2 weken vakantie, morgen #BredaPS (VIDEO)

2 weken vakantie, morgen #BredaPS

Advertisements

Meer voedsel, vaker voedsel (Video)

Na de meest recente body meting op de fitness gaan we nu naar 5 eetmomenten per dag én ga ik bijspekken met kwark en yoghurt. Foooooddddd

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

Waarom ik relaties eng vind

Ja waarom eigenlijk? Wellicht ben ik bang om teveel mijn leven te laten bepalen door een ander. Wellicht ben ik bang dat we na verloop van tijd weer uit elkaar gaan. Wellicht ben ik bang dat die ander me haat omdat ik zo weinig thuis ben. Wellicht ben ik bang dat ik juist teveel thuis ga zijn voor haar.

Wellicht zijn dit alles irrationele angsten. Waarschijnlijk…

Maar zoals alles in dat brein van mij worden de voors en tegens continu naast elkaar geplaatst. Daarbij heb ik natuurlijk ook wel het inlevingsvermogen van een stoeptegel of de emotionele kennis van een fruitvlieg met faalangst. Is het angst om te falen? Is het angst voor het onbekende? Wel degelijk is er ergens een angst in mij dat ik dan teveel ga veranderen. Want zeg nu eerlijk: welke idioot van een meid zou er kunnen leven met een jongen die de meeste avonden van de week de deur uit is om te fitnessen, te schieten of te pokeren. Welke meid houdt het vol met een jongen die naadloos alle zinnen uit de film ”The Boondock Saints” kan quoten zonder ook maar een keer met zijn ogen te knipperen? Welke meid wilt elke dag een uur lang pokerstrategie aanhoren van een zelf-gediagnosticeerde autist annex schizofrene cynicus die er op kickt om, gewapend met zijn headset, alle mogelijke kaartcombinaties tegen zijn laptopscherm aan te schreeuwen in het zoveelste uit de kluiten gewassen skype-gesprek? Dat wilt toch niemand? 😛

En waarom typ ik meisje en jongen? Moet dat niet al inmiddels man en vrouw zijn gezien ik al de 29 jaar nader. Én gezien in mijn werkomgeving praktisch alle leeftijdsgenoten al getrouwd zijn… (Eerlijk is eerlijk, ik word pas 29 in december en heb nog altijd meer weg van een ”jongen” dan van een ”mannelijke man-man”.) . Maar man man man wat is het leven serieus aan het worden. Ik woon al 2 jaar op mijn eigen gekochte stekkie, heb nog steeds dezelfde hobby’s, begin er ook al ouder uit te zien en heb eindelijk een gezond fitnessleven ingebouwd. Dat werd tijd!

Maar heb ik dan nooit relaties gehad? Nouja, tegenwoordig niet meer nee. Tegenwoordig zijn ze meer van het volgende (en ja ik heb dit tot in den treure moeten googlen maar dit lijkt er nog wel het meeste op). Dit woord én de term bekend als ”friends with benefits” passen dan wel weer bij mijn situatie anno 2017. Maar die laatste vind ik zelf nogal uitgemolken en alweer te oud! Hilarisch als je bedankt dat er bij een ”benefit” ook wel sprake kan zijn van uitmelken… GENOEG! Laten we de column vooral voor alle leeftijden houden (al slaag ik daar al jaren niet meer in). Ouders! Filter deze website uit de computers van uw kinderen en spoedt zich naar de kerk om spontaan wat wijwater in hun gezicht te gooien. Wellicht biedt dat nog hoop.

Het is zowieso een goede tip om nooit de internetgeschiedenis van je kinderen te openen, maar dit geheel terzijde.
Waar wil ik nou ook weer naar toe… Hmm…. Oja relaties. Ja, gezien mijn laatste serieuze 2-jarige relatie alweer dateert van 2012 ben ik misschien al teveel verleerd hoe te ”houden van.” Dat was nog in een tijd dat ik (als laatste in Nederland) nog geen smartphone/whatsapp had, zodat ik hartjes moest tekenen op een A4-tje en dit, schattig als ik probeerde te zijn, op haar kussen achterliet. Zie het maar als de voorloper van de emoticon maar dan zonder irritant bliep-geluid en pop-up melding gezeik. Nouja, eerlijk gezegd leek het hart met de tekenkunsten van mij waarschijnlijk meer op een gebroken hart wat op zijn beurt weer bijdroeg aan het uiteindelijk ontstaan van een echt gebroken hart. We zullen het nooit weten. Of eigenlijk wel. Want het was mijn hart dat brak, jij vond het puur leuk om een ander te zoenen en ik, terecht vind ik nog steeds, kon je dat niet vergeven. Maar laten we niet terugblikken want dat levert helemaal niets op behalve dan wellicht een cynische column als deze. 😉

