Waarom ik relaties eng vind

Ja waarom eigenlijk? Wellicht ben ik bang om teveel mijn leven te laten bepalen door een ander. Wellicht ben ik bang dat we na verloop van tijd weer uit elkaar gaan. Wellicht ben ik bang dat die ander me haat omdat ik zo weinig thuis ben. Wellicht ben ik bang dat ik juist teveel thuis ga zijn voor haar.

Wellicht zijn dit alles irrationele angsten. Waarschijnlijk…

Maar zoals alles in dat brein van mij worden de voors en tegens continu naast elkaar geplaatst. Daarbij heb ik natuurlijk ook wel het inlevingsvermogen van een stoeptegel of de emotionele kennis van een fruitvlieg met faalangst. Is het angst om te falen? Is het angst voor het onbekende? Wel degelijk is er ergens een angst in mij dat ik dan teveel ga veranderen. Want zeg nu eerlijk: welke idioot van een meid zou er kunnen leven met een jongen die de meeste avonden van de week de deur uit is om te fitnessen, te schieten of te pokeren. Welke meid houdt het vol met een jongen die naadloos alle zinnen uit de film ”The Boondock Saints” kan quoten zonder ook maar een keer met zijn ogen te knipperen? Welke meid wilt elke dag een uur lang pokerstrategie aanhoren van een zelf-gediagnosticeerde autist annex schizofrene cynicus die er op kickt om, gewapend met zijn headset, alle mogelijke kaartcombinaties tegen zijn laptopscherm aan te schreeuwen in het zoveelste uit de kluiten gewassen skype-gesprek? Dat wilt toch niemand? 😛

En waarom typ ik meisje en jongen? Moet dat niet al inmiddels man en vrouw zijn gezien ik al de 29 jaar nader. Én gezien in mijn werkomgeving praktisch alle leeftijdsgenoten al getrouwd zijn… (Eerlijk is eerlijk, ik word pas 29 in december en heb nog altijd meer weg van een ”jongen” dan van een ”mannelijke man-man”.) . Maar man man man wat is het leven serieus aan het worden. Ik woon al 2 jaar op mijn eigen gekochte stekkie, heb nog steeds dezelfde hobby’s, begin er ook al ouder uit te zien en heb eindelijk een gezond fitnessleven ingebouwd. Dat werd tijd!

Maar heb ik dan nooit relaties gehad? Nouja, tegenwoordig niet meer nee. Tegenwoordig zijn ze meer van het volgende (en ja ik heb dit tot in den treure moeten googlen maar dit lijkt er nog wel het meeste op). Dit woord én de term bekend als ”friends with benefits” passen dan wel weer bij mijn situatie anno 2017. Maar die laatste vind ik zelf nogal uitgemolken en alweer te oud! Hilarisch als je bedankt dat er bij een ”benefit” ook wel sprake kan zijn van uitmelken… GENOEG! Laten we de column vooral voor alle leeftijden houden (al slaag ik daar al jaren niet meer in). Ouders! Filter deze website uit de computers van uw kinderen en spoedt zich naar de kerk om spontaan wat wijwater in hun gezicht te gooien. Wellicht biedt dat nog hoop.

Het is zowieso een goede tip om nooit de internetgeschiedenis van je kinderen te openen, maar dit geheel terzijde.
Waar wil ik nou ook weer naar toe… Hmm…. Oja relaties. Ja, gezien mijn laatste serieuze 2-jarige relatie alweer dateert van 2012 ben ik misschien al teveel verleerd hoe te ”houden van.” Dat was nog in een tijd dat ik (als laatste in Nederland) nog geen smartphone/whatsapp had, zodat ik hartjes moest tekenen op een A4-tje en dit, schattig als ik probeerde te zijn, op haar kussen achterliet. Zie het maar als de voorloper van de emoticon maar dan zonder irritant bliep-geluid en pop-up melding gezeik. Nouja, eerlijk gezegd leek het hart met de tekenkunsten van mij waarschijnlijk meer op een gebroken hart wat op zijn beurt weer bijdroeg aan het uiteindelijk ontstaan van een echt gebroken hart. We zullen het nooit weten. Of eigenlijk wel. Want het was mijn hart dat brak, jij vond het puur leuk om een ander te zoenen en ik, terecht vind ik nog steeds, kon je dat niet vergeven. Maar laten we niet terugblikken want dat levert helemaal niets op behalve dan wellicht een cynische column als deze. 😉

