Mensen van willen en doen

“Non scholae, sed Vitae discimus”

Wij leren niet voor de school, maar voor het leven

Bovenstaand nog altijd de quote die tot leven kwam binnen K.S.V. Woord en Daad (kort: W en D).
Opgericht in juni 1932 en nu al meer dan 80 jaar lang ononderbroken staat deze vereniging nog altijd muurvast in de stad Heerlen.
Inmiddels uitgegroeid tot een zeer gewaardeerde studentenvereniging zijn vele oud-leden en begunstigers (waaronder mezelf) nog altijd niet weg te slaan bij W en D.

Voor mij begon het allemaal in augustus 2006. Ik schreef me in voor de studie fysiotherapie en wilde ook mijn toekomstige stad al wat beter leren kennen. Al snel ontmoette ik de mensen van W en D die ons tijdens de introductiedagen kennis bijbrachten over de stad (lees: welke cafés zijn goed, hoe versier je vrouwen en wat gebeurt er bij teveel drinken). Ik als plattelandsjongen had zich nog niet vaak in een stad laten zien en er ging een wereld voor me open. Overal reclame voor biermerken : ”studeren is drinken”, borden met sigarettenmerken : ”studeren is roken” en reclame met condoommerken : ”studeren is veilig” en ik wist al meteen dat dit niet mijn kleine dorpje Reuver meer was. Tijdens de introductiedagen werden er spellen gespeeld om mekaar beter te leren kennen en mensen die het verschijnsel alcohol niet kenden zouden dit weldra nooit meer vergeten.

nuldejaars 2006nuldejaars 2006.2
Een aantal nulderjaars uit 2006 en een van de vele ”vleeshopen”. W en D destijds nog heel erg kisten en legerkleding

Een van de meest gewaardeerde momenten was altijd de ”cantus”. Een spel met een enorm deelnemersveld waar gezongen werd en naar de opperheer ook wel de presus geluisterd moest worden. Zo niet dan volgden er bierstraffen compleet van het jezusatje tot drinken uit een maatje 46 kist.
De jaren gingen voorbij en na jarenlang onze ”soos” te hebben gehad in café de Raadskelder zijn we nu al enkele jaren te vinden in de irish pub (Erin’s Isle) te Heerlen. Ik merk dat er een flinke ommekeer heeft plaatsgevonden van de ”legerkleding vereniging” naar een vele malen opener vereniging waar iedereen zichzelf kan zijn. (Niet een slecht bijkomend verschijnsel is dat het aantal vrouwelijke leden misschien wel verdrievoudigd is sinds die tijd). Dit resulteerde tot een meute zoals hier op deze foto uit 2012 (een standaard woensdagavond)
de meute 201216e lustrum 2012

Een mooi Woord en Daad moment vond ik zelf het 16e lustrum vorig jaar toen W en D 80 jaar bestond (zie foto rechts). Hier heb ik nog vele oudere mensen ontmoet waaronder zelfs de zoon van de toenmalige 1e voorzitter ooit. Dat zijn momenten waar je het allemaal voor doet. Ook bij deze oudjes brandde het W en D vuurtje nog altijd en kwamen ze met uit hun tijd spannende verhalen zoals het ”sinaasappelincident” en de tijd van actieve deelname in het verzet tijdens de 2e wereldoorlog. De vereniging heeft het ,net als nu, altijd het beste voor gehad met hun leden. Op moment van schrijven ben ik al 3 jaar begunstiger wat wil zeggen dat ik geen student meer ben maar nog wel altijd actief deelneem en jaarlijks een begunstigersbijdrage lever aan de vereniging waarmee ze weer allerhande activiteiten kunnen plannen. Zoals de zeer gewaardeerde stedentrips of etentjes zoals spareribs en de befaamde fish and chips.
fish and chipsberlijn 2013

Op dit moment kan ik gewoonweg genieten van de passie en het enthousiasme dat de studenten anno 2013 met zich meebrengen naar de soosavonden. Dankzij goed bestuurswerk staan de maanden bomvol activiteiten, etentjes en meer om iedereen het naar de zin te maken. Deze nieuwe generatie laat nu al de ware vlam zien achter Woord en Daad en dit zal de komende tijden nog gaan uitgroeien tot een waar olympisch vuur. Heerlen zal weten wie wij zijn en wat wij doen en ook de media heeft de laatste jaren veelvuldig aandacht aan ons besteed. Dit hadden we niet kunnen doen zonder de steun en inzet van al onze enthousiaste leden die onze vereniging rijk is!

Mannen van willen en doen, mannen van woord en daad !
Vrouwen van willen en doen, vrouwen van woord en daad !
Mensen van willen en doen, mensen van woord en daad !

De column van deze week is tot stand gekomen dankzij het huidige enthousiasme binnen onze vereniging Woord en Daad. Een inspiratiebron voor me! Slechts zelden heb ik zo’n grote groep verschillende mensen zo gezamenlijk hun vereniging lief zien hebben.
Ik geloof dat deze vereniging en zijn leden nog jarenlang van zich zullen laten horen, tot de tijd dat ik zelf een 80-plusser ben en bij een van de lustrums met verhalen kom over ”mijn vroeger”.