Want voor zover ik de term ”relatie” voor me zie is het als volgt: Onvoorwaardelijk lief hebben, geen ongepaste jaloezie, geen ongezond stalk-gedrag en nog erger: claim-gedrag. Als ik ergens doodziek van word dan is het wel een partner die begint te claimen of eisen te stellen en langzaam je sociale contacten en hobby’s opvreet in een tempo als een of andere ellendige lintworm op redbull. Ik schets het natuurlijk weer veel te donker, en natuurlijk zijn er genoeg gezonde en liefdevolle relaties dat moet ik ook eerlijk toegeven. Maar er zijn zoals altijd ook uitzonderingen en situaties die stukken ongezonder met elkaar’s emoties omgaan.

En misschien ben ik daar dan wel bang voor. Maar wat mij te wachten staat weet ik nooit, en al helemaal niet als ik het altijd maar buiten blijf sluiten. Aan de ene kant past die leefwijze soms wel bij me, er zijn van die heerlijke situaties om alleen doorheen te gaan, als die einzelgänger die ook deels in me zit. Dat ik ieder weekend zelf beslis in welk bed ik slaap. (Ik doel hier meer op hotels en reisjes dan op de slaapkamers van meiden maar maak er vooral van wat jullie willen). 😉  Maar ergens is er toch nog dat romantische type in mij die ook wel weer wat meer wilt dan zijn tripje naar de dames van lichte zeden, de friends with benefits, of de maatlijden die hij alleen nuttigt in zijn lege woonkamer. Voel ik me zielig? Nee totaal niet, juist die vrijheid bezorgd me een enorme kick maar het verwaarloost daarbij wel deels mijn verantwoordelijkheidsgevoel en deels ook mijn besef van realiteit en levert een onbegrip op voor het hele ”huisje-boompje-beestje” leven.

Daar waar ik de meeste weekenden de pokertoernooien achterna reis, er cynische (in mijn typerende stijl) video’s over publiceer én heel nederland vol-spam met toernooi info, daar mis ik soms toch dat romantisch etentje bij kaarslicht. Dat wakker worden naast die belangrijke ander, and so on and so on… 😉


Maar wie weet. We zijn nog jong zei oma altijd. En gelijk had ze, sorry, heeft ze. Want voor mij verlies ik de wijze lessen van mijn ouders, zusje én grootouders nooit uit het oog. Dat opa en oma overleden zijn betreur ik natuurlijk nog vaak maar ergens ben ik ook heel blij met al het moois dat ik geleerd heb van ze. Dus wie weet kijken ze daarboven ook wel mee en lachen ze zich kapot als ik de zoveelste blunder maak maar me altijd weer terugvecht naar de weg die ik wil inslaan.

En waar die weg heen leidt, dat zien we vanzelf. En mocht die stoïcijnse, cynische zak van een Hendriks toch nog aan de vrouw komen, dan lezen jullie het natuurlijk hier. Maar MOET ik dan persé een partner hebben? Nee, dat ook weer niet. We zien wel hoe het leven loopt.

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

p.s
Bedankt voor het lezen, excuses dat dit pas de 4e column is dit jaar maar ik ben lange tijd wat inspiratieloos geweest in het schrijven van lange stukken zoals deze. Maar het smaakt weer naar meer 🙂

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

Schrijfsels – De zwaan

Bevatten kan ik het niet dat er zoiets bestaat
een mooie jonge zwaan die ons plots verlaat
Sinds enkele weken zwommen ze samen op de plas
vader en moeder zwaan helemaal in hun sas

Samen drijven op het water
ze zwommen, trapten lol
Met liefde voor elkaar
zaten hun harten helemaal vol

Niemand zou ze storen, daar op hun eigen plek
En daarom wat er toen gebeurde, is eigenlijk veel te gek
Mijn gedachten kunnen er niet bij, want alles was zo fijn
en eigenlijk hoort het zo, dat zwanen altijd samen zijn

Het blijft een enorm gemis, dat die kleine zwaan er nu niet meer is

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

De andere kant van de medaille

Nou Tim, met zo’n titel komt er natuurlijk weer een heel filosofisch stuk op deze column, zullen jullie wellicht denken. Wees gerust: dat gaat hartstikke meevallen. Al sta ik niet voor mijzelf in.

