#55 FysioTimPoker – APAT Namur mei 2018

#FysioTimPoker #FysioTimPokerVlog
In aflevering #55 alles over de APAT Namur die ik medio mei 2018 speelde. FysioTim kwam aanschuiven voor het 120 main en de 220 highroller en liep tevens tegen 9 wel heel erg bekende gezichten aan…


////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com

Advertisements

Schrijfsels – De zwaan

Bevatten kan ik het niet dat er zoiets bestaat
een mooie jonge zwaan die ons plots verlaat
Sinds enkele weken zwommen ze samen op de plas
vader en moeder zwaan helemaal in hun sas

Samen drijven op het water
ze zwommen, trapten lol
Met liefde voor elkaar
zaten hun harten helemaal vol

Niemand zou ze storen, daar op hun eigen plek
En daarom wat er toen gebeurde, is eigenlijk veel te gek
Mijn gedachten kunnen er niet bij, want alles was zo fijn
en eigenlijk hoort het zo, dat zwanen altijd samen zijn

Het blijft een enorm gemis, dat die kleine zwaan er nu niet meer is

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

De andere kant van de medaille

Nou Tim, met zo’n titel komt er natuurlijk weer een heel filosofisch stuk op deze column, zullen jullie wellicht denken. Wees gerust: dat gaat hartstikke meevallen. Al sta ik niet voor mijzelf in.

”Als ik op een avond als deze door de regenachtige straten van Heerlen loop na de zoveelste toernooiprestatie die finaal in vlammen op ging, dan besef ik pas echt hoe de ware wereld van het poker uitziet.”

Februari, je was een bitch. En dan niet eens een lekkere. Nee, je was er eentje in de categorie: make-up eraf halen met een plamuurmes en ‘s ochtends huilend wakker worden wanneer haar make-up een afdruk a la ”the joker” uit de batman films achterlaat op je schoon gewassen kussensloop. Kortom, het kon beter. Al heb ik genoeg toffe dingen meegemaakt in deze maand want hey, saaie momenten die zijn natuurlijk uiterst schaars in mijn hoofd. En als ze er al zijn dan zijn het vaak welkome afwisselingen in mijn hyperactieve, bewust veeleisende levensstijl 😉 Damn, toch die filosofie weer, kan het niet laten. Zie hier alleen al wat sfeervolle kiekjes van ons maffe groepje dat de poker toernooireeks in Spa ging spelen, en dan weet je: het was niet saai!

img-20170204-wa0012 img-20170203-wa0010

Maar waarom dan deze titel? Nou, deels omdat het buiten al wekenlang regent (wellicht 3 uurtjes), omdat het carnaval is (die muziek en sfeer bezorgen mij een hel op aarde) en omdat ik niet kan liegen. Tuurlijk, als pokerspeler moet je af en toe liegen, dan in context bluffen genoemd, maar ik als persoon ben zowat de slechtste leugenaar van het universum. Nee, de titel van deze column heeft juist alles te maken met waarheid. Een realistische kijk achter de schermen. Ik kan deze columns en social media wel platgooien met berichten over gewonnen toernooitjes, de sensaties, de flair, prestige en beleving maar de realiteit is natuurlijk nooit voor 100% genieten. Dit verrekte (leuke) kaartspel dat me al bijna 10 jaar bezig houdt, (in November 10-jarig jubileum van kaartfanatiekeling Tim) gaat onlosmakelijk gepaard met langdurige periodes zonder resultaten. Al zou je de sterren van de hemel spelen, foutloos manoeuvreren dan nog komt het vaak voor dat je 10 tegen 1 voorstaat in een situatie, alles lijkt goed te gaan, de tegenstander heeft nog maar 2 kaarten (4%) die hem kunnen laten winnen en BAM, daarvalt die kaart. Je maag draait om en even voelt het alsof ”lady luck” je snoeihard in de ballen heeft getrapt zonder aankondiging. Hoe durft ze! Gelukkig is dit effect niet geheel zo voelbaar als hoe ik het omschrijf want dan was ik allang onvruchtbaar geweest van al die zogeheten ”bad beats”, maar het blijft ook gewoon onderdeel van het spel.

