Onverrichte zaken

Het ergste zijn de onverrichte zaken

Alles wat je nog had willen doen

Nog een keer het leven laten smaken

Nog een keer samen, net als toen

 

Blijft hier op aarde het ergste leed

De demonen waar je mee vecht

Kwetsende woorden, onnodig wreed

En al het tedere, bleef ongezegd

Alzheimer Boulimia

De meest briljante uitdrukkingen ontstaan op het meest onverwachte moment. Het was een doodnormale vrijdag en ik had weer lekker gegeten bij ”Lekker Heerlen” en het was tijd om af te rekenen. Zoals zo vaak kwam er een situatie waarin ondergetekende op een doodnormale vraag weer een hyperonznnig antwoord gaf:

”Wil je de kassabon hebben?”

Een doodnormale vraag waarop ik antwoordde dat ik het wel van de belasting kon aftrekken warende het een zakenetentje. Silvana antwoordde met : ”dat krijg je niet verantwoordt want er staat maar 1 hoofdgerecht op”.Ad-rem als ik ben kwam ik weer met een totaal onzinnige monoloog op de proppen waarin ik omschreef dat ik met 3 vrouwen van de Boulimia club uiteten was geweest. En bij de aanblik van mijn hoofdgerecht in combinatie met mijn vreetlust moesten ze een voor een naar het toilet rennen om te kotsen. En niet normaal kotsen, neeeee, dan zou dit verhaal niet mijn verhaal zijn. De dames leden allemaal aan Alzheimer Boulimia.

Dus na het kotsen vergaten ze ook nog eens dat ze boven de pot hadden gehangen en hun gehele maaginhoud een enkeltje ”zandvoort aan zee” wisten te geven. Zo werd het een afwisseling van een hapje eten voor Tim, een kotsfestijn voor dame 1. Nog een hapje eten voor Tim, een braakrecord voor dame 2. Tegen de tijd dat dame 3 naar toilet zal lopen was dame 1 alweer vergeten dat ze gekotst had en begon het feest weer van voor af aan.

En ik ondertussen maar genieten van mijn crème brulée.

Nee, het lijkt me niet gemakkelijk dat Alzheimer Boulimia.

(c) 2016 Tim Theo Martin Nelson Hendriks

Het meisje van de post

Zondag liep ik naar de brievenbus
en daarbinnen lag een brief
een pakketje om op te halen
met een handschrift o zo lief

Vandaag dus naar het ophaalpunt
en wie had dat gedacht
een meisje met een warme blik
en een betoverende lach

Dat er rembours betaalt moest worden
wist ik veel wat dat was
maar haar gouden aanblik
bracht mij volledig in mijn sas

Nu ben ik hopeloos verliefd
op het meisje van de post
dus ga ik snel een brief verzenden
heb er schijt aan wat het kost

(c) 2016 Tim Theo Martin Nelson Hendriks

Schrijfsels – Ik ben simpel

Ik ben simpel
beter gezegd ik ben liever simpel

Genieten van kleine dingen,
zoals een zwaai naar een bekende
een boek lezen op de bank

Spelen met je huisdier
lachen om een video
een spelletje met vrienden
genieten van klein plezier

Je niet bezig hoeven houden
met al dat harde in de wereld
het streven naar perfectie
naar veel geld of roem

Nee

Dan blijf ik liever simpel
en doe wat ik wil doen

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2015

Als jullie er nog waren

Als jullie er nog waren
Hoe zou het nu dan zijn
Zouden jullie mij herinneren
van hoe ik was zo klein
Keuzes maken dat was lastig
knoop doorhakken deed ik niet
wauw, wat ben ik nu veranderd
met nog meer moois in het verschiet

Als jullie er nog waren
zouden jullie dan kijken
hoe ik was gegroeid
welke weg ik nu bewandel
de hobby’s die ik heb
de mensen om mij heen

Als jullie er nog waren
voelde jullie dan trots
op wie ik nu ben
vergeleken met de oude tijd
levenslessen verder
en mijn ogen open wijd

Als jullie er nog waren
dan zag december anders uit
die 2 lege stoelen bij ons kersteten
zij zouden dan gevuld zijn
daar hadden jullie dan gezeten
om samen met ons mee te eten

Die lege plekken aan de tafel
schetsen het leven zo op zich
hoe wij allen komen. hoe wij allen gaan
Uiteraard laat ik om dit alles
wel meer dan eens een traan

Als jullie er nog waren
kwam deze tekst goed door
en las ik hem tenminste
in het echte leven voor
en als de tijd er rijp voor is
zal ik jullie dan weer zien?
daarboven waar niemand weet
wat ons wacht en wat daar is
maar dan is het wel gedaan
met dit eeuwige gemis

Een fijne kerst en jaarwisseling alvast
voor mijn opa en oma, voor altijd in mijn hart

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Verslag Bundes-VGP 2014

Verslag Bundes-VGP 2014 en andere wetenswaardigheden    (Voorpublicatie voor het blad ”de heidewachtel”)
door: Tim en Lei Hendriks