”Als ik op een avond als deze door de regenachtige straten van Heerlen loop na de zoveelste toernooiprestatie die finaal in vlammen op ging, dan besef ik pas echt hoe de ware wereld van het poker uitziet.”

Februari, je was een bitch. En dan niet eens een lekkere. Nee, je was er eentje in de categorie: make-up eraf halen met een plamuurmes en ‘s ochtends huilend wakker worden wanneer haar make-up een afdruk a la ”the joker” uit de batman films achterlaat op je schoon gewassen kussensloop. Kortom, het kon beter. Al heb ik genoeg toffe dingen meegemaakt in deze maand want hey, saaie momenten die zijn natuurlijk uiterst schaars in mijn hoofd. En als ze er al zijn dan zijn het vaak welkome afwisselingen in mijn hyperactieve, bewust veeleisende levensstijl 😉 Damn, toch die filosofie weer, kan het niet laten. Zie hier alleen al wat sfeervolle kiekjes van ons maffe groepje dat de poker toernooireeks in Spa ging spelen, en dan weet je: het was niet saai!

img-20170204-wa0012 img-20170203-wa0010

Maar waarom dan deze titel? Nou, deels omdat het buiten al wekenlang regent (wellicht 3 uurtjes), omdat het carnaval is (die muziek en sfeer bezorgen mij een hel op aarde) en omdat ik niet kan liegen. Tuurlijk, als pokerspeler moet je af en toe liegen, dan in context bluffen genoemd, maar ik als persoon ben zowat de slechtste leugenaar van het universum. Nee, de titel van deze column heeft juist alles te maken met waarheid. Een realistische kijk achter de schermen. Ik kan deze columns en social media wel platgooien met berichten over gewonnen toernooitjes, de sensaties, de flair, prestige en beleving maar de realiteit is natuurlijk nooit voor 100% genieten. Dit verrekte (leuke) kaartspel dat me al bijna 10 jaar bezig houdt, (in November 10-jarig jubileum van kaartfanatiekeling Tim) gaat onlosmakelijk gepaard met langdurige periodes zonder resultaten. Al zou je de sterren van de hemel spelen, foutloos manoeuvreren dan nog komt het vaak voor dat je 10 tegen 1 voorstaat in een situatie, alles lijkt goed te gaan, de tegenstander heeft nog maar 2 kaarten (4%) die hem kunnen laten winnen en BAM, daarvalt die kaart. Je maag draait om en even voelt het alsof ”lady luck” je snoeihard in de ballen heeft getrapt zonder aankondiging. Hoe durft ze! Gelukkig is dit effect niet geheel zo voelbaar als hoe ik het omschrijf want dan was ik allang onvruchtbaar geweest van al die zogeheten ”bad beats”, maar het blijft ook gewoon onderdeel van het spel.

c5yduuswyael8by-jpg-large

Als ik op een avond als deze door de regenachtige straten van Heerlen loop na de zoveelste toernooiprestatie die finaal in vlammen op ging, dan besef ik pas echt hoe de ware wereld van het poker uitziet. Terwijl ik een vatsige cheeseburger of Durum Döner haal om al bijtend naar huis te slenteren flitsen de beelden van de nederlandse pokertop voor mijn netvlies langs. Zij hebben toch ook periodes gehad waarin niks goed liep? Zij zullen toch ook vaak bakken met geld in de fik zien vliegen als ze weer uit een duur main event zijn geknikkerd? Maar dan nog zul je het nooit aan ze zien. In talloze interviews lijken deze symbolen, deze poker gladiatoren onaantastbaar voor de negatieve kant van poker. Het lijkt wel alsof ze blijven winnen, dat het geld nooit op gaat en dat niemand van deze groep überhaupt ooit verliesgevend is geweest. De enige prof die ik ooit goudeerlijk heb zien zijn over zijn pokerkosten per jaar, dat is eindbaas Govert Metaal. Hem respecteer ik enorm en hij is zover ik weet een van de weinigen die ook de negatieve periodes eerlijk en openbaar maakt! Respect! 🙂 Voor mij gaat het nu nog maar om 9 toernooitjes op rij die de mist in gingen, een getal van niks, geen vuiltje aan de lucht. Daar waar ik van de profs hoor dat zelfs 50 of 100 toernooien op rij verliezen doodnormaal is dan moest ik me schamen dat ik nu al af en toe klaag. Het is verdomme nog geen maand geleden dat ik nog in de prijzen viel binnen de Utrechtse toernooiweek dus waar klaag ik over?