c5yduuswyael8by-jpg-large

Als ik op een avond als deze door de regenachtige straten van Heerlen loop na de zoveelste toernooiprestatie die finaal in vlammen op ging, dan besef ik pas echt hoe de ware wereld van het poker uitziet. Terwijl ik een vatsige cheeseburger of Durum Döner haal om al bijtend naar huis te slenteren flitsen de beelden van de nederlandse pokertop voor mijn netvlies langs. Zij hebben toch ook periodes gehad waarin niks goed liep? Zij zullen toch ook vaak bakken met geld in de fik zien vliegen als ze weer uit een duur main event zijn geknikkerd? Maar dan nog zul je het nooit aan ze zien. In talloze interviews lijken deze symbolen, deze poker gladiatoren onaantastbaar voor de negatieve kant van poker. Het lijkt wel alsof ze blijven winnen, dat het geld nooit op gaat en dat niemand van deze groep überhaupt ooit verliesgevend is geweest. De enige prof die ik ooit goudeerlijk heb zien zijn over zijn pokerkosten per jaar, dat is eindbaas Govert Metaal. Hem respecteer ik enorm en hij is zover ik weet een van de weinigen die ook de negatieve periodes eerlijk en openbaar maakt! Respect! 🙂 Voor mij gaat het nu nog maar om 9 toernooitjes op rij die de mist in gingen, een getal van niks, geen vuiltje aan de lucht. Daar waar ik van de profs hoor dat zelfs 50 of 100 toernooien op rij verliezen doodnormaal is dan moest ik me schamen dat ik nu al af en toe klaag. Het is verdomme nog geen maand geleden dat ik nog in de prijzen viel binnen de Utrechtse toernooiweek dus waar klaag ik over?

Nouja klagen, pokerspelers klagen altijd. Als ze een beetje winnen praten ze al snel van ”Er had eigenlijk meer in gezeten”. Of: ”Tja als hand x niet zus of zo gebeurde had ik er nu veel beter voor gestaan”. Ik heb me hier zelf in het verleden ook wel schuldig aan gemaakt en weet zeker dat ik dit in de toekomst ook nog wel soms zal doen. Het zit gewoon bij de nederlandse spelers in het bloed, wellicht in het bloed van alle spelers, om een beetje te klagen. We willen immers allemaal de beste zijn, of in ieder geval winstgevend zijn. Al is het voor sommigen alleen al zodat hun ouders of vrienden hun niet meer uitlachen om weer een mislukte poging. Om ook eens met wat flappen naar huis te komen, zich ook eens wat leuks te kunnen kopen van hun winsten. Want eerlijk, geld verdienen met een spelletje spelen is toch hartstikke mooi? Dé droom van veel jongeren, en dan val ik eigenlijk al in de oude lullen categorie inmiddels, want de echte pokerjeugd die begint vaak al op zijn 17e en leert binnen enkele maanden meer dan wat ik ooit in enkele járen leerde. Internetpoker en strategieboeken waren nog nooit zo compleet als nu en dit maakt de ”nieuwe generatie” spelers veel gevaarlijker op korte termijn dan respectievelijk de nu ”oudere generatie”.

Maargoed, genoeg over kaartspelletjes want daar schrijf ik al veel te veel over. Wat deed ik nog meer in februari? Nouja flink beunen in de sportschool natuurlijk en een 1-of-a-kind ervaring als ”pruinruimer”. Jawel, afgelopen weekend met 3 collega’s hebben we geheel vrijwillig een flat ontruimd om een persoon te helpen die niet over de financiele middelen beschikte om een uitruimbedrijf (bestaat dat woord?) te laten komen. Dus, wij staken de handen uit de mouwen en wisten in een halve dag de woning vrijwel leeg te halen waarbij er ruim 16 kubieke meter aan containers gevuld werd. Chapeau Team! Vele handen maken licht werk, echt zo’n oma-uitspraak maar het is gewoon waar!

20170218_114618

Gezien het nu al middernacht is, en het eigenlijk de bedoeling was om een paar zinnen voor de column voor te bereiden, daar heb ik nu al de hele column uitgetypt. Oeps… Als ik eenmaal begin met schrijven dan houd ik niet meer op, beetje hetzelfde als vertellen over mijn hobby’s in principe. Tot een volgende editie van de Tim’s Talk column, dan vast weer over totaal iets anders.