Woord en Daad : BEDANKT

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2013

Waar gaat het heen ?

Stel je voor :
Je loopt op je dooie gemak, nietsvermoedend, door de supermarkt. Je koopt je normale zaken en begeeft je in een van de vele gangpaden. Maar daar ineens zie je ze staan… Ja zé staan je nu al aan te staren en gniffelen al bespottend met zijn allen vanachter hun schap. Met zijn allen staan zij klaar om jouw dag te vergallen. Zij zijn er nu al, maar ze zijn natuurlijk veel te vroeg voor deze tijd van het jaar. Ja mensen, ik heb het natuurlijk over de pepernoten, kruidnoten en taai taai. Want ze zijn er gewoon weer hoor, gewoon in fokking September! Jaaaaa en zonder blikken en blozen wachten ze weer op een nietsvermoedend moment om zó hop in je mandje te springen. Variabele kosten die spontaan omhoog gaan na een supermarktbezoek ? Blame it on the ”pepernoot”. 😛 Hell geen idee hoe die dingen heten in het engels en of ze die wel kennen daar. (Google translate fluistert me in : ”gingerbread”) oké dan weten we dat ook weer. Waar gaat het heen met de winkels ?!

En schaam jullie niet als jullie denken : ”wat een afgezaagde column is dit weer, al de zoveelste die zeurt over het vroegtijdig opduiken van pepernoten”. Ja vooral niet schamen, want het verhaal van vandaag wordt nog vele malen afgezaagder dan dit. Serieus stop met lezen en ga youtube langs want we komen nu bij het volgende onderwerp: de NEGERZOEN. Zo ik heb het getypt, ík heb hét getypt. (ik kijk even om me heen of het lokale arrestatieteam mijn kamer binnenvalt… nee ? … mooi zo. Ze zullen wel bang zijn voor mijn waakkonijn ofzo). Het was namelijk zo dat afgelopen week de discussie weer oplaaide in ons lokale koffiekamertje. Er had iemand jodekoeken meegenomen en dit gaf aanleiding om maar een lekkernij samen te trekken met ”discrimerende” termen. De jodekoek, de negerzoen ow man dan kun je net zo goed klagen over de limburgse ”nonnevot” Want het verbaast me niets als dat straks bestraft wordt onder het mom van godslastering. Ik heb zelf een voorstel voor die negerzoen. We noemen hem gewoon donker kusje, getinte smak of duistere tongzoen. 😉 Whatever het blijft gewoon een typisch nederlands overdreven onderwerp. Waar gaat het heen ?

Negerzoen

(Ik ga nog ff door: zwarte lik, Afrikaanse tongdraaier, zwarte liefde, gevuld duister koekje en negroïde kopkluiver)

En Tim, waar gaat dit verhaal heen ? Nou lieve trouwe lezers, ik heb werkelijk geen flauw idee maar ik wil jullie wel een hele fijne zondag wensen en bedanken voor het lezen van de wekelijkse column 🙂
Tot schrijfs weer volgende week. (En nee ben niet bang, het wordt geen verhaal over de slagroomsoes ofzo)

PEACE !
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2013

Nikkepikken

Red shoeprints (DP challenge)

Hi everyone,
Today i am writing a story specifically for the dailypost weekly writing challenge :
http://dailypost.wordpress.com/2013/09/09/writing-challenge-backward/
For this challenge i am writing a fully fictional story, so let your imagination run wild. Enjoy !
(P.S. Normally i only blog in dutch)

Red shoeprints run across the room towards me. I feel strange and i look around thinking ” did i fall asleep ? ” I don’t remember anything at all, the walls and floor do not look very familiar. In the corner i see a man, laying very still in a puddle of blood. I now open my eyes wider and start to feel in my pockets. But in the moment i reach into my pockets i feel something metallic and cold. Before i pull it out i already know what that object is. That object… is a gun.

” I know what you did ” i shout and start chasing the man. He runs away but i fire my gun in an instant without really thinking it through. After a bright flash and a loud bang everything goes black. I walk up to the body before i pass out right there on the floor… A faint smell of blood is the last i remember…

” It’s time to settle everything once and for all ” i shout when i follow the man through his living room. Thoughts of my wife being held captive keep flashing by, yet this man still does not have a clue who i am and why i am here. I’d rather not know myself but i remember every little detail she told me. And also the wonders that one hidden camera can do.

The house looks exactly like the one from the videotape. I feel angry, let alone the fact that my wife walked on this exact same pavement. It sends a shiver through my spine. But the plan worked or else i wouldn’t be standing in front of that house right now. I walk up to the front door, ring the bell and wait for the man to open the door.