Want voor zover ik de term ”relatie” voor me zie is het als volgt: Onvoorwaardelijk lief hebben, geen ongepaste jaloezie, geen ongezond stalk-gedrag en nog erger: claim-gedrag. Als ik ergens doodziek van word dan is het wel een partner die begint te claimen of eisen te stellen en langzaam je sociale contacten en hobby’s opvreet in een tempo als een of andere ellendige lintworm op redbull. Ik schets het natuurlijk weer veel te donker, en natuurlijk zijn er genoeg gezonde en liefdevolle relaties dat moet ik ook eerlijk toegeven. Maar er zijn zoals altijd ook uitzonderingen en situaties die stukken ongezonder met elkaar’s emoties omgaan.

En misschien ben ik daar dan wel bang voor. Maar wat mij te wachten staat weet ik nooit, en al helemaal niet als ik het altijd maar buiten blijf sluiten. Aan de ene kant past die leefwijze soms wel bij me, er zijn van die heerlijke situaties om alleen doorheen te gaan, als die einzelgänger die ook deels in me zit. Dat ik ieder weekend zelf beslis in welk bed ik slaap. (Ik doel hier meer op hotels en reisjes dan op de slaapkamers van meiden maar maak er vooral van wat jullie willen). 😉  Maar ergens is er toch nog dat romantische type in mij die ook wel weer wat meer wilt dan zijn tripje naar de dames van lichte zeden, de friends with benefits, of de maatlijden die hij alleen nuttigt in zijn lege woonkamer. Voel ik me zielig? Nee totaal niet, juist die vrijheid bezorgd me een enorme kick maar het verwaarloost daarbij wel deels mijn verantwoordelijkheidsgevoel en deels ook mijn besef van realiteit en levert een onbegrip op voor het hele ”huisje-boompje-beestje” leven.

Daar waar ik de meeste weekenden de pokertoernooien achterna reis, er cynische (in mijn typerende stijl) video’s over publiceer én heel nederland vol-spam met toernooi info, daar mis ik soms toch dat romantisch etentje bij kaarslicht. Dat wakker worden naast die belangrijke ander, and so on and so on… 😉


Maar wie weet. We zijn nog jong zei oma altijd. En gelijk had ze, sorry, heeft ze. Want voor mij verlies ik de wijze lessen van mijn ouders, zusje én grootouders nooit uit het oog. Dat opa en oma overleden zijn betreur ik natuurlijk nog vaak maar ergens ben ik ook heel blij met al het moois dat ik geleerd heb van ze. Dus wie weet kijken ze daarboven ook wel mee en lachen ze zich kapot als ik de zoveelste blunder maak maar me altijd weer terugvecht naar de weg die ik wil inslaan.

En waar die weg heen leidt, dat zien we vanzelf. En mocht die stoïcijnse, cynische zak van een Hendriks toch nog aan de vrouw komen, dan lezen jullie het natuurlijk hier. Maar MOET ik dan persé een partner hebben? Nee, dat ook weer niet. We zien wel hoe het leven loopt.