Welterusten!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

////////////////////////////////////////

Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

De batterij opladen

tablet-pc-battery-life

Zo te zien was het 8 november toen mijn laatste column uit kwam. Hoog tijd voor een nieuwe editie van de ”Tim’s Talk” reeks hier op wordpress. De batterij opladen, vaak anno 2016 een letterlijk gegeven gezien ieder’s smartphone nog maar 3 minuten per dag mee gaat. Of in mijn geval misschien de recent aangekochte Led-schoenen, hierover later meer… 😉

Nee, ik bedoel hier echt het figuurlijke batterij opladen. Het is namelijk een geweldig tof jaar geweest, maar ook zeker een uitputtend jaar. Veel veranderingen en hoge werkdruk op de werkvloer en een heel aantal poker toernooireeksen meer dan vorig jaar. En in beide gevallen wil ik natuurlijk enorm blijven presteren waarbij het werkleven natuurlijk op #1 komt. Want zonder werk geen normaal weekritme en geen ”normaal leven”. En een normaal leven dat is tegenwoordig zowat het hedendaagse Christendom. En ja natuurlijk ook pas sex na het huwelijk en handjes boven de dekens tijdens het slapen. Yeah right! 😛

Overigens over Sex met een X had ik onlangs nog discussie. Ik weet dat de correcte spelling met KS is maar seKS vind ik er veel saaier uitzien dan seX. Dat laatste stamt af van de siXties ofwel de ”vrije” hippy periode en ook wel de seXties genoemd aldus mijn toenmalige muziekdocent 😉 En ja die man heeft Woodstock zowat totaal meegemaakt, ik ben jaloers op hem! Maar ik dwaal af, we gingen namelijk schrijven over het opladen van je interne batterij.

15000582_1322983577745545_7944697190299717340_o
//Namur tijdens de APAT//

Eind november na een zenuwslopende strijd in Casino de Namur en wat tripjes naar de wekelijkse toernooitjes in Valkenburg had ik het weer even helemaal gehad met het pokerspel. Het is na de zwarte cross deze zomer namelijk toernooiweekend na toernooiweekend geweest en hoewel ik al dat reizen en spelen enorm leuk vind moet ik ook eerlijk zijn dat het enorm veel concentratie en energie vreet. (En natuurlijk is het spel niet gratis, ook dat mogen we vermelden). Daarbij miste ik ook wel een beetje het uitgaan, het gitaarspelen en dat soort zaken. En omdat jullie weten dat ik het zo enorm belangrijk vind om mentale energie over te houden voor je hobby’s is het slim om soms een korte pauze in te lassen. Een weekje of 3-4 doet vaak al wonderen. 🙂

Daarbij ben ik ook weer volop muziek aan het schrijven en gedichten aan het maken, dingen die ik graag doe en waarvan nog geen 10% online komt omdat ik veel teksten nogal voor mezelf hou. Of course hoop ik ooit een boek te schrijven waarin deze stukjes nog weleens van pas kunnen komen. Niet dat ik serieus een boek ga schrijven maar het lijkt me ook niet echt enorm vergezocht, you never know… Dat gitaarspelen werkt overigens heel erg ontspannend. Iets wat mij als ADH-enthousiast-rondspringend-type nogal van pas komt. En ook mijn collega’s zijn dolgelukkig als ik niet rondspring als een duracel-konijn-op-3-koppen-espresso. Dat dus.

20161201_165943 img-20161204-wa0000

Verder stond begin december ook in het teken van PARTY! Er was namelijk een giga-wreed Drum&Bass feest in Heerlen en een geweldig mooie kans om mijn nieuwe Led-schoenen uit te proberen. (Lang leve Black Sun Empire!). Een vriend zei al recht voor mijn raap waar het op stond: ”Die schoenen zijn echt leuk, ik zag ze laatst ook al…. bij een meisje van 9!” En ja… misschien ben ik er ,door de ogen van de gewone wereld, ook wel te oud voor maar ergens ben ik ook wel mezelf en in die zin heb ik ook wel letterlijk schijt aan de meningen van anderen. Als ik me als een kind wil gedragen dan zal ik dat zeker doen. Weg met de betutteling, weg met de normale gedragsnormen, hier kom ik! 😛 Gelukkig werden de schoenen met daverend enthousiasme ontvangen door de aanwezigen in de zaal, en wellicht ook wel omdat een kwart van de dansers stijf stond van de stimulerende middelen in pilvorm… Nouja misschien… Ik weet het wel zeker. Ik ben de enige die de avond doorkwam op alleen maar water en cola. Tevreden en voldaan lag ik om half 5 ‘s ochtends in bed, een unicum!