Nouja klagen, pokerspelers klagen altijd. Als ze een beetje winnen praten ze al snel van ”Er had eigenlijk meer in gezeten”. Of: ”Tja als hand x niet zus of zo gebeurde had ik er nu veel beter voor gestaan”. Ik heb me hier zelf in het verleden ook wel schuldig aan gemaakt en weet zeker dat ik dit in de toekomst ook nog wel soms zal doen. Het zit gewoon bij de nederlandse spelers in het bloed, wellicht in het bloed van alle spelers, om een beetje te klagen. We willen immers allemaal de beste zijn, of in ieder geval winstgevend zijn. Al is het voor sommigen alleen al zodat hun ouders of vrienden hun niet meer uitlachen om weer een mislukte poging. Om ook eens met wat flappen naar huis te komen, zich ook eens wat leuks te kunnen kopen van hun winsten. Want eerlijk, geld verdienen met een spelletje spelen is toch hartstikke mooi? Dé droom van veel jongeren, en dan val ik eigenlijk al in de oude lullen categorie inmiddels, want de echte pokerjeugd die begint vaak al op zijn 17e en leert binnen enkele maanden meer dan wat ik ooit in enkele járen leerde. Internetpoker en strategieboeken waren nog nooit zo compleet als nu en dit maakt de ”nieuwe generatie” spelers veel gevaarlijker op korte termijn dan respectievelijk de nu ”oudere generatie”.

Maargoed, genoeg over kaartspelletjes want daar schrijf ik al veel te veel over. Wat deed ik nog meer in februari? Nouja flink beunen in de sportschool natuurlijk en een 1-of-a-kind ervaring als ”pruinruimer”. Jawel, afgelopen weekend met 3 collega’s hebben we geheel vrijwillig een flat ontruimd om een persoon te helpen die niet over de financiele middelen beschikte om een uitruimbedrijf (bestaat dat woord?) te laten komen. Dus, wij staken de handen uit de mouwen en wisten in een halve dag de woning vrijwel leeg te halen waarbij er ruim 16 kubieke meter aan containers gevuld werd. Chapeau Team! Vele handen maken licht werk, echt zo’n oma-uitspraak maar het is gewoon waar!

20170218_114618

Gezien het nu al middernacht is, en het eigenlijk de bedoeling was om een paar zinnen voor de column voor te bereiden, daar heb ik nu al de hele column uitgetypt. Oeps… Als ik eenmaal begin met schrijven dan houd ik niet meer op, beetje hetzelfde als vertellen over mijn hobby’s in principe. Tot een volgende editie van de Tim’s Talk column, dan vast weer over totaal iets anders.

Welterusten!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2017

////////////////////////////////////////

Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio
Twitter — http://twitter.com/FysioTimPoker
Youtube — http://www.youtube.com/c/timhendriksgitaar
WordPress — https://fysiotim.wordpress.com/

De batterij opladen

tablet-pc-battery-life

Zo te zien was het 8 november toen mijn laatste column uit kwam. Hoog tijd voor een nieuwe editie van de ”Tim’s Talk” reeks hier op wordpress. De batterij opladen, vaak anno 2016 een letterlijk gegeven gezien ieder’s smartphone nog maar 3 minuten per dag mee gaat. Of in mijn geval misschien de recent aangekochte Led-schoenen, hierover later meer… 😉

Nee, ik bedoel hier echt het figuurlijke batterij opladen. Het is namelijk een geweldig tof jaar geweest, maar ook zeker een uitputtend jaar. Veel veranderingen en hoge werkdruk op de werkvloer en een heel aantal poker toernooireeksen meer dan vorig jaar. En in beide gevallen wil ik natuurlijk enorm blijven presteren waarbij het werkleven natuurlijk op #1 komt. Want zonder werk geen normaal weekritme en geen ”normaal leven”. En een normaal leven dat is tegenwoordig zowat het hedendaagse Christendom. En ja natuurlijk ook pas sex na het huwelijk en handjes boven de dekens tijdens het slapen. Yeah right! 😛

Overigens over Sex met een X had ik onlangs nog discussie. Ik weet dat de correcte spelling met KS is maar seKS vind ik er veel saaier uitzien dan seX. Dat laatste stamt af van de siXties ofwel de ”vrije” hippy periode en ook wel de seXties genoemd aldus mijn toenmalige muziekdocent 😉 En ja die man heeft Woodstock zowat totaal meegemaakt, ik ben jaloers op hem! Maar ik dwaal af, we gingen namelijk schrijven over het opladen van je interne batterij.