I am almost done packing my things for my mission and my eyes fall on the gun. The object that i have never used before. An impulse goes through my mind… Should i leave the gun at home or…

Nu wordt geluk weer heel gewoon

Geluk, dit woord heb ik in het verleden heel vaak gebruikt. Té vaak en dan niet in de allerbeste context… Ik was zoals jullie weten een fanatiek pokerspeler in de periode van 2006-2013. Met name de laatste jaren ging deze hobby erg veel tijd in nemen en was ik ook wekelijks aan te treffen in het casino. Deze levensstijl heb ik lange tijd met plezier gehad maar onlangs begonnen er toch wat vragen op te komen. Ik zat ,zoals dat mooi heet, mijn leven te overdenken. ”Waar sta ik nu ? , waar wil ik naartoe ? ” Ja ik kan van tijd tot tijd nog weleens tot filosofische of dr. Phill-achtige momenten komen 😉 En dit zeker niet zonder hulp van mijn beste vrienden, die me altijd steunen. In goede en in slechte tijden (ja ‘t is net een soap af en toe hier)

Ik kwam erachter dat ik op dit punt een beetje ”vasthing” in mijn patronen. Ik probeer het uit te leggen : Ik had veelal wel nieuwe mensen in pokerland ontmoet en zeker vond ik dit enorm leuk maar ik merkte dat op vlakken als gitaarspelen en schrijven ik wat achteruit ging. Ik oefende minder vaak, ik schreef wat minder en ik ging dit missen. Enorm missen, tot een punt dat ik ook dacht van : ”Als ik nou iets simpeler en sparend geleefd had, dan had ik allang op vrije voeten kunnen wonen in een mooier en fijner appartement dan het huidige”. En dan is het tijd voor verandering. ”I DON’T LIKE CHANGE”
Ja jammer dan Tim, je wordt dit jaar 25 en dan ga je toch al snel richting de volwassenheid jongeman ! 😛 Ik wilde gewoonweg weer geluk en mooie momenten vinden in de simpele dingen des levens. Denk na over de toekomst van tijd tot tijd, want die toekomst komt sneller dan je denkt. Die begint al iedere dag of zelfs iedere seconde en alle keuzes die je maakt hebben invloed in welke vorm dan ook 🙂

Terugkeer Maud

Onlangs is bijvoorbeeld mijn zusje teruggekomen van Curacao (zie foto), een groot feest want ik had haar een jaar niet gezien. Met mijn ouders en haar beste vriendin bevond ik me op Schiphol om haar snel weer in mijn armen te kunnen sluiten. Wat een feest toen ze betraand van emotie naar ons toe gerend kwam met haar bagage. Ik voelde me zo gelukkig, zo blij en met iets oprecht moois als dit. Familie en vrienden staan bij mij op de allerhoogste trede van ”mate van belangrijkheid” (of hoe je het noemen wilt). Mensen bij wie ik me thuis kan voelen en die tijdens elk moment voor me klaar staan. Mede dankzij deze mensen sta ik waar ik nu sta en ben ik de persoon die ik ben. Een heel erg goede vriendin van me sprak (toen ik besloot met poker te stoppen): ”Je hebt de keuze nu niet gemaakt doordat anderen dit voor je besloten, je hebt je keuzes gemaakt omdat anderen je voorzien hebben van inzichten. Hierdoor kon JIJ de keuze maken en kon JIJ acties ondernemen. Want JIJ moet zelf openstaan voor advies en verandering”.

En dat is ook wat ik iedereen vandaag mee wil geven : JE BENT ZELF VERANTWOORDELIJK VOOR JE EIGEN GELUK EN DIT MAG NOOIT OF TE NIMMER DOOR ANDEREN BEPAALD WORDEN. MAAK JE EIGEN KEUZES EN STA HIER ACHTER EN JE KUNT OPRECHT GELUKKIG ZIJN MET DE DOOR JOU GEMAAKTE KEUZES.

In plaats van dat de huidige cultuur in Nederland al een scène maakt bij het voorkruipen bij de kassa om maar iets stoms te noemen. Nou prima, kruip maar voor als die ene minuut voor jou zo belangrijk is. Koop er een taart bij en ga maar vieren dat je een minuutje sneller de winkel uit was dan ik, ik zal er geen minuut minder door slapen.

Enfin bovenstaande is maar een korte zijstap naar het feit dat mensen oprecht gelukkiger zijn wanneer ze zich niet om alles zouden opwinden. En dan is het weer lekker simpel om gelukkig te worden van goed gezelschap waarmee je eens kan kletsen of wandelen en waarmee je simpelweg gelukkig wordt door een samen gekookt gerecht op te eten. En dan kost geluk natuurlijk geen drol !

Bedankt voor het lezen van deze eerste officiële Tim’s Talk Columnreeks, deze zal nu aan het begin van iedere week voortgezet worden.
Reacties zijn welkom (klik hiervoor op ”comments” in de linkerbalk, deze worden wel eerst per mail door mij bevestigd kwam ik achter) en suggesties voor stukjes ook. Tot schrijfs en geniet van jullie leven, maak je eigen geluk !

😀 Be happy and laugh 😀
Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2013

Onderstaand mijn favo gitarist ”Tommy Emmanuel” met een bijpassend blij muziekje ”Happy Hour”