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

p.s
Bedankt voor het lezen, excuses dat dit pas de 4e column is dit jaar maar ik ben lange tijd wat inspiratieloos geweest in het schrijven van lange stukken zoals deze. Maar het smaakt weer naar meer 🙂

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

Schrijfsels – De zwaan

Bevatten kan ik het niet dat er zoiets bestaat
een mooie jonge zwaan die ons plots verlaat
Sinds enkele weken zwommen ze samen op de plas
vader en moeder zwaan helemaal in hun sas

Samen drijven op het water
ze zwommen, trapten lol
Met liefde voor elkaar
zaten hun harten helemaal vol

Niemand zou ze storen, daar op hun eigen plek
En daarom wat er toen gebeurde, is eigenlijk veel te gek
Mijn gedachten kunnen er niet bij, want alles was zo fijn
en eigenlijk hoort het zo, dat zwanen altijd samen zijn

Het blijft een enorm gemis, dat die kleine zwaan er nu niet meer is

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

Hitting The Gym

fitness-motivation-quote-6

Zoals jullie afgelopen week konden zien op mijn social media pagina’s heb ik nogal veel de woorden ”Hitting The Gym” gebruikt. Er gingen al snel geruchten dat mijn accounts gehackt waren want het kon toch niet zo zijn dat Tim Hendriks ineens weer aan het sporten was geslagen? Nou, ik kan jullie geruststellen, (of juist niet) mijn social media accounts werken nog prima hoor 😉

Wat jullie wellicht wel wisten is dat ik altijd wel bezig was met lange wandelingen in de avonduren. Maar… toen de temperaturen daalden tot een niveau waarbij mijn mannelijke delen onvindbaar werden door de kou, toen was het moment daar om een nieuwe twist te geven aan het begrip: bewegen. Zodoende ben ik op een zaterdagochtend (!) bij de dichtsbijzijnde sportschool naar binnen gewandeld (met wederom verkleumde edele delen) om me aan te melden als nieuw lid. Ik had het gehad met wandelen in de kou, en daarbuiten bouw je zo niet echt nieuwe spierkracht op. Een week later had ik er al een rondleiding, een groepsles, 2 oefensessies en een sessie met mijn personal trainer op zitten! Kijk, zo doe je dat dus. Geen losse plannen maar ook meteen daden!

Maar waarom deze plannen niet jaren eerder uitvoeren? Waarom begin 2017 hier een start mee maken? Ben ik ook mee gegaan in de goede voornemens hype? Misschien wel. Maar ik verklaar het natuurlijk weer anders. Daar waar ik vorig jaar begonnen ben met iedere dag stukken fruit, smoothies maken en genoeg dagstructurering (tot op het ziekelijke af) daar zag ik al snel positieve effecten in mijn vermogen tot onthouden, plannen en concentreren. Zowel in mijn hobby’s als ook op de werkvloer heb ik afgelopen jaar enorme sprongen gemaakt in met name die aandachtsspanne en focus. Daarbij heeft alles natuurlijk ook een link met mijn pokerhobby. Zo kwam ik afgelopen jaar meermaals in contact met poker professionals als Jonathan Little die zworen op fitness om hun mentale energie en concentratie op te bouwen. Ook tijdens de schietsport merkte ik nogal een achteruitgang in scores, natuurlijk hebben we het seizoen afgesloten met een mooie 3e plek maar toch ervaarde ik een flinke vermoeidheid in mijn schouderspieren, een gebied waarvan ik dacht dat ik er wel reserves genoeg had zitten. Echter, het bleek dat ik daar in spiermassa deels was afgenomen, in zekere zin: er was niet (genoeg) specifiek getraind op die spiergroep. En laat die spieren nu cruciaal zijn voor het stabiliseren van het luchtpistool. Dit na een vervelende griep voor het wedstrijdweekend als ook het niet op tijd 100% herstellen en daar heb je je probleem!