20150502_152425
//Mijn luchtpistool//

Maar genoeg over gitaarspelen en feestjes. Er was nóg een hobby die goed liep, een hobby waar ik zeer actief mee bezig ben: de schietsport. Hier schrijf ik ook vaak over op Twitter en Facebook en de lezers daar hebben het kunnen zien: ik ben ook dit jaar weer geplaatst voor de finale op 7 januari 🙂 (Mijn vorige finaleplek was in 2014). Dus de batterij opladen en mijn hoofd leeg maken is ook erg belangrijk willen we die finale goed tegemoet gaan. Paps en mams komen ook kijken en dus extra motivatie en steun!

Zo, deze column heeft zich sneller geschreven dan ik had verwacht. Moeten we toch maar weer vaker gaan doen als ik zin en tijd heb. De komende weken staan dus nog in het teken van schietsport training, pokertoernooi Valkenburg eind december (de Valkenburg Poker Series 2016) en kerstmis natuurlijk! Hoewel het vroeg donker is vind ik dit een heerlijke tijd om terug te blikken op het jaar en weer energie op te doen voor 2017. Bij deze wil ik dan ook alvast alle lezers en social media mensen bedanken voor hun leuke berichten gedurende dit jaar 🙂 Ook weer van harte welkom in 2017 allemaal!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2016 Tim’s Talk

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio

Timhendriksgitaar – Blaad an de palm (Cover)

Timhendriksgitaar – Blaad an de palm (Cover)

Lyrics:
Ik stap in ‘t water, dan zwem ik ‘n baan
Dan drei ik meej um en begin weer vuraan
In dit bad, ‘t water is glad

Ik staar in de verte, de horizon rolt
Ik kiek nar ‘t zeil dat hiel langzaam bolt
‘t Strand dat is wit, ‘t Strand da is brií«d
Ik wear ‘t langzaam kwiet

Tied, allien tied, wet dat ‘t verder giet
Tied, allien tied
Wint ‘t van schuldgeveul en spiet
‘t Blaad an de palm weit rustig en kalm
Ik wear ‘t langzaam kwiet

Al ow verhale, wat geej het gedaon
En of ik ok wet dat d’r spoeke bestoan
‘t getal, de schoel, ‘t heelal
en how geej kiekt as ik nar ow zwaai
Televisie is leuk en de rest dat is saai
De pyjama mot aan, de wedstrijd begint
Kieke wie d’r wint

Tied, allien tied, wet dat ‘t verder giet
Tied, allien tied
Wint ‘t van schuldgeveul en spiet
‘t Blaad an de palm weit rustig en kalm
Ik wear ‘t langzaam kwiet

Dinke an ow, hult mej op de bien
Ik wil vur ow de belangriekste zien

De weg naar de Bundes-HZP 2016 (Voorpublicatie)

De weg naar de Bundes-HZP 2016
(Voorpublicatie voor in het blad ”De Heidewachtel”)

‘’Illusie armer, ervaring rijker’’
Door: Lei en Tim Hendriks

Zoals iedereen die me kent wel weet, ben ik dit jaar begonnen met een nieuwe pup. Uiteraard een zoon van Ivan, maar hier werd ik al de eerste illusie armer. Waar ik gedacht had ‘’zo vader zo zoon’’ bleek niets minder waar. En voor iedereen die denkt: ‘’ik pak een pup uit mijn eigen hond, want dat is lekker makkelijk.’’ Het is toch voor 100% een totaal ander type hond. In veel opzichten een duplicaat van vader Ivan maar dan wel getypeerd door een heel eigen persoonlijkheid. Dit was me, door Joep Rooijakkers, al voorzichtig gezegd tijdens de puppykeuring. Maar Joep, petje af! Het is precies de hond geworden die je beschreven hebt, en daar in ook precies het type hond dat ik zocht. Met de nadruk op: ZELFSTANDIG. Puppytraining verliep van een leien dakje, het bleek al meteen een ondernemende hond en lekker eigenwijs. Apporteren geen enkel probleem.
Dit tot het moment dat ik door een knie-operatie 3 maanden buiten gevecht kwam te liggen. Vanaf dat moment waren de rollen omgedraaid en nam Nox de macht over. Hij besefte meteen dat ik toen niet op mijn volledige krachten draaide, en hem dus  ook moeilijker kon corrigeren. Hier maakte de hond dankbaar gebruik van.

