De andere kant van de medaille

Nou Tim, met zo’n titel komt er natuurlijk weer een heel filosofisch stuk op deze column, zullen jullie wellicht denken. Wees gerust: dat gaat hartstikke meevallen. Al sta ik niet voor mijzelf in.

”Als ik op een avond als deze door de regenachtige straten van Heerlen loop na de zoveelste toernooiprestatie die finaal in vlammen op ging, dan besef ik pas echt hoe de ware wereld van het poker uitziet.”

Februari, je was een bitch. En dan niet eens een lekkere. Nee, je was er eentje in de categorie: make-up eraf halen met een plamuurmes en ‘s ochtends huilend wakker worden wanneer haar make-up een afdruk a la ”the joker” uit de batman films achterlaat op je schoon gewassen kussensloop. Kortom, het kon beter. Al heb ik genoeg toffe dingen meegemaakt in deze maand want hey, saaie momenten die zijn natuurlijk uiterst schaars in mijn hoofd. En als ze er al zijn dan zijn het vaak welkome afwisselingen in mijn hyperactieve, bewust veeleisende levensstijl 😉 Damn, toch die filosofie weer, kan het niet laten. Zie hier alleen al wat sfeervolle kiekjes van ons maffe groepje dat de poker toernooireeks in Spa ging spelen, en dan weet je: het was niet saai!

img-20170204-wa0012 img-20170203-wa0010

Maar waarom dan deze titel? Nou, deels omdat het buiten al wekenlang regent (wellicht 3 uurtjes), omdat het carnaval is (die muziek en sfeer bezorgen mij een hel op aarde) en omdat ik niet kan liegen. Tuurlijk, als pokerspeler moet je af en toe liegen, dan in context bluffen genoemd, maar ik als persoon ben zowat de slechtste leugenaar van het universum. Nee, de titel van deze column heeft juist alles te maken met waarheid. Een realistische kijk achter de schermen. Ik kan deze columns en social media wel platgooien met berichten over gewonnen toernooitjes, de sensaties, de flair, prestige en beleving maar de realiteit is natuurlijk nooit voor 100% genieten. Dit verrekte (leuke) kaartspel dat me al bijna 10 jaar bezig houdt, (in November 10-jarig jubileum van kaartfanatiekeling Tim) gaat onlosmakelijk gepaard met langdurige periodes zonder resultaten. Al zou je de sterren van de hemel spelen, foutloos manoeuvreren dan nog komt het vaak voor dat je 10 tegen 1 voorstaat in een situatie, alles lijkt goed te gaan, de tegenstander heeft nog maar 2 kaarten (4%) die hem kunnen laten winnen en BAM, daarvalt die kaart. Je maag draait om en even voelt het alsof ”lady luck” je snoeihard in de ballen heeft getrapt zonder aankondiging. Hoe durft ze! Gelukkig is dit effect niet geheel zo voelbaar als hoe ik het omschrijf want dan was ik allang onvruchtbaar geweest van al die zogeheten ”bad beats”, maar het blijft ook gewoon onderdeel van het spel.

c5yduuswyael8by-jpg-large

Als ik op een avond als deze door de regenachtige straten van Heerlen loop na de zoveelste toernooiprestatie die finaal in vlammen op ging, dan besef ik pas echt hoe de ware wereld van het poker uitziet. Terwijl ik een vatsige cheeseburger of Durum Döner haal om al bijtend naar huis te slenteren flitsen de beelden van de nederlandse pokertop voor mijn netvlies langs. Zij hebben toch ook periodes gehad waarin niks goed liep? Zij zullen toch ook vaak bakken met geld in de fik zien vliegen als ze weer uit een duur main event zijn geknikkerd? Maar dan nog zul je het nooit aan ze zien. In talloze interviews lijken deze symbolen, deze poker gladiatoren onaantastbaar voor de negatieve kant van poker. Het lijkt wel alsof ze blijven winnen, dat het geld nooit op gaat en dat niemand van deze groep überhaupt ooit verliesgevend is geweest. De enige prof die ik ooit goudeerlijk heb zien zijn over zijn pokerkosten per jaar, dat is eindbaas Govert Metaal. Hem respecteer ik enorm en hij is zover ik weet een van de weinigen die ook de negatieve periodes eerlijk en openbaar maakt! Respect! 🙂 Voor mij gaat het nu nog maar om 9 toernooitjes op rij die de mist in gingen, een getal van niks, geen vuiltje aan de lucht. Daar waar ik van de profs hoor dat zelfs 50 of 100 toernooien op rij verliezen doodnormaal is dan moest ik me schamen dat ik nu al af en toe klaag. Het is verdomme nog geen maand geleden dat ik nog in de prijzen viel binnen de Utrechtse toernooiweek dus waar klaag ik over?

Nouja klagen, pokerspelers klagen altijd. Als ze een beetje winnen praten ze al snel van ”Er had eigenlijk meer in gezeten”. Of: ”Tja als hand x niet zus of zo gebeurde had ik er nu veel beter voor gestaan”. Ik heb me hier zelf in het verleden ook wel schuldig aan gemaakt en weet zeker dat ik dit in de toekomst ook nog wel soms zal doen. Het zit gewoon bij de nederlandse spelers in het bloed, wellicht in het bloed van alle spelers, om een beetje te klagen. We willen immers allemaal de beste zijn, of in ieder geval winstgevend zijn. Al is het voor sommigen alleen al zodat hun ouders of vrienden hun niet meer uitlachen om weer een mislukte poging. Om ook eens met wat flappen naar huis te komen, zich ook eens wat leuks te kunnen kopen van hun winsten. Want eerlijk, geld verdienen met een spelletje spelen is toch hartstikke mooi? Dé droom van veel jongeren, en dan val ik eigenlijk al in de oude lullen categorie inmiddels, want de echte pokerjeugd die begint vaak al op zijn 17e en leert binnen enkele maanden meer dan wat ik ooit in enkele járen leerde. Internetpoker en strategieboeken waren nog nooit zo compleet als nu en dit maakt de ”nieuwe generatie” spelers veel gevaarlijker op korte termijn dan respectievelijk de nu ”oudere generatie”.

Maargoed, genoeg over kaartspelletjes want daar schrijf ik al veel te veel over. Wat deed ik nog meer in februari? Nouja flink beunen in de sportschool natuurlijk en een 1-of-a-kind ervaring als ”pruinruimer”. Jawel, afgelopen weekend met 3 collega’s hebben we geheel vrijwillig een flat ontruimd om een persoon te helpen die niet over de financiele middelen beschikte om een uitruimbedrijf (bestaat dat woord?) te laten komen. Dus, wij staken de handen uit de mouwen en wisten in een halve dag de woning vrijwel leeg te halen waarbij er ruim 16 kubieke meter aan containers gevuld werd. Chapeau Team! Vele handen maken licht werk, echt zo’n oma-uitspraak maar het is gewoon waar!

20170218_114618

Gezien het nu al middernacht is, en het eigenlijk de bedoeling was om een paar zinnen voor de column voor te bereiden, daar heb ik nu al de hele column uitgetypt. Oeps… Als ik eenmaal begin met schrijven dan houd ik niet meer op, beetje hetzelfde als vertellen over mijn hobby’s in principe. Tot een volgende editie van de Tim’s Talk column, dan vast weer over totaal iets anders.

Welterusten!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

////////////////////////////////////////

Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s