Na een jaar van redelijke stilte (het after-nimrod jaar) was het hoog tijd om weer met Ivan ten tonele te verschijnen. Dit jaar was ons plan om een VGP (meisterprüfung in Duitsland) te behalen. Omdat dit jaar ook een Bundes-VGP werd uitgeschreven zou behalen van een VGP ook deelname aan de Bundes-VGP betekenen. Dit was ons doel voor 2014 en dat hebben we geweten…

Allereerst petje af voor iedereen in Nederland die een VGP met zijn hond weet te behalen. Echt klasse wat een hond en voorjager in 2 dagen moet laten zien. 29 onderdelen uiteenlopend van waterwerk tot bosvakken, zweetarbeid en apporteren van vos. Alles wordt doorlopen in een rap tempo en omschakelen van steadiness tot zelfstandig bosvakken uitkammen wordt van de hond gevraagd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Allereerst de VGP
Training werd begonnen bij Mart Lochs (ja alweer hij als grote aanjager). Uiteindelijk bleven 2 honden over waarvan hij dacht dat ze wel een kansje zouden maken om een VGP te halen bij onze oosterburen. Het zweetwerk was meteen mijn grote struikelblok. Ivan had de grootste moeite om concentratie vast te houden en aan het lijntje met mij door het bos te lopen. Iedere verleiding van wat dan ook werd aangegrepen om van het spoor af te gaan. Uiteindelijk hebben we dit goed onder de knie gekregen maar ik heb soms gedacht: ‘’Dit leert ‘ie echt nooit’’. Maar dan was er gelukkig altijd nog Mart die de hond (en mij) wist te motiveren. Ook het veldwerk was een struikelblok. Ivan had zo’n apporteerdrang dat hij bij het voorstaan, als ik niet dichtbij genoeg was, hij dacht ‘’wacht maar Lei, dit beestje vang ik zelf wel even en breng het jou, hoef je niet zo ver te lopen’’. Ook dit is uiteindelijk goed gekomen. Tijdens de VGP proef bij de grote Münsterländer in Köningswinter werd door allebei de honden de VGP ‘’Sehr gut bestanden (SG) ’’. Ivan met 309 punten en een fraaie 2e prijs. Hoogste kwalificatie in het waterwerk werd nog extra vermeld. Zweetwerk zeer goed.

Dan de Bundes-VGP
Na nog een beetje training aan de steadiness in het veldwerk (de rest zat wel goed volgens Mart) werd de lange reis naar Bayern aanvaardt. De 1e dag van de Bundes-VGP ging voortvarend, Cor Bottenheft, die de hele dag aanwezig was, heeft mooi werk van alle honden gezien. Een mooie opsteker was dat Ivan zowel steady op de fazant als op de haas en zelfs op een ree was. De extra uren training had dus zijn vruchten afgeworpen. De punten van de 1e dag logen er niet om. Alles volle bak met een goed voor ´´Ruhe am stand´´ (drijfjacht) en een goed voor steadiness fazant (trillerfluit gebruikt). Na een leuk samenzijn de 1e dag en avond (een kleintje pils is daar een halve liter) zijn we maar vroeg gaan slapen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De 2e dag stond ’s morgens vroeg in het teken van het zweetwerk. En daar hebben zowel hond als voorjager ook flink zweet gelaten met uiteindelijk 3 afroepen en uit de wedstrijd. Nu waren we vantevoren al gewaarschuwd voor de moeilijkheid van het zweetwerk op een Bundes-VGP door Marjo Hagoort. En ik moet zeggen, ze heeft gelijk gehad. Ieder foutje wordt onherroepelijk afgestraft en de lat ligt hier ontzettend hoog, verleidingen enzovoort.

Je moet wel bedenken, je staat hier tussen de beste specialisten van alle Bundesstaten van Duitsland en omliggende landen. En ik had het idee dat ik hier toch wel wat te kort kwam. Niet in het algemeen maar wel in specialistisch werk zoals zweetwerk. Afsluitend wil ik iedereen bedanken voor de medewerking hoe dan ook, en de heidewachtelvereniging in het bijzonder, die het mogelijk heeft gemaakt voor mij om aan de wedstrijd deel te nemen. Het waren hoe dan ook leerzame dagen en als ik ooit nog zover met een hond kom heb ik mijn strijdplan klaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zo glad als ijs

Zo glad als ijs 07-08-2014 Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2014

Zo glad als ijs oogt het water, zij het niet dat het niet gevroren heeft.
Maar toch: dat pure, gladde stilstaande water als een spiegel.
Misschien vandaag een metafoor voor het constante.
Daar waar structuur alles in zijn greep heeft.
Rimpels.
Of kringen?
Ineens ontstaan er kringen op het water.
Daar waar de druppel de spiegel raakt.
Het eens zo stille water nu in beweging.
Daar waar structuur was is nu chaos, verandering.
Immers: iets wat rustig is geweest kan ten alle tijde veranderen in chaos.