Aan alle goede tijden voor de hond kwam een einde en werd het al snel tijd voor serieuze training om ons voor te bereiden op de SJP’s (Standaard jachthonden Proeven). Toen was ik maar wat blij om weer bij Mart Lochs in onze trainingsgroep te kunnen trainen want alleen was het mij wéér niet gelukt. Door goed ingrijpen van Mart Lochs kregen we de hond toch weer op tijd klaar voor het proevenseizoen. Details bespaar ik jullie… Dit resulteerde uiteindelijk in 3 ingeschreven proeven en 3 behaalde diploma’s. 2x B en 1x C. Dus ruim voldoende voor ons eerste jaar.

apport

Omdat ik de duitse proeven een goede voorbereiding vind voor de ontwikkeling van de hond werd in April 2016 bij ‘’Landesgruppe Rheinland’’ aan de VJP mee gelopen. De VJP is een aanleg proef waarin de hond zijn natuurlijke vaardigheden kan laten zien. De proef werd gehaald maar ook hier liet de gehoorzaamheid te wensen over. Maar dit zien ze in Duitsland niet echt als een probleem. Ze zien liever een zelfstandig werkende hond. Bovendien haalde hij ook nog de extra vermelding ‘’spurlaut’’ en ‘’sichtlaut’’, vrij vertaald: Luid jagende hond. In Duitsland tellend als extra vermelding, in Nederland ongewenst.

Na de behaalde SJP’s hadden we nog precies 3 weken om de hond klaar te stomen voor de HZP. Ondanks die korte tijd kreeg Mart Lochs het toch weer klaar om 2 honden goed voorbereid naar Duitsland te sturen. Samen met Roger van de Wauw werden verschillende trainingssessies georganiseerd en eigenlijk ging dit van het begin af aan super, met beide honden. Roger moest in die periode voor zijn werk naar Amerika en heeft zodoende 1 week training gemist. En ik ben met Pea in die periode op vakantie geweest. Wellicht heeft dit de honden wat extra impuls en ontspanning gegeven ter voorbereiding op de wedstrijd. Want de resultaten op de HZP waren boven verwachting super goed. We wisten natuurlijk wel dat beide honden het in zich hebben, maar dan moet het op die dag ook maar net lukken. De HZP werd door beide honden zeer goed afgelegd, Lei met 183 punten een 2e plaats in de wedstrijd en Roger met 182 punten goed voor plek 3. Voor beiden prestaties die er niet om liegen.

Omdat dit jaar ook een Bundes-HZP georganiseerd werd kon ik met dit resultaat de Heidewachtelvereniging gaan vertegenwoordigen bij onze oosterburen. Dit had voor mij een extra tintje omdat ik hier 6 jaar geleden met Ivan ook stond. Maar zoals gezegd, toen kwam de illusie om de hoek kijken en werden de punten vergeleken… Met Ivan eindigde ik toen als 3e met 188 punten. Dus rekenen, rekenen, rekenen: met 183 punten zou ik geen slecht figuur slaan. Als voorbereiding hebben we met Mart Lochs alleen nog lange slepen geoefend. De rest zat op dat moment eigenlijk wel goed.

water

Uiteindelijk werd de lange reis naar ‘’Magdenburg, oost-Duitsland’’ ondernomen. Bij aankomst wemelde het van toch weer veel bekende gezichten en bekende hondenkennels uit Duitsland. Er werd deelgenomen door 44 Duitse honden en 1 Nederlander. Vandaar de titel: ‘’Internationale’’ Bundes-HZP. In Duitsland is het een hele eer om überhaupt al uitgenodigd te worden. Je moet dan bijvoorbeeld beste van jouw bundesland zijn en het levert voor je hond en je kennel nationale bekendheid op. Dus hier is men in Duitsland zeer op gebrand. In Nederland ligt de deelname anders. Omdat wij in de grensstreek wonen wordt hier veel deelgenomen aan duitse proeven en bovendien voor uitzending naar de Bundes-HZP moet men ook in bezit zijn van een duitse jachtakte en lid zijn van een duitse ‘’Jachtgebrauchshunde verein’’. Hierdoor is de deelname voor Nederlanders een beetje beperkt.