20150124215627-c71791b1

Dus ja, wat had ik te verliezen? Behalve natuurlijk een berg pokergeld of een gevaarlijke stijging in mijn stress-level. Omdat beide opties me niet zo aantrekkelijk leken dacht ik: ”waarom niet?”. Ik deed mijn onderzoek en kwam inderdaad uit op veel bronnen die positieve effecten zagen tussen hoge energetische lichaamsbeweging en prestaties. Daarbij ook effecten als betere concentratie, je beter voelen en zelfs een afname in de kans op ziekten zoals dementie. Iets wat zeker de laatste jaren veel vaker voorkomt in onze bevolking. Kortom: bewegen is gezond. Daarbij is het ook vreemd als een fysiotherapeut als ik tegen zijn patiënten de nadruk op lichaamsbeweging blijft leggen zonder er zelf een echt fit leven op na te houden. Tuurlijk deed ik mijn wandelingen en bleef ik niet te lang zitten maar bij zaken als pokeren of columns schrijven achter de laptop (hihi) zit je toch langer op je kont dan gewenst. Nu is dat bij pokeren niet zo erg want daar verdien je op lange termijn nog geld mee, columns zijn dan puur gratis en voor de fun. Iets wat natuurlijk ook helemaal prima is 🙂
Deze week heb ik thuis nog geen 2 uur doorgebracht voor het computerscherm, een best wel laag getal voor mijn doen. Natuurlijk heb ik op het werk wel een aantal uren moeten zitten om aan alle verslaglegging en rapportage eisen van mijn beroep te voldoen. Wellicht dien ik nog eens een plan in om alle rapportages te typen achter een ”standing desk” terwijl je op je sportschoenen over een loopband loopt. 😉 Denk niet dat het management hier op zit te wachten…

Maar hoe gaat dit idee nu tot uitvoering gebracht worden? Nou, gelukkig heb ik meteen deze eerste week al hulp gekregen van mijn personal trainer en zijn we zo tot een full-body workout gekomen die me per sessie ongeveer anderhalf uur gaat bezighouden. We hebben oefeningen voor de schouderspieren, rugspieren, beenspieren en zelfs buik en billen. Zowel apparatief als op de vloer met gewichten. Daarbij zal ik ook deelnemen aan hun functionele trainingsgroepen en het befaamde buikspier kwartier. Hier heb ik afgelopen dinsdag al van mogen ”genieten”. Jullie raden het al, ik kon na een minuut of 10 het tempo (zonder rustpauzes erbij) niet meer bijbenen en heb nog 2 dagen met spierpijn rondgelopen. Het kwam zo ver dat ik na het einde van de sessie niet eens meer rechtop kon zitten. Dus ja, zo vertelde mijn lichaam, in dit deel was toch flink wat opbouw in kracht gewenst.

Dus ja, dit gaat me anno 2017 flink bezighouden. #HittingTheGym zien jullie nog veel voorbij komen. Rest mij verder niets meer om jullie een prettig weekend en een sportief 2017 te wensen!

Tim Theo Martin Nelson (c) 2017

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

De toerende haaien blikken terug

”Wow, het is echt een ding aan het worden” aldus de woorden van Milko afgelopen vrijdag tijdens de Valkenburg Poker Series. Hij reageerde hier op het feit dat we vanuit de toernooizaal een schreeuw hoorden die ongeveer zo klonk: ”EEUUJJJJJ Sharks on Tour!!!!!”. En meteen vlogen alle blikken op ons enthousiaste pokergroepje. Spoiler: Het was niemand minder dan Tonny Krijn vanuit een cashgame waar ons groepje de bankroll nog niet voor heeft hahahaha 😉

20141231_004338

4 van ons, vlak na het ontstaan van de groep (2014)

Als we terug gaan naar het ontstaan dan zal dit om en nabij halverwege 2014 zijn geweest, voor mij op dit moment niet geheel te traceren gezien ik hier snipverkouden zit te typen… Hoe dan ook, in het begin was het zoals de meeste groepjes tegenwoordig beginnen: een whatsapp groep. Dit omdat we op dat moment 2 randstadders hadden en 2 Limburgers en dan is dat wel even makkelijk met contact houden. Milko en Frank als de mannen van de randstad en Mitch en ik zelf als de boerenpummels van Limburg: voor die stadslui nogal Verweggistan. Dat we alle vier de ambitie hadden om beter te worden in poker is een understatement en in de beginmaanden werd er ook veelvuldig van skype gebruik gemaakt tot in de vroege uurtjes. Zoals met alle groepjes staat plezier voorop en al gauw wisselden de pokergesprekken ook naar meer privégesprekken, lees: vrouwen, thuisbezorgd.nl maaltijden en feestjes.

