#10 FysioTim Poker – Unibet Open Antwerp 2015 impressie

 

20151128_115521 20151128_121207 20151128_121241 20151128_121540 20151128_125619 20151128_133926 20151128_140103 UO_Antwerp_2015_Day2_Tambet_Kask-47

Advertisements

Whatsapp, levensgevaarlijk

Whatsapp shock

I know, weer een doodenge en shockerende afbeelding van me. Dan heb ik tenminste meteen jullie aandacht 😉
Werkte het? Of zitten jullie nog allemaal te kotsen boven jullie toetsenbord? Jullie weten dat ik enorm fan ben van het horror genre en alle bijpassende ”gore” er omheen. Al moet ik eerlijk bekennen dat deze foto een reconstructie is van een waargebeurd incident waarbij een werkneemster gruwelijk gestalked werd door haar baas en uiteindelijk dit als laatste oplossing zag. De details zal ik jullie verder besparen want daarover wilde ik vandaag helemaal niet schrijven in deze column. En dan slapen jullie tenminste vannacht 😉

Het zit namelijk zo: de laatste tijd kan ik nog geen meter meer rijden met de auto zonder meteen 3 whatsappende fietsers eronder te hebben. Gezien ik dit zonde vind van mijn wielophanging en bumper rem ik altijd maar braaf maar eigenlijk zou ik dwars door ze heen kunnen rijden. Nu hebben we in Nederland allerlei wetten waaronder eentje dat de automobilist altijd schuld is als hij een fietser aanrijdt, zelfs als deze fietser in kwestie met zijn ogen alleen maar op een mobieltje staart in plaats van op de openbare weg!
Het betreft in mijn geval vooral middelbare scholieren maar ik heb ook al veel oudere whatsappers hun dodenrit zien maken op de fiets, levensgevaarlijk! Dat ik ook nog eens dagelijks mensen niet handsfree zie bellen in de auto maakt mijn verbazing, over deze vrijwillige veroorzakers van ongelukken, alleen maar groter.

Waar is dan toch dat goede voorbeeld? Dat gezonde verstand? Ik ben ook geen genie, in tegendeel zelfs, maar ik weet toch ook dat ik met mijn leven speel wanneer ik whatsappend ter fiets ga of wanneer ik al telefonerend achter het stuur zit? Jullie vragen om ongelukken zo!

Voor zover, zonder samenwerking met verkeer en rijkswaterstaat, deze column dan wel oproep tot voorzichtigheid. I’ll be watching 😉

Tim Theo Martin Nelson (c) 2015

Nieuwe knie blaast concertactiviteiten nieuw leven in

En precies zo was het!

Juli 2015 werd mijn vader aan zijn knie geopereerd voor een totale knieprothese. Pap zou pap niet zijn als hij daar niet gigantisch optimistisch mee omging: hij kocht zich bijvoorbeeld alvast nieuwe schoenen die hij meteen na de operatie zou aantrekken 😉 Verder was uiteraard het slotconcert Rowwen Hèze al lang en breed geboekt en dit zou symbool staan voor de deadline waarop paps weer zou gaan springen met de knie. Een optimistisch doel? Misschien, maar we hebben hier ook met een rasoptimist te maken. Hij zou de doktoren in Geldrop wel eens even een poepje laten ruiken. Kan niet bestaat niet!

Als ik met mensen over mijn vader spreek krijg ik veel reacties in de trant van: ”wow wat gaaf dat hij dat nog doet”  en ”ik wou dat mijn vader zo was”. En dat is nou precies de bedoeling van paps: in de opvoeding van zijn kinderen, al ben ik inmiddels al 26, talloze positieve herinneringen achter laten. ”Dan denk je nog eens terug aan mij als ik er niet meer ben”. Een raar onderwerp misschien maar uiteraard gaan we allemaal een keertje de pijp uit, het hoekje om, onder de groene zoden etcetera. Dan heb ik altijd nog de herinneringen en beeldmateriaal van de toffe dingen die we samen altijd deden. En wie wil nou geen uitvaart op de muziek van Rowwen Hèze? 🙂

Hoe dan ook, gisteren was het een spetterend slotconcert, check hieronder de beelden en vergeet niet: Wacht niet tot later maar doe nu alvast leuke dingen met je vrienden, collega’s of zelfs kinderen, want voor je het weet is het leven voorbij!

Tim Theo Martin Nelson 2015