15000582_1322983577745545_7944697190299717340_o
//Namur tijdens de APAT//

Eind november na een zenuwslopende strijd in Casino de Namur en wat tripjes naar de wekelijkse toernooitjes in Valkenburg had ik het weer even helemaal gehad met het pokerspel. Het is na de zwarte cross deze zomer namelijk toernooiweekend na toernooiweekend geweest en hoewel ik al dat reizen en spelen enorm leuk vind moet ik ook eerlijk zijn dat het enorm veel concentratie en energie vreet. (En natuurlijk is het spel niet gratis, ook dat mogen we vermelden). Daarbij miste ik ook wel een beetje het uitgaan, het gitaarspelen en dat soort zaken. En omdat jullie weten dat ik het zo enorm belangrijk vind om mentale energie over te houden voor je hobby’s is het slim om soms een korte pauze in te lassen. Een weekje of 3-4 doet vaak al wonderen. 🙂

Daarbij ben ik ook weer volop muziek aan het schrijven en gedichten aan het maken, dingen die ik graag doe en waarvan nog geen 10% online komt omdat ik veel teksten nogal voor mezelf hou. Of course hoop ik ooit een boek te schrijven waarin deze stukjes nog weleens van pas kunnen komen. Niet dat ik serieus een boek ga schrijven maar het lijkt me ook niet echt enorm vergezocht, you never know… Dat gitaarspelen werkt overigens heel erg ontspannend. Iets wat mij als ADH-enthousiast-rondspringend-type nogal van pas komt. En ook mijn collega’s zijn dolgelukkig als ik niet rondspring als een duracel-konijn-op-3-koppen-espresso. Dat dus.

20161201_165943 img-20161204-wa0000

Verder stond begin december ook in het teken van PARTY! Er was namelijk een giga-wreed Drum&Bass feest in Heerlen en een geweldig mooie kans om mijn nieuwe Led-schoenen uit te proberen. (Lang leve Black Sun Empire!). Een vriend zei al recht voor mijn raap waar het op stond: ”Die schoenen zijn echt leuk, ik zag ze laatst ook al…. bij een meisje van 9!” En ja… misschien ben ik er ,door de ogen van de gewone wereld, ook wel te oud voor maar ergens ben ik ook wel mezelf en in die zin heb ik ook wel letterlijk schijt aan de meningen van anderen. Als ik me als een kind wil gedragen dan zal ik dat zeker doen. Weg met de betutteling, weg met de normale gedragsnormen, hier kom ik! 😛 Gelukkig werden de schoenen met daverend enthousiasme ontvangen door de aanwezigen in de zaal, en wellicht ook wel omdat een kwart van de dansers stijf stond van de stimulerende middelen in pilvorm… Nouja misschien… Ik weet het wel zeker. Ik ben de enige die de avond doorkwam op alleen maar water en cola. Tevreden en voldaan lag ik om half 5 ‘s ochtends in bed, een unicum!

20150502_152425
//Mijn luchtpistool//

Maar genoeg over gitaarspelen en feestjes. Er was nóg een hobby die goed liep, een hobby waar ik zeer actief mee bezig ben: de schietsport. Hier schrijf ik ook vaak over op Twitter en Facebook en de lezers daar hebben het kunnen zien: ik ben ook dit jaar weer geplaatst voor de finale op 7 januari 🙂 (Mijn vorige finaleplek was in 2014). Dus de batterij opladen en mijn hoofd leeg maken is ook erg belangrijk willen we die finale goed tegemoet gaan. Paps en mams komen ook kijken en dus extra motivatie en steun!

Zo, deze column heeft zich sneller geschreven dan ik had verwacht. Moeten we toch maar weer vaker gaan doen als ik zin en tijd heb. De komende weken staan dus nog in het teken van schietsport training, pokertoernooi Valkenburg eind december (de Valkenburg Poker Series 2016) en kerstmis natuurlijk! Hoewel het vroeg donker is vind ik dit een heerlijke tijd om terug te blikken op het jaar en weer energie op te doen voor 2017. Bij deze wil ik dan ook alvast alle lezers en social media mensen bedanken voor hun leuke berichten gedurende dit jaar 🙂 Ook weer van harte welkom in 2017 allemaal!

Tim Theo Martin Nelson Hendriks (c) 2016 Tim’s Talk

////////////////////////////////////////
Follow me @:
Skype — tim.hendriksfysio