Eind 2014 konden we wat leuke cashes noteren en ondertussen was onze groep van 4 uitgebreid naar 6 met Wouter en Tom. Wouter had ik al eerder ontmoet in 2013 tijdens de Mei editie van de Valkenburg Poker Series waar ik mijn eerste finaletafel haalde in een 330 1-daags event en waar ik strandde op de 6e plek. Voor mij tot op heden ook de hoogste score bovenop een 3-tal mincashes in de jaren daarna. Ik sprak Wouter destijds in de dinnerbreak en wist zelf nog de ballen van de invloed van de ”average stack” op het toernooiverloop etc. Ja, ik was nogal onervaren in de grote boze pokerwereld van Holland Casino toernooien. Dat jaar 2014 werd voor Milko en mij gekenmerkt door een diepe run (en iets meer dan een mincash) in wederom een 330 toernooi, ditmaal een 2-daags toernooi met 2 startdagen. Rond deze tijd ontmoette ik Tom die kwam railen toen wij dag 2 aan het spelen waren. Het was net alsof we ons al jaren kenden, ook dankzij het whatsappen en skypen natuurlijk 🙂 Later werden ook nog Bas en Bas II (haha) bij de groep gezet en telden we dus 8 man sterk! Ieder met hun eigen poker regio als het ware.

Maar dit was nog maar het topje van de ijsberg want wat bleek? Dit was nog niets vergeleken met het jaar 2016, toen ging het pas echt los. Hoewel ik zelf maar 1 cash wist te noteren, een mincash in de 550 deepstack Breda Poker Series daar waren er genoeg live cashes en online prestaties voor de anderen. Mitch wist mij te verslaan in ons Limburgs onderonsje van: ”Wie haalt de meeste hendon mob noteringen in 2016?” . Mitch, jij won! Daar, heb je het zwart op wit. Mitch wist te cashen in het WPTN speed event en het Valkenburg Poker Series speed event en bewees zich dus als ware turbokoning. (Die laatste was op 30-12-2016, over op het randje gesproken) 😉

Maar, de randstadders, voor de stedelijke haaitjes, daar ging het pas echt los! In Februari wisten Milko en Wouter cashes te noteren in Rotterdam en Scheveningen om vervolgens een mooie 3 op rij te laten zien in Juni. Die maand wist Wouter 3 keer (!) te cashen tijdens de toernooireeks in Spa (Belgian Poker Challenge) waaronder een mooie 2e plek in een side event voor eu 3.600. Tijdens de Venlo poker series in diezelfde maand was het weer raak en wisten Frank én Wouter samen de finaletafel te halen van het 330 speed toernooi. Frank moest er helaas als 10e af maar Wouter werd 3e voor eu 3.200.

En toen kwam augustus, wat voor mij gekenmerkt werd door een eerste Team-championship in Spa, daar gingen Wouter, Frank en Milko naar de EPT Barcelona voor een aantal toernooien waaronder het Estrellas main event. Wouter en Milko noteerden 2 cashes en Frank 3 (!). En dat niet alleen, hij wón het eu 500 Horse toernooi!

cq5udmkwaaagidt-jpg-large

En dat deed ‘ie in stijl, in een van onze Sharks on Tour t-shirts, chapeau! Maar het aller, aller legendarischte moment van 2016 moest toen nog gebeuren. Waarbij ik ook wil vermelden dat Wouter nog cashes had in Breda in oktober en 8e werd tijdens de Dutch open afgelopen december daar werd door een van de Sharks een heus MCOP bordje gewonnen. Jup, het was werderom Frank die er met de titel vandoor ging. Wat ik ook zeker wil vermelden zijn wat online zaken. En in die zin, goede zaken! Milko deed zelfs hele hele hele goede zaken. Hij won met een tussentijd van 3 weken de big 11 én werd 3e in de sunday storm. WOW, wat een baas! Verder begon collega haai Tom aan een online challenge waarbij hij ging grinden als een mallemoer en hier een ”running roll” voor verkocht. Én met succes, er werd een mooie winst behaald voor hem én aandeelhouders.

