Tim’s Talk – En toen zat ik op een steen

”En toen zat ik op een steen.”

Jullie denken wellicht dat ik hier een mooie metafoor mee bedoel, dat ik de steen vergelijk met een plek om na te denken. Een steen aan de weg van een kruispunt der beslissingen. Niets van dat. Ik zat op deze maandagavond op een steen in de buurt van een kabbelend beekje. That’s it. Een plek waar ik tijdens mijn wandelingen vaker even pauze hou om na te denken en te luisteren naar het rustgevende geluid van het kabbelend beekje. Leuk woord trouwens, ”kabbelend” , iets wat in het woordenboek staat als ”met zachte golfslag.” Je vindt dit woord dan ook nergens anders dan bij beekjes. Er is namelijk nou nooit sprake van een kabbelende rij bij de supermarkt, of een kabbelende geldstroom je zakken uit. (Dat laatste zal in mijn geval zowieso eerder een vloedgolf zijn).  😉

Anyways, mijn vakantie is begonnen, jeej. Wat ga ik doen? Niks. Nouja nooit niks natuurlijk maar ik ben niet van plan om een verre reis te maken. Op dit moment speelt mijn huismus DNA weer behoorlijk de kop op dus houd ik me bezig met het ontdooien van de diepvries, de grote schoonmaak en mijn moeder verrassen met een bezoek aan een nagelstudio. Daarnaast zal voor mij een bezoekje aan Thermae ook geen luxe zijn, niks boven een dagje totaal ontspannen en gemasseerd worden. In touch with my feminine side perhaps? Daarbij zullen we natuurlijk ook de gezelligheid van de pub opzoeken, waarbij we zonder te drinken evengoed lol kunnen hebben. Vreemd dat mensen dat nog altijd verbaast, dat er nog altijd types zijn die geen plezier kunnen hebben zonder te drinken. Wellicht een onderwerp voor een andere column…

En wat nou heerlijker om die vakantie te beginnen met een lekkere wandeling door eigen stad en liefst door eigen bos van eigen stad? In de nabijheid van waar ik deze column schrijf, ook wel thuis genoemd, is een dierenparkje met eerder beschreven KABBELEND beekje. In dat dierenparkje bevindt zich een breed scala aan beestjes met mijn favoriet: de Emoe. (Niet te verwarren met de Emo, die vind je doorgaans alleen in Heerlen Centrum, niet in het bos). Just kidding. 😛


Ik vond het in ieder geval weer leuk om een stukje te typen hier, misschien dat jullie weer vaker stukjes gaan lezen van me. No promises maar vind het altijd wel lekker om over dingen te schrijven. Boodschap van de dag: ”Neem de tijd voor jezelf”

Tim ”FysioTim” Hendriks (c) 2018