In Magdenburg werden we verdeeld in 15 groepen van 3 en ieder werd uitgestuurd naar zijn eigen jachtveld. Hierbij moet je deels geluk hebben dat je een goed jachtveld toebedeeld krijgt, met rijkelijk bezaaid kleinwild. Dit was voor onze groep helaas niet het geval. De keurmeesters deden er alles aan om ons toch onder wild te brengen maar wat er niet zit kun je ook niet laten zien. Uiteindelijk zijn we ’s avonds om half zes nog naar een ander jachtveld gebracht maar toen waren de honden eigenlijk al niet meer zo scherp als aan het begin van de dag. Met name bij Nox komt dan toch het zelfstandige en de wil om tóch wild te vinden naar voren en dit resulteert in ongehoorzaamheid, en toch maar weer verder van de voorjager af te gaan, in de hoop nog wat wild te vinden. Bovendien deed hij met die strooptochten 7 keer een ree op. Helaas telt dit niet mee in de punten, maar de beloning voor Nox was er wel. De sleepproeven en het waterwerk waren wel zeer goed maar helaas hebben we punten laten liggen in het veldwerk. Dit resulteerde uiteindelijk in een lage klassering met betrekking tot, toch weer, gehoorzaamheid.

Terugkijkend, een geweldige ervaring voor zowel voorjager als hond. Bundes-HZP ‘’bestanden’’ maar met een beetje geluk had er meer in gezeten. Ook het vermelden waard is dat het niveau, van met name de voorjagers, omhoog geschoten is ten opzichte van 6 jaar geleden. Waar wij nog hoog konden scoren met netjes voorjagen, gehoorzame honden en netjes apporteren is het niveau eigenlijk gelijk getrokken. Dit resulteert in ontzettend hoge punten. Waar ik met Ivan 6 jaar geleden nog 3e werd met 188 punten zou  men nu 13e zijn geworden met dit puntenaantal. Dit voor de rekenaars onder ons een gegeven dat het niveau in Duitsland sindsdien gestegen is.

Uiteindelijk werden Nox en ik 40e van de 45 honden. Voor sommige mensen gaat bij het zien van deze ‘’duitse getallen’’ nog wel een belletje rinkelen… En hier werden op de feestavond nog verschillende opmerkingen over gemaakt, met name door de duitsers zelf. Gastvrijheid en hartelijkheid staan daar nog hoog in het vaandel. En voor een grapje op zijn tijd zijn de duitsers prima te vinden.

Tot slot bedank ik de Heidewachtelvereniging voor de mogelijkheid om mee te doen. Met name Cor Bottenheft en vrouw voor de 4 fantastische en ook zeker gezellige dagen.
Zoals gezegd: Illusie armer maar ervaring rijker. Want ervaring hebben we hier zeker weer op gedaan.

Groetjes,
Lei Hendriks

foto-bank

Za 13-08 Team championships SPA

13962710_1130766273660862_2633067108255064060_n
Let’s hype ‪#‎BAPT‬ / ‪#‎APAT‬ tournaments during ‪#‎Spa‬ this weekend using the ‪#‎APATbe‬ hashtag. We need an APATbe account guys 😉

TEAM – (captain)
1. Suited Aces (Geert Ceulemans)
2. PVZ Avengers (Patrick Henckens)
3. PVZ Shark Attack (Luc Simons)
4. Dutch Poker Squad (Michel Van Heuven)
5. TRJ West Vlaanderen (Geert Sluys)
6. Hotrunners & HotWheels (Marco Simon)
7. King of Queens (Jacco Willem Palte)
8. ‘ team name TBC’ (Robert Wiechers)
9. Venlo Dealers (Tamaico Boers)
10. Fancy Boys (Trifon Pappas)
11. Chucky’s Team (David Stukley)
12. The Red Jacks (Yves Bormans)
13. Pokahnights (Guido Couck)
14. APAT Dutch Crew (Marco Wouters)
15. APAT Belgian Team (Patrick De Cleene)
16. Team ONK Poker (Mathijs Jonkers)
17. APAT International (Clare Bilbo Duffy)
18. Poker Mania Team (Emmerson De River)
19. Destino’s Black Sharks (Don de Boer)
20. Ace of Spades Sharks (Rob Lenaerts)
21. Ace of Spades Double Up (Marco Marano)
22. 4 Britts Still in Europe (JP Round)
23. Team Pokeren.nl (Roy Godschalk)
24. TRJ Brasschaat (Danny Maes)
25. No Nuts No Glory (Pim Wilgenburg)
26. Seven Deuce (Schrauwen Peter)
27. Poker Invest (Bruno Englebert)
28. Gnangnan (Patrick Jowa)
29. Casino de Namur (Bernard de Breyne)