Maar dat moment van dat bordje, die beelden tijdens de Master Classics of Poker, daar word ik nog steeds emotioneel van. Frank, die dit jaar 21 jaar werd en meteen een knal maakte in de pokerwereld, dat zal me eeuwig bijblijven en met mij velen motiveren om ook hun beste pokerbeentje voor te zetten 🙂

Want zeg nou zelf, deze beelden zijn toch wreed?

cyrdklwweaa_2zs-jpg-large cyrjthexaaahmtn-jpg-large

En wie weet wat de toekomst voor ons enthousiaste pokergroepje brengt? Ik heb geen idee. We zullen zoals gebruikelijk ook in 2017 weer genoeg van de HC Poker series langsgaan op jacht naar die titels en mooie geldbedragen! The dream continues! Bij deze wil ik jullie dan ook allemaal het beste wensen voor 2017 en ook heel erg bedanken voor de lieve mailtjes en reacties op facebook en Twitter. En ja, ik besef dat ik met mijn 28 jaar verreweg de oudste ”shark” ben in dit gezelschap maar dat brengt mij in een uitstekende positie om ook al pokerend van dit jonge volk te leren en wie weet wel te winnen 😉 Let’s go!

En ja, Sharks on Tour, het is écht een ding aan het worden 🙂 Love it!

Tim ”FysioTim” Hendriks (c) 2017

De batterij opladen

tablet-pc-battery-life

Zo te zien was het 8 november toen mijn laatste column uit kwam. Hoog tijd voor een nieuwe editie van de ”Tim’s Talk” reeks hier op wordpress. De batterij opladen, vaak anno 2016 een letterlijk gegeven gezien ieder’s smartphone nog maar 3 minuten per dag mee gaat. Of in mijn geval misschien de recent aangekochte Led-schoenen, hierover later meer… 😉

Nee, ik bedoel hier echt het figuurlijke batterij opladen. Het is namelijk een geweldig tof jaar geweest, maar ook zeker een uitputtend jaar. Veel veranderingen en hoge werkdruk op de werkvloer en een heel aantal poker toernooireeksen meer dan vorig jaar. En in beide gevallen wil ik natuurlijk enorm blijven presteren waarbij het werkleven natuurlijk op #1 komt. Want zonder werk geen normaal weekritme en geen ”normaal leven”. En een normaal leven dat is tegenwoordig zowat het hedendaagse Christendom. En ja natuurlijk ook pas sex na het huwelijk en handjes boven de dekens tijdens het slapen. Yeah right! 😛

Overigens over Sex met een X had ik onlangs nog discussie. Ik weet dat de correcte spelling met KS is maar seKS vind ik er veel saaier uitzien dan seX. Dat laatste stamt af van de siXties ofwel de ”vrije” hippy periode en ook wel de seXties genoemd aldus mijn toenmalige muziekdocent 😉 En ja die man heeft Woodstock zowat totaal meegemaakt, ik ben jaloers op hem! Maar ik dwaal af, we gingen namelijk schrijven over het opladen van je interne batterij.

