uit en wordt iedere scheet op internet geplaatst. Zelf ben ik ook een egocentrisch type dat zichzelf graag hoort praten of schrijven en  geniet ik zelf nog het meest van de onzin die ik op het scherm tover. Maar zelf zou ik nooit ongevraagd iemand op camera vastleggen. Stel er zou een opstandje zijn bij een terras en ik zou zin hebben me er überhaupt mee te bemoeien, dan is toch niet het eerste wat er in me opkomt: filmen? Nee, dan stap je er op af en help je, desnoods met een aantal omstanders, om de situatie onder controle te krijgen. Maar dat is nou juist de shit. Iedereen is bang om te helpen want ”stel dat er iemand een mes heeft?” en ”wat als ik dadelijk de klappen krijg?”. Ja ook dat is een kans maar in mijn ogen nog altijd geen reden om iedere rotzooischopper zomaar zijn gang te laten gaan. Dan maar met blauwe plekken naar je werk en een goede daad verricht.

Onrecht dus, een actueel onderwerp in een land, en ook wel een wereld, waarin iedereen bezig is om eigen rechter te spelen. Dat zou overigens een prima initiatief zijn dat eigen rechter spelen want justitie heeft het al druk genoeg 😉 Maar dan moet het wel gerechtvaardigd zijn. En daar ligt nou het heikel punt. Iets wat ik rechtvaardig of eerlijk vind hoeft een ander niet te vinden. Daarin verschillen we allemaal gewoon veel te veel en dat is ook prima want zo blijven we allemaal uniek en kunnen we van mekaar leren. Want van elkaar leren is nog altijd beter dan maar een beetje met je mobieltje opnames maken van 2 meiden die zeiken over een haar op hun broodje 😉

I have spoken.

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015