15000582_1322983577745545_7944697190299717340_o

//Namur tijdens de APAT//

Eind november na een zenuwslopende strijd in Casino de Namur en wat tripjes naar de wekelijkse toernooitjes in Valkenburg had ik het weer even helemaal gehad met het pokerspel. Het is na de zwarte cross deze zomer namelijk toernooiweekend na toernooiweekend geweest en hoewel ik al dat reizen en spelen enorm leuk vind moet ik ook eerlijk zijn dat het enorm veel concentratie en energie vreet. (En natuurlijk is het spel niet gratis, ook dat mogen we vermelden). Daarbij miste ik ook wel een beetje het uitgaan, het gitaarspelen en dat soort zaken. En omdat jullie weten dat ik het zo enorm belangrijk vind om mentale energie over te houden voor je hobby’s is het slim om soms een korte pauze in te lassen. Een weekje of 3-4 doet vaak al wonderen. 🙂

Daarbij ben ik ook weer volop muziek aan het schrijven en gedichten aan het maken, dingen die ik graag doe en waarvan nog geen 10% online komt omdat ik veel teksten nogal voor mezelf hou. Of course hoop ik ooit een boek te schrijven waarin deze stukjes nog weleens van pas kunnen komen. Niet dat ik serieus een boek ga schrijven maar het lijkt me ook niet echt enorm vergezocht, you never know… Dat gitaarspelen werkt overigens heel erg ontspannend. Iets wat mij als ADH-enthousiast-rondspringend-type nogal van pas komt. En ook mijn collega’s zijn dolgelukkig als ik niet rondspring als een duracel-konijn-op-3-koppen-espresso. Dat dus.

20161201_165943 img-20161204-wa0000

Verder stond begin december ook in het teken van PARTY! Er was namelijk een giga-wreed Drum&Bass feest in Heerlen en een geweldig mooie kans om mijn nieuwe Led-schoenen uit te proberen. (Lang leve Black Sun Empire!). Een vriend zei al recht voor mijn raap waar het op stond: ”Die schoenen zijn echt leuk, ik zag ze laatst ook al…. bij een meisje van 9!” En ja… misschien ben ik er ,door de ogen van de gewone wereld, ook wel te oud voor maar ergens ben ik ook wel mezelf en in die zin heb ik ook wel letterlijk schijt aan de meningen van anderen. Als ik me als een kind wil gedragen dan zal ik dat zeker doen. Weg met de betutteling, weg met de normale gedragsnormen, hier kom ik! 😛 Gelukkig werden de schoenen met daverend enthousiasme ontvangen door de aanwezigen in de zaal, en wellicht ook wel omdat een kwart van de dansers stijf stond van de stimulerende middelen in pilvorm… Nouja misschien… Ik weet het wel zeker. Ik ben de enige die de avond doorkwam op alleen maar water en cola. Tevreden en voldaan lag ik om half 5 ‘s ochtends in bed, een unicum!

20150502_152425

//Mijn luchtpistool//

Maar genoeg over gitaarspelen en feestjes. Er was nóg een hobby die goed liep, een hobby waar ik zeer actief mee bezig ben: de schietsport. Hier schrijf ik ook vaak over op Twitter en Facebook en de lezers daar hebben het kunnen zien: ik ben ook dit jaar weer geplaatst voor de finale op 7 januari 🙂 (Mijn vorige finaleplek was in 2014). Dus de batterij opladen en mijn hoofd leeg maken is ook erg belangrijk willen we die finale goed tegemoet gaan. Paps en mams komen ook kijken en dus extra motivatie en steun!

Zo, deze column heeft zich sneller geschreven dan ik had verwacht. Moeten we toch maar weer vaker gaan doen als ik zin en tijd heb. De komende weken staan dus nog in het teken van schietsport training, pokertoernooi Valkenburg eind december (de Valkenburg Poker Series 2016) en kerstmis natuurlijk! Hoewel het vroeg donker is vind ik dit een heerlijke tijd om terug te blikken op het jaar en weer energie op te doen voor 2017. Bij deze wil ik dan ook alvast alle lezers en social media mensen bedanken voor hun leuke berichten gedurende dit jaar 🙂 Ook weer van harte welkom in 2017 allemaal!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2016 Tim